Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Πασαλάρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Πασαλάρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Χρήστος Πασαλάρης-Από τα ατίθασα blogs με τα εγερτήρια κείμενα θα ξεκινήσει μια νέα σωτήρια εξέγερση!

Χρήστος Πασαλάρης-Από τα ατίθασα blogs με τα εγερτήρια κείμενα θα ξεκινήσει μια νέα σωτήρια εξέγερση!

Σχόλιο  attikanea: ΛΑΘΟΣ, κύριε Πασαλάρη, γιατί το ΜΜΕ που δημοσιογραφείτε, ΜΟΝΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ BLOGGERS.
ΚΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΟΝΤΩΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΗ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!  




Ένα άρθρο-ύμνο στην ανεξάρτητη και αδέσμευτη δημοσιογραφία του μεγάλου δασκάλου Χρήστου Πασαλάρη, ξεχωρίσαμε από την Real News της Κυριακής.

Ο τίτλος του άρθρου "Από τον Τύπο θα ξεκινήσει μια νέα, σωτήρια εξέγερση!" ενδεικτικός του περιεχομένου του.

Ο τελευταίος των Μοϊκανών δάσκαλος-δημοσιογράφος μιας γενιάς τεραστίων ανθρώπων του Τύπου, που παραμένουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι γραφιάδες, που δεν πλούτισαν, και δεν υπέκυψαν στις σειρήνες της Διαπλοκής, επιμένει πως το φυτίλι που θα πυροδοτήσει την νέα εξέγερση θα είναι ο Ανεξάρτητος Τύπος.

Με πρωτοπορία βεβαίως το διαδίκτυο, και τα ελεύθερα, αδέσμευτα blogs...
 

ΜΥΡΙΖΕΙ
 μπαρούτι η δύστυχη πατρίδα, καθώς η τύχη της παίζεται κορώνα - γράμματα στις Βρυξέλλες τις επόμενες 20 μέρες, παρά τα καλά λόγια της Συνόδου Κορυφής. Η υπόκωφη λαϊκή εξέγερση που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια θα ξεσπάσει καλπάζοντας. Και θα είναι ανοργάνωτη, απροετοίμαστη, ξεκαπέλωτη... Δηλαδή αυτό ακριβώς που τρέμει η ξένη κατοχή. Θα είχε ξεσπάσει από καιρό αν οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι δεν διατηρούσαν έστω και αμυδρές ελπίδες ομαλής εξόδου από τη θανατερή κρίση... Και αν ο ελληνικός Τύπος είχε ξαναβρεί εκείνο τον παλαιό αγωνιστικό εαυτό του... Αλλωστε, αυτό είναι και το θέμα της σημερινής γραφής...
ΘΥΜΙΖΩ λοιπόν ότι λειτουργοί της πέννας ήσαν οι περισσότεροι «μπουρλοτιέρηδες» των εθνικών και κοινωνικών επαναστάσεων, έξη τον αριθμόν. Πρώτος και καλύτερος ο «πατέρας της ελληνικής δημοσιογραφίας», ο ρασοφόρος Θεόκλητος Φαρμακίδης, ο πιο γενναίος μαχητής της ελευθερίας του Τύπου. Τον αναφέρω γιατί σαν σήμερα, στις 21 Οκτωβρίου του 1825, έπλεε σε πελάγη ευτυχίας όταν δημοσίευσε στην εφημερίδα του (τη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος») το ποίημα που του έστειλε από το Μεσολόγγι ο Διονύσιος Σολωμός με τον τίτλο «Υμνος εις την Ελευθερίαν»! Αυτό ακριβώς το ποίημα που έγινε ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΥΜΝΟΣ!

ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ 
της πέννας ήσαν όλοι αυτοί που πυροδότησαν την επανάσταση του ’21, από τον Αδαμάντιο Κοραή ώς τον Ρήγα Φεραίο, από τον Ανθιμο Γαζή ώς τους αδελφούς Μαρκίδες Πουλίου, από τον Πολυζωίδη ώς τον Μάγερ και από τον Κοκκινάκη και τον Αντωνιάδη ώς τον Λουριώτη και τον Σούτσο. Λίγο πριν από τον εθνικό ξεσηκωμό ο Κοραής έγραφε από το Παρίσι στον Νεόφυτο Βάμβα: «Συστήσατε το ταχύτερον επαναστατικάς εφημερίδας, ει δυνατόν και χειρογραμμένας»! Οπως και έγινε. Η Ελλάδα γέμισε τότε με επαναστατικές εφημερίδες γραμμένες με το χέρι. Οπως γεμίζει και σήμερα με χιλιάδες ατίθασα blogs και με εγερτήρια κείμενα στο διαδίκτυο και στους τοίχους...

ΠΟΛΛΟΙ 
πατριώτες δημοσιογράφοι έχασαν τότε τη ζωή τους αγωνιζόμενοι, όπως ο Μάγερ, που σκοτώθηκε στην «Εξοδο». Αλλοι πέθαναν πάμπτωχοι, όπως ο Φαρμακίδης, που μοίρασε τη μεγάλη κληρονομιά του στα φτωχόπαιδα. Αλλοι σάπισαν στις φυλακές μαχόμενοι κατά της λογοκρισίας και άλλοι έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα - γράμματα, όπως ο Πολυζωίδης για να σώσει τον Κολοκοτρώνη από τη θανατική καταδίκη.

ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ 
δημοσιογράφοι άνοιξαν τον δρόμο στις επαναστάσεις του 1843 για το Σύνταγμα, του 1862 για την έξωση του Οθωνα, και του 1909 και 1922 για την κάθαρση και τη δημοκρατία, όπως ο Λεβίδης, ο Φιλήμων, ο Σούτσος, ο Γαβριηλίδης... Αλλοι έπεσαν δολοφονημένοι, όπως ο Καβαφάκης, ο Βιδάλης, ο Καραγιώργης, ο Μπακογιάννης, ο Αθανασιάδης, ο Μομφεράτος. Και άλλοι τιμήθηκαν με «κηδείες δημοσία δαπάνη», όπως ο Σουρής, ο Νικολόπουλος, ο Κύρου... Δημοσιογράφοι ήσαν οι πατριώτες που πυροδότησαν κορυφαίους εθνικούς αγώνες, όπως ο Καλαποθάκης και ο Λαμπράκης με τον Μακεδονικό Αγώνα, ο Κύρου με το Κυπριακό, ο Καράντζας και ο Μπότσης με την αντίστασή τους επί κατοχής, η Βλάχου, ο Κύρκος και πλήθος άλλοι με τη θαρραλέα στάση τους επί επταετίας. Στην αντίσταση του 1941-44 εκδόθηκαν κάπου 600 παράνομες εφημερίδες -οι περισσότερες στην κατεχόμενη Ευρώπη- και οδηγήθηκαν στο απόσπασμα δεκάδες άνθρωποι του παράνομου Τύπου, ανάμεσά τους και ο γράφων, που γλύτωσε από θαύμα...

ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ
 ... Σήμερα όμως; Ποιοι λειτουργοί του Τύπου θα πυροδοτούσαν μια επαναστατική αλλαγή που τόσο ανυπόμονα ζητάει η πατρίδα; Μήπως αυτός ο αθεόφοβος «εκδότης» που έχει καταδικαστεί για απάτες και τα καταφέρνει να μη μένει ούτε μια μέρα στη φυλακή, παριστάνοντας τον ψυχοπαθή; Μήπως κάποιοι όμοιοί του που κολυμπάνε σε μαύρο χρήμα, κερδισμένο από βρώμικες υπηρεσίες; Μήπως αρκετοί θεσιθήρες βολεμένοι σε «γραφεία Τύπου» και σιτιζόμενοι με μυστικά κονδύλια; Μήπως κάποιοι φωνακλάδες και θεατρίνοι που λειτουργούν ως «αμορτισέρ» και που κανείς δεν ξέρει ποιοι κρύβονται από πίσω τους;

ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ
 . Τη «δουλειά» θα την κάνουν οι άλλοι, οι πολλοί, οι ανώνυμοι, οι ρομαντικοί του «σιναφιού» μας, με επικεφαλής ένα - δύο κορυφαίους που κάποια στιγμή θα τα βροντήξουν και θα πουν «ώς εδώ και μη παρέκει»!..
 Υπάρχουν τέτοιοι στο λειτούργημά μας; Υπάρχουν, και αρσενικοί και θηλυκοί. Να τους κατονομάσω; Δεν έχει νόημα. Ο κόσμος τούς ξέρει, τους βλέπει, τους ξετρυπώνει, τους διαβάζει, τους ακούει, τους εμπιστεύεται. Και σπάνια κάνει λάθος. Αργά ή γρήγορα θα βγουν στον αέρα. Εννοώ σε αυτό τον ζωογόνο αέρα που «μυρίζει μπαρούτι»!..
 http://www.lykavitos.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Πράγματι, «δεν πάει άλλο»!... Ο κόμπος έφτασε στο χτένι!

πηγή:elzoni.gr
Πράγματι, «δεν πάει άλλο»!... Ο κόμπος έφτασε στο χτένι!
Γράφει ο
Χρήστος Πασαλάρης
NΑ, ΛΟΙΠΟΝ, που το ποτήρι ξεχείλισε. Και η λαϊκή οργή έφτασε στα όρια. Και η μεγάλη έκρηξη χτυπά την πόρτα του, ήδη εν διαλύσει, γκουβέρνου. Να που οι άνθρωποι της εξουσίας, μετά τα κωμικοτραγικά των «50 δισ.» και των «ημιυπαιθρίων» και των μπάσε - βγάλε στα τρέχοντα νομοσχέδια, αντιμετωπίζουν όχι απλώς χλεύη αλλά θεαματικό φασκέλωμα, με επωδό το «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν» του Απόστολου Κακλαμάνη...

ΜΗΠΩΣ τα παραλέω; Οχι, αν ανατρέξω στα 70 χρόνια θητείας στο έρμο λειτούργημα. Δεν θυμάμαι κυβέρνηση, εκλεγμένη από τον λαό, να έχει κάνει τόσα εγκληματικά, όσο και παιδαριώδη, λάθη όσα η σημερινή. Δεν θυμάμαι κόμματα εξουσίας να είναι υπερφορτωμένα με τόση καταφρόνια, όσο τα σημερινά. Και δεν θυμάμαι Βουλή να έχει στηρίξει τόσες αμαρτίες και τόσες παρανομίες, όσο η παρούσα (αυτή η πιο πλούσια Βουλή όλων των εποχών)...

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ η σημερινή κυρίαρχη αλήθεια; Χωρίς τις παραπλανητικές θεωρίες των στρατευμένων «αναλυτών», διαλεγμένες για να μην τους καταλαβαίνει ο απλός άνθρωπος, η πρώτη κυρίαρχη αλήθεια είναι ότι η δόλια πατρίδα έχει πνιγεί σε ένα κολοσσιαίο χρέος που όλο και ανεβαίνει. Και που θα φτάσει πολύ σύντομα στα 500 δισ., με εξίσου θηριώδεις τόκους και με πολυετή υποταγή στους δανειστές.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ κυρίαρχη αλήθεια είναι ότι η άμοιρη πατρίδα στραγγαλίζεται από έναν μνημονιακό πύθωνα, που κάθε μέρα τη σφίγγει περισσότερο. Λίγοι γνωρίζουν ότι, το τερατώδες αυτό κατασκεύασμα (που έγινε πιο ισχυρό ακόμη και από το Σύνταγμα της χώρας) μαγειρεύτηκε στα κρυφά από την τρόικα και από τους «Νενέκους» της εξουσίας, πολύ πριν σερβιριστεί στην άβουλη και επιπόλαια Βουλή.

ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΝΕΚΟΙ σκλάβωσαν τη χώρα στον θηριώδη δανεισμό αφού πρώτα την τρόμαξαν πως, αν δεν λάβαιναν τα 120 δισ., δεν θα είχαν να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις. Ψέμα! Τα ίδια είχαν πει και το 1989 επί Ζολώτα. Τα λεφτά θα βρίσκονταν. Ο λαός, όμως, κατάπιε τα ψέματα, η ξενοκρατία κέρδισε, η χώρα γδέρνεται.

ΚΑΠΟΙΟ ΑΝΑΛΟΓΟ ψέμα (αυτό όμως για καλό) είχε πει και ο Καποδίστριας το 1828 στους Έλληνες, για να τους πείσει να βάλουν την πατάτα στο τραπέζι τους. Ξεφόρτωσε ένα πλοίο με πατάτες και τις άπλωσε στην πλατεία του Ναυπλίου να τις πάρει δωρεάν η φτωχολογιά. Κανείς, όμως, δεν ενδιαφέρθηκε. Τότε ο κυβερνήτης έβαλε βλοσυρούς φρουρούς γύρω από τις πατάτες, τάχα να τις προστατεύσει από τους κλέφτες. Οι άνθρωποι πονηρεύτηκαν. «Για να τις φρουρεί έτσι ο κυβερνήτης, σκέφθηκαν, πάει να πει ότι αξίζουν». Και έτσι, την άλλη μέρα οι πατάτες έγιναν ανάρπαστες... Ηταν το πρώτο επικοινωνιακό παιχνίδι, με «θύμα» τον λαό. Αλλά τότε έγινε για το καλό του. Ο Καποδίστριας ήθελε να απαλλάξει την πατρίδα από την ξενοκρατία και από τους κοτζαμπάσηδες. Δι’ ο και έφαγε το κεφάλι του. Οι φοροφυγάδες Μαυρομιχαλαίοι και οι καραβοκύρηδες της Υδρας τον ξεπάστρεψαν, καλυμμένοι από τους Αγγλογάλλους.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Δεν κινδυνεύει από τους ξένους «προστάτες», όπως ο λαοφιλής Καποδίστριας (που η Ελλάδα τον έκλαψε πικρά επί μήνες). Κινδυνεύει από τον οργισμένο λαό, ενώπιον του οποίου δεν τολμά πλέον να εμφανιστεί, όπως δεν τολμούν να εμφανιστούν ούτε οι υπουργοί του, ούτε οι βουλευτές του. Και εκτός των άλλων, βλέπει έντρομος τον εφιάλτη του «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» να απλώνεται ιλιγγιωδώς...

ΙΣΩΣ, ΛΟΙΠΟΝ, να μην είναι μακριά η ώρα που πέντε - δέκα από τους αγνούς καπεταναίους του (με τη σιωπηλή ευλογία ηγετικών στελεχών όπως ο Κακλαμάνης, ο Βενιζέλος, ο Σκανδαλίδης, η Βάσω Παπανδρέου) θα του πουν: «Πρόεδρε, αρκετά, κάνε στην άκρη»... Και θα δώσουν «επείγουσα λύση», εν ονόματι του οργισμένου λαού. Γιατί, πράγματι, «δεν πάει άλλο». Ο κόμπος έφτασε στο χτένι! Η πατρίδα θέλει να ζήσει.... 
Διαβάστε περισσότερα...