Γιατί δεν δίνουν τη δανειακή δόση οι Γερμανοί

16/11/2012 Ημέρα πτώχευσης της Ελλάδας!

       Η δόση δεν ήρθε αλλά η πτώχευση απεφεύχθη. Τα σκληρά και άδικα μέτρα πέρασαν ΟΛΑ με το μαχαίρι στο λαιμό, προκειμένου να έρθει η δόση, αφού τα ταμειακά διαθέσιμα, δια στόματος του αξιόπιστου κατά ευρωπαίους Σαμαρά, έφθαναν μέχρι τις 16/11 (ώρα δεν ανακοινώθηκε !).

       Βέβαια έχουν το θράσος να μιλούν για μισθούς και συντάξεις μετά τις τόσες διαψεύσεις, λόγω της ηλιθιότητας των γραφικών που χαρακτηρίζουν γραφικούς όσους λένε ότι οι Δόσεις Ποτέ ΔΕΝ πήγαν σε μισθούς και συντάξεις! Και καλά κάνουν και μας κοροϊδεύουν αφού τα θέλει ο ποπός τους! Δώσε τους εκβιασμό και την ψυχή τους πάρε! Γιατί οι λάτρεις των γονυπετήσεων, θέλουν άλλοθι! Το φερετζέ της ανάγκης και της λογικής ενδύονται για να περισώσουν κομματάκια αξιοπρέπειας για τον φιλήδονο βιασμό τους!

       Σφάξε τους ναζί μου να αγιάσουν μπρρρρρρρ!!

Μάκης Αρμενιάκος  

πηγή:olympia.gr

Γιατί δεν δίνουν τη δανειακή δόση οι Γερμανοί

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο έχουν όλοι οι Ελληνες, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί: αφού η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη εκτελεί χωρίς την παραμικρή αντίρρηση κάθε εντολή του Βερολίνου και τη μετατρέπει σε νόμο του ελληνικού κράτους, γιατί οι Γερμανοί δεν δίνουν στην κυβέρνηση τη διαβόητη πλέον δόση… των 31,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που βάσει της δανειακής σύμβασης έπρεπε να έχουν εκταμιεύσει εδώ και σχεδόν πέντε μήνες, από τις 28 Ιουνίου; Τι επιδιώκουν με αυτές τις αλλεπάλληλες σκόπιμες καθυστερήσεις;

Υπάρχουν δύο ομάδες απαντήσεων. Στην πρώτη ομάδα συγκαταλέγονται επιμέρους στόχοι. Είναι προφανές π.χ. ότι μέσω των καθυστερήσεων το Βερολίνο

έχει μετατρέψει την κυβέρνηση Σαμαρά σε τυφλό όργανό της, περισσότερο ακόμη και από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι πασίδηλο επίσης ότι η καθυστέρηση αυτή έχει αποδυναμώσει εντελώς τη διαπραγματευτική θέση των Ελλήνων τραπεζιτών και διευκολύνει την επιβολή σκληρότατων όρων ανακεφαλαιοποίησης εκ μέρους των Γερμανών επί των Ελλήνων μετόχων των τραπεζών της χώρας. Αυτό αποσκοπεί στο να τεθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα υπό γερμανικό και ευρωπαϊκό έλεγχο και τελικά να περάσουν οι ελληνικές τράπεζες στα χέρια των Γερμανών και άλλων ισχυρών Ευρωπαίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι προχθές, μόλις δημοσιοποιήθηκε η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, κατέρρευσαν σε ποσοστό γύρω στο 15% (!) σε μια και μόνη μέρα οι μετοχές των σημαντικότερων τραπεζών της χώρας μας. Οι μέτοχοι πανικόβλητοι και απογοητευμένοι πουλούσαν σωρηδόν τις μετοχές τους, καταλαβαίνοντας προς τα πού πάει το πράγμα. Είναι εξόφθαλμο ακόμη ότι ο εκβιασμός χρεοκοπίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος μέσω της καθυστέρησης της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ χρησιμοποιείται από τους Γερμανούς για να πιέσει (και να… βοηθήσει, ίσως) την κυβέρνηση Σαμαρά να διαλύσει τις εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα και να «κινεζοποιήσει» τους μισθούς και τις συντάξεις στη χώρα μας.

Αυτοί και πολλοί άλλοι επιμέρους στόχοι των Γερμανών στην Ελλάδα, όπως π.χ. και ο αφελληνισμός σταδιακά της δημόσιας διοίκησης, προωθούνται με όπλο τον στραγγαλιστικό εκβιασμό της καθυστέρησης της δόσης των 31,5 δισεκατομμυρίων.

Στη δεύτερη ομάδα απαντήσεων για τις βαθύτερες αιτίες που οι Γερμανοί δεν δίνουν τα λεφτά, κυριαρχεί ένα όντως τεράστιο θέμα: το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο, αφού ως ποσοστό του ΑΕΠ θα ανέλθει στο 190% του ΑΕΠ το 2013. Αν η χώρα μας χρεοκοπήσει, οι Γερμανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι θα χάσουν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που τους χρωστάμε! Είναι τόσο απλό. Αν οι Γερμανοί δεν δώσουν τη δόση των 31,5 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει σε λίγους μήνες και θα κάνει υποχρεωτικά παύση πληρωμών. Αν οι Γερμανοί δώσουν τη δόση, ναι μεν η χώρα μας δεν πτωχεύει αμέσως, αλλά με τη δόση δεν λύνεται απολύτως τίποτα σε ό,τι αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους! Δεν θα γίνει δηλαδή βιώσιμο το ελληνικό δημόσιο χρέος, αν το Βερολίνο δώσει τη δόση.

Μόνη λύση μέσα στην Ευρωζώνη είναι να διαγράψουν οι Γερμανοί μεγάλο τμήμα του ελληνικού δημόσιου χρέους που οφείλεται στα κράτη και στην ΕΚΤ, μέσω «κουρέματος» της αξίας των ομολόγων που κατέχουν. Αν το κάνουν όμως για την Ελλάδα, πρέπει να το κάνουν και για την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία και ποιος ξέρει για ποια ακόμη χώρα της Ευρωζώνης. Μιλάμε έτσι για απώλειες του Βερολίνου ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ! Οπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, δεν παίρνει εύκολα μια ηγεσία την απόφαση να χάσει τόσα λεφτά. Από την άλλη, αν δεν αποφασίσουν οι Γερμανοί να πληρώσουν, το ευρώ, το οποίο αποδείχθηκε ότι είναι το όπλο της πανευρωπαϊκής ηγεμονίας τους, θα διαλυθεί. Το δίλημμα είναι κρισιμότατο. Την απόφασή τους θα τη δούμε.
ethnos.gr

About these ads

Διαβάστε περισσότερα...

Αόρατη η μείωση κατά 50% του δημόσιου χρέους

       Όχι πως δεν έχετε δίκιο κ Δελαστικ αλλά τώρα το πήρατε χαμπάρι; Ασφαλώς όχι! Τόσους μήνες βοούν τα blogs, οι αντιμνημονιακοί και άλλοι συμμορίτες της δραχμής! Όσο καιρό μιλούσαμε στην αρχή για στάση πληρωμών, το ΓΑΠ και ο Παπακωνσταντίνου μιλούσαν για καταστροφή, τότε που τα κωλόχαρτα τα είχαν ιδιώτες τοκογλύφοι και οι τράπεζες των εταίρων μας!

       Δυο χρόνια τους ξοφλούσαμε τα κωλόχαρτα στην πραγματική τους τιμή για να μην καταστραφούν αυτοί, με τα μεγαλύτερα δάνεια (διακρατικά, με υψηλό επιτόκιο και ενυπόθηκα!!!) όπως λέγανε με καμάρι, για να καταστραφούμε εμείς, και αφού τους δώσαμε χρόνο να ξεφορτωθούν τα εναπομείναντα άληκτα (και τα αγοράσαμε εμείς! Τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία) που το κούρεμα ήταν καταστροφή, ήρθε ο Βενιζέλος να μας πει για την μεγάλη επιτυχία της μείωσης του Ελληνικού χρέους!!!! με νέα δάνεια μεγαλύτερα από το κούρεμα.

       Αλλά το πιο εξωφρενικό είναι ότι ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ο Σαμαράς χρησιμοποίησε την «επιτυχία» του PSI ως δικαιολογία για την κωλοτούμπα του αιώνα, και την ψήφιση του 2^ου Μνημονίου (του καλού!! Το 1^ο ήταν το κακό για τους ΝουΔούληδες) που μας φέρνει την ευτυχία, που δεν έφερε το πρώτο, τις δεσμεύσεις που θα τηρήσει ο Αντώνης με τις δικές μας θυσίες, και τα μέτρα των 11,5 δις που δεν βγαίνουν γιατί τα ισοδύναμα ήταν πατάτα (και τα Ζάππεια πουρές) και τα 18 σημεία (και τέρατα) απατεωνιές για τα κορόιδα που τον ψήφισαν.

Μάκης Αρμενιάκος     

πηγή:olympia.gr

Αόρατη η μείωση κατά 50% του δημόσιου χρέους

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μετά από δυόμισι χρόνια μνημονιακού καθεστώτος συμφοράς για τους Ελληνες, η τρόικα θα είχε πάει το χρέος μας στο… 200%

Παραμύθι αποδεικνύεται τελικά αυτό που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ώθησαν τεχνηέντως τον κόσμο να πιστέψει ότι θα γινόταν με το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που έλαβε χώρα τον Μάρτιο. Ελεγαν ότι θα «κουρέψουν» κατά 50% ομόλογα αξίας 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφήνοντας τους Ελληνες να νομίζουν ότι έτσι η χώρα μας θα χρωστούσε 100 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερα στους ξένους, οπότε το δημόσιο χρέος θα μειωνόταν δραστικά.

Σχεδόν όλοι μάλιστα οι πολίτες σχημάτισαν την εντύπωση ότι με το «κούρεμα» αυτό η Ελλάδα θα απαλλασσόταν από το μισό δημόσιο χρέος της! Δεν το είπε αυτό ρητά κανένας υπουργός, αλλά κανένας δεν ανέφερε ότι υπάρχει κι άλλο ελληνικό δημόσιο χρέος πέρα από τα 200 δισεκατομμύρια και πολύ περισσότερο κανένας δεν έλεγε ούτε λέξη για τον καλπάζοντα δανεισμό της χώρας. Δια της αποσιωπήσεως δηλαδή ουσιαστικά απέκρυπταν από τον ελληνικό λαό ότι ο μνημονιακός δανεισμός της Ελλάδας ισοφαρίζει ουσιαστικά το διαβόητο «κούρεμα»!

Επιπροσθέτως, ουδείς ομολογούσε βεβαίως ότι το… μισό «κούρεμα» θα γινόταν στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και στις ελληνικές τράπεζες,  όχι στους ξένους, οδηγώντας μάλιστα το ελληνικό ασφαλιστικό και τραπεζικό σύστημα στη χρεοκοπία!

Τώρα που πέρασε ένα εξάμηνο από το επαίσχυντο «κούρεμα», κυβερνητικοί παράγοντες, οικονομικά ινστιτούτα και ευρωπαϊκοί θεσμοί άρχισαν να «ξεφουρνίζουν» σταδιακά τα αποτελέσματα που αποκαλύπτουν την τραγική αλήθεια για την πορεία του ελληνικού δημόσιου χρέους. Βάσει των στοιχείων της Eurostat, της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, το 2011 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ανήλθε στο 165,3% του ΑΕΠ της. Μετά το «κούρεμα» κατά 53% ομολόγων αξίας σχεδόν 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, ο κοσμάκης νόμιζε γενικά και αόριστα ότι το δημόσιο χρέος θα είχε πέσει αν όχι στο 80% του ΑΕΠ, το πολύ γύρω στο 100%. Πλανάται πλάνην οικτράν, βεβαίως.

Οι τελευταίες κυβερνητικές και ευρωπαϊκές εκτιμήσεις αυτή τη στιγμή (και μόνο να χειροτερέψουν μπορούν) είναι ότι στο τέλος του 2012 το ελληνικό δημόσιο χρέος, μετά το κούρεμα κατά 53% των 200 δισ. ευρώ, θα ξεπεράσει το… 166%!!! Με το… αριστουργηματικό «κούρεμα» δηλαδή, αντί να πέσει στο μισό, θα παραμείνει ακριβώς το ίδιο! Μόνο στη μνημονιακή Ελλάδα συμβαίνουν τέτοιες ταχυδακτυλουργίες, με προφανή στόχο την εξαπάτηση της κοινής γνώμης.

Με όλες τις λογιστικές αλχημείες που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου σε συνεργασία με τη Eurostat το τελευταίο τρίμηνο του 2009, μόλις ανέβηκε στην εξουσία ο Γιώργος, μαγειρεύοντας τα στοιχεία και διογκώνοντας τεχνητά το δημόσιο χρέος για να υπαγάγουν την Ελλάδα σε καθεστώς Μνημονίου, το 2009 εμφάνισαν τελικά δημόσιο χρέος 299,7 δισ. ευρώ, ποσοστό 129,4% του ΑΕΠ.

Μετά από δύο χρόνια μνημονιακού καθεστώτος, το εκτόξευσαν στα 355,6 δισ. ευρώ ή 165,3% του ΑΕΠ, στα τέλη του 2011 – πάντα σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.

Στα ίδια επίπεδα θα κινηθεί και φέτος τρίτο χρόνο μνημονιακού καθεστώτος, μετά από δραματική καταβύθιση των εισοδημάτων και του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, εξαιτίας της καταβαράθρωσης σχεδόν κατά 20% της ελληνικής οικονομίας στη διάρκεια αυτής της ζοφερής μνημονιακής τριετίας.

Με άλλα λόγια, κοντά στο… 200% (!!!) του ΑΕΠ θα είχε εκτινάξει το ελληνικό δημόσιο χρέος η πολιτική που επιτάσσει το Βερολίνο μέσω ΕΕ και τρόικας και υλοποιούν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, αν δεν είχαν κάνει και το «κούρεμα» που κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες της χώρας μας!

kostasxan.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεφτίλισαν τον Σαμαρά!

   Δεν είναι δυνατόν ρε παιδιά! τώρα,  ξευτιλίζεται ο ξεφτιλισμένος;

       Δεδομένος ήταν ο Αντωνάκης παρά την υποτίθεται αντιμνημονιακή του πολιτική για να ξεγελάσει τους ηλίθιους και να βάζει πλάτη στο ΓΑΠ, που όταν δεν θα τον έπαιρνε άλλο (τον ΓΑΠ) γιατί κάποτε ακόμα και οι ηλίθιοι θα κλώτσαγαν, σε μια τεχνητή κορύφωση, θα ζητούσε την παραίτηση του ΓΑΠ για να βάλει πλάτη στο μνημόνιο ο ίδιος!

       Βέβαια και αυτός δεν θα πάει πολύ μακριά αλλά δεν πειράζει, η δουλειά προχωρά, και στο απροχώρητο κάποιος άλλος αντιμνημονιακός εξουσίας θα «φάει» τον Αντώνης για να βάλει ο ίδιος πλάτη ή στο μνημόνιο ή στην χρεοκοπία (ανάλογα τις εντολές και τα συμφέροντα) οι ηλίθιοι να είναι καλά.

       Βέβαια με τόση κοροϊδία και πείνα οι ηλίθιοι μπορεί να είναι τόσο εξαγριωμένοι και ηλίθιοι που με δημοκρατικές (λέμε τώρα) διαδικασίες να μην γίνονται καλά, αλλά μην ανησυχείτε! Είναι τόσο ηλίθιοι που θα ψηφίσουν φασίστες για να τους κρατάνε σούζα! Τι δεν το πιστεύεται; Καλά μέσα σε ένα μήνα δεν ψήφισαν το μνημόνιο που δεν ήθελαν; Εκτός αν νομίζεται ότι αυτή η επιλογή ΔΕΝ ήταν ηλίθια επιλογή, άρα δεν βρίσκεστε εκτός τόπου και χρόνου αλλά και σε λάθος blog! Όσο για το ηλίθιοι μην το παίρνεται προσωπικά………..

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:anti-ntp

Ξεφτίλισαν τον Σαμαρά!

του Γ. Δελαστίκ*

Προσωπικό πολιτικό διασυρμό ασυνήθιστων διαστάσεων υπέστη στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς. Το «ξέσκισαν» πολιτικά οι Γερμανοί παρόλο που ο ίδιος προσήλθε στη συνάντηση με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ σε πνεύμα απόλυτης δουλοφροσύνης. Δεν τόλμησε να μεταβεί στη γερμανική πρωτεύουσα ούτε καν σαν επαίτης. Το μόνο που...
ήθελε ήταν να δηλώσει δια ζώσης την απόλυτη υποταγή του στο Τέταρτο Ράιχ. Να πείσει την καγκελάριο ότι έχει διαγράψει για πάντα το αντιμνημονιακό παρελθόν του και ότι τώρα διακατέχεται από τυφλή εθελοδουλία προς τις εντολές του Βερολίνου. Δεν ζήτησε απολύτως τίποτα, δεν του έδωσαν φυσικά τίποτα.
Αυτό δεν τον γλίτωσε, βεβαίως, από τον πολιτικό εξευτελισμό. Οι Γερμανοί τους δούλους τους λιώνουν σαν σκουλήκια για να τους δείξουν τη θέση τους, δεν τους χτυπούν προστατευτικά στην πλάτη μόλις δηλώσουν υποταγή. Αξέχαστο θα του μείνει το χουνέρι που του έκανε η ακροδεξιά...

και χυδαία, κατωτάτης υποστάθμης γερμανική εφημερίδα Μπιλντ, στην οποία μόλις 48 ώρες νωρίτερα ο Σαμαράς είχε δώσει συνέντευξη. «Υπόσχομαι ότι θα αποπληρώσουμε τα χρέη μας» είχε πει ο Σαμαράς στη συνέντευξη αυτή. «ΑΥΤΟ το θέλουμε γραπτώς!» έγραψε η Μπιλντ και ετοίμασε το σχετικό… έγγραφο! Ένα κείμενο «Εγγύησης-Δήλωσης», γραμμένο με αρχαιοελληνικά γράμματα στα γερμανικά, περικλειόμενο από μαιάνδρους, με στόχο να ξεφτιλίσει τον Σαμαρά στα εκατομμύρια αναγνώστες της. Κάθε μέρα η Μπιλντ πουλάει 2.800.000 φύλλα και υπολογίζεται ότι τη διαβάζουν τουλάχιστον έξι εκατομμύρια Γερμανοί. Το κείμενο του απαξιωτικού εγγράφου υπηρετεί αποτελεσματικά το στόχο για τον οποίο κατασκευάστηκε:
«Δια της παρούσης εγώ, ο Αντώνης Σαμαράς, γεννηθείς την 23ην Μαρτίου 1951 στην Αθήνα, κατοικών στο ίδιο μέρος, εν ονόματι του ελληνικού λαού και δυνάμει το αξιώματός μου ως πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας, κάνω επισήμως την ακόλουθη δήλωση. Τελών εν γνώσει των μεγάλων ανησυχιών της κοινότητας των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, τελών εν γνώσει των ιδιαίτερων απαιτήσεων των γερμανών φορολογουμένων στην οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα, τελών εν γνώσει του υψηλού μέτρου ευθύνης που φέρει η ελληνική πολιτική για την παρούσα, βαριά κρίση της χώρας μου, υπόσχομαι προσωπικά ότι: 1. Δεν θα προκύψει καμιά ζημιά για τον Γερμανό φορολογούμενο από την οικονομική βοήθεια για τη χώρα μου. 2 Η Ελλάδα θα κάνει γι’ αυτό όλα τα απαραίτητα βήματα, συμπεριλαμβανομένης εν ανάγκη της πώλησης ακατοίκητων νησιών. 3. Η Ελλάδα θα αποπληρώσει όλα τα χρέη της στα προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα με τόκους και πρόσθετες επιβαρύνσεις. Αντώνης Σαμαράς, Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας» αναφέρει επί λέξει το ταπεινωτικό κείμενο της γερμανικής εφημερίδας, το οποίο εμφανίζει το θλιβερό Σαμαρά ως… πωλητή των ελληνικών νησιών! Ένα κείμενο που δεν θα είχε πιθανότητα ποτέ να γραφτεί αν ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έσπευδε να εγγυηθεί… προσωπικά (!) στους Γερμανούς την αποπληρωμή των χρημάτων που έχουν δώσει τα τελευταία χρόνια προς την Ελλάδα.
Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι κάθε άλλο παρά πρέπει να αποδώσουμε στην κακοήθεια της Μπιλντ την πρόθεση του Σαμαρά να πουλήσει ελληνικά νησιά σε ξένους. Το ρόλο του πλασιέ ξεπουλήματος των ελληνικών νησιών τον ανέλαβε επισήμως ο ίδιος με συνέντευξή του στη γαλλική Μοντ, η οποία δημοσιεύθηκε μάλιστα την ημέρα που βρισκόταν στο Βερολίνο. «Η Αθήνα είναι έτοιμη να πουλήσει “ακατοίκητα νησάκια”» διαφήμιζε με ειδικό τίτλο η γαλλική εφημερίδα το σχετικό τμήμα της συνέντευξης Σαμαρά.«Είστε έτοιμος να πουλήσετε νησιά; Αρκετά είναι ήδη ιδιωτικά» ρώτησε τον αξιοθρήνητο πρωθυπουργό ο ανταποκριτής της Μοντ στην Αθήνα. «Δεν υπάρχουν ιδιωτικά νησιά, εκτός από μερικά νησάκια» απάντησε ο Σαμαράς και μπήκε στο ψητό: Τα περισσότερα από αυτά τα νησάκια είναι ακατοίκητα στη μέση του αρχιπελάγους. Αρκετά από αυτά τα νησάκια μπορούν να έχουν μια εμπορική χρήση, υπό τον όρο αυτό δεν θέτει προβλήματα εθνικής ασφάλειας. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να τα ξεπουλήσουμε (σ.σ. τα νησιά), αλλά να μεταμορφώσουμε ένα έδαφος αχρησιμοποίητο σε κεφάλαιο που μπορεί να παράγει εισοδήματα, με μια κατάλληλη τιμή» δήλωσε ο Σαμαράς, κλείνοντας το μάτι στα αρπακτικά. Ωραίος ο όρος για το ξεπούλημα των μικρών νησιών σε ξένους από τον «υπερπατριώτη» Σαμαρά: Μεταμόρφωση αχρησιμοποίητων εδαφών σε κεφάλαιο παράγον εισοδήματα, με κατάλληλη τιμή»!
Έχουν απίθανη γλωσσοπλαστική ικανότητα οι αστοί, όταν θέλουν να συσκοτίσουν τις βρώμικες πράξεις τους και τις καταστήσουν εξαιρετικά δυσνόητες στο ευρύ κοινό. Και να φανταστεί κανείς ότι αυτός ο απίθανος… «μεταμορφωτής αχρησιμοποίητων εδαφών», ο Σαμαράς, υποτίθεται ότι ήταν… «ανήμερο θηρίο» στο θέμα του ονόματος των Σκοπίων!
*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» την Κυριακή 26 Αυγούστου 2012 

Διαβάστε περισσότερα...

Γ.Δελαστίκ: Προς το τέλος του Ευρώ

       Τι είναι ο πόνος μπρος τα κάλλη; Ευρώ! Γεμίζει το στόμα σου και μόνο που το λες! Το κακό είναι βέβαια ότι αδειάζει η τσέπη σου.

       Μικρής σημασίας επίσης θυσίες, για το Ευρωπαϊκό φετίχ της εξόδου από την ανυποληψία της ψωροκώσταινας και της εισόδου μας στο πολιτισμικά αναβαθμισμένο  group της eurozone, είναι ορισμένα ταμπού όπως, Ελευθερία, Δημοκρατία, κοινωνικό κράτος, κτλ.

       Το ύψιστο πατριωτικό καθήκον είναι πια η εξασφάλιση πληρωμής των τοκογλύφων και η με κάθε τρόπο (και θυσίες) η σωτηρία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, έστω και αν χρειαστεί να θυσιάσουμε την χώρα μας, για να σωθεί η ΕΕ.

       Η πατριωτική συμμορία των αυτοκτονιών και των ανέργων, κατηγορεί ως συμμορία της δραχμής όσους θέλουν την καταγγελία του μνημονίου απειλώντας με άδεια ράφια στα super market, παραβλέποντας το γεγονός πως έχουμε εδώ και πολύ καιρό οι περισσότεροι (τυχεροί) άδεια ψυγεία, όσοι έχουν ακόμα σπίτι!

        Λένε πως το δίλλημα είναι μικρή σύνταξη ή καθόλου σύνταξη ενώ η αλήθεια είναι, μνημόνιο – ΔΝΤ και αφανισμός ή χωρίς μνημόνιο και επιβίωση ανεξαρτήτως νομίσματος! (Τα περί εξόδου από το Ευρώ με την καταγγελία του μνημονίου είναι τόσο ψέμα όσο και η σιγουριά παραμονής στο ευρώ μέσα στο μνημόνιο!)

          Όσο για τις δηλώσεις κάποιων σημαντικών περισπούδαστων παραγόντων και τα δημοσιεύματα περί διάλυσης του ευρώ, μου θυμίζουν κάτι γελοίους και γραφικούς γέροντες που τα έχουν πει εδώ και δεκαετίες! Και ως γελοίος και γραφικός εγώ από τότε τους πιστεύω, και ήδη ζούμε ως πραγματικότητα πολλά από αυτά που έχουν πει. Το κακό είναι ότι θα φτάσουμε στο σημείο να τα ζήσουμε ΟΛΑ και ακόμα μερικοί θα τους θεωρούν γελοίους και γραφικούς!!!!!

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:olympia.gr

Γ.Δελαστίκ: Προς το τέλος του Ευρώ

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ρίγη πολιτικού πανικού σκόρπισε σε όλη την Ευρώπη η ψυχρή δήλωση στη βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» του σοσιαλδημοκράτη Φινλανδού υπουργού Εξωτερικών Ερκι Τούομιογια: «Πρέπει να αντιμετωπίσουμε ανοιχτά την πιθανότητα διάλυσης του ευρώ»!

Hταν ο πρώτος Ευρωπαίος υπουργός που έθεσε δημοσίως

και ωμά το ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Γηραιάς ηπείρου, οι οποίοι αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη εχθρότητα προς το ευρώ. Θεωρούν την οικονομική πολιτική που ασκείται εν ονόματι του κοινού νομίσματος αιτία της διαρκούς επιδείνωσης της ζωής τους τα τελευταία χρόνια. «Η διάλυση του ευρώ δεν σημαίνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Θα μπορούσε να κάνει την ΕΕ να λειτουργεί καλύτερα», πρόσθεσε ο Φινλανδός υπουργός. «Νομισματικό ζουρλομανδύα (!) που προκαλεί δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους και καταστρέφει το μέλλον της Ευρώπης» αποκάλεσε το ευρώ ο ηγέτης της φινλανδικής Ακροδεξιάς Τίμο Σόινι, τονίζοντας ότι «είναι μόνο ζήτημα χρόνου αν θα φύγει από το ευρώ ο Νότος ή ο Βορράς» της Ευρώπης.

«Προετοιμάζεται για το τέλος της Ευρωζώνης η Φινλανδία» τιτλοφορούσε προχθές άρθρο της η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», τονίζοντας ότι ο Τούομιογια δεν είναι ο μόνος Φινλανδός υπουργός που έχει τέτοιες απόψεις. «Ηδη από τις αρχές Ιουλίου, η συνάδελφός του στο υπουργικό συμβούλιο και υπουργός Οικονομικών Γιούτα Ούρπιλαϊνεν έχει πει ότι η Φινλανδία δεν θα παραμείνει στο ευρώ πάση θυσία», υπενθύμιζε η γερμανική εφημερίδα. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Φινλανδία είναι από τους πιο αφοσιωμένους συμμάχους του Βερολίνου, αντιλαμβάνεται ότι το θέμα είναι σοβαρό.

Δεν είναι μόνο οι Φινλανδοί που αμφιβάλλουν για την επιβίωση του κοινού νομίσματος και προετοιμάζονται για την εξαφάνισή του. Πάταγο προκάλεσε το εξώφυλλο του τεύχους της περασμένης εβδομάδας του βρετανικού περιοδικού «Εκόνομιστ» το οποίο έδειχνε τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να μελετά ένα φανταστικό ντοσιέ με τίτλο: «Πώς να διαλύσετε το ευρώ». Το περιοδικό ισχυρίζεται ότι «μια χαοτική αποσύνθεση της Ευρωζώνης θα ήταν συμφορά» και καταλήγει: «Εκτός εάν η Μέρκελ επιβάλει τη γραμμή της, η επιλογή θα είναι ανάμεσα σε μια ακριβή διάλυση σύντομα και σε μια πραγματικά καταστροφική διάλυση αργότερα».

Ούτε καν οι Γερμανοί δεν πιστεύουν πια ακλόνητα στη διατήρηση του ευρώ και το ομολογούν στα σοβαρότερα έντυπά τους. «Τράπεζες, επενδυτές και επιχειρήσεις προετοιμάζονται για μια αποσύνθεση του κοινού νομίσματος», υπογράμμιζε στους τίτλους σχετικής ανάλυσής του το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αυτή την εβδομάδα. «Στα χρηματοπιστωτικά κέντρα όλου του κόσμου πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ανοιχτά ότι θα εκπληρωθεί η προφητεία του Μίλτον Φρίντμαν σύντομα» ομολογεί το περιοδικό, αναφερόμενο στην εξαρχής θέση του Αμερικανού νομπελίστα οικονομολόγου ότι το ευρώ είναι αδύνατον να επιβιώσει.

«Τι περιμένουν, λοιπόν, η Ιταλία, η Ισπανία και μετά από λίγο και η Γαλλία για να πουν στους Γερμανούς «ή εμείς ή εσείς», για να πουν ότι δεν μπορούμε να παραμείνουμε στο ευρώ υπ’ αυτούς τους όρους;», έγραφε σε ένα εξαιρετικά επιθετικό πρωτοσέλιδο άρθρο της η μπερλουσκονική, δεξιά ιταλική εφημερίδα «Τζορνάλε» και συνέχιζε: «Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα, αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία». Δεν δίσταζε, μάλιστα, να προειδοποιήσει με εξαιρετικά ζοφερό τρόπο: «Προσοχή να μην έχουμε το ίδιο τέλος όπως το 1938, όταν οι μεγάλοι της Ευρώπης δεν αντιστάθηκαν στον Χίτλερ και μετά από έναν χρόνο η μισή Ευρώπη είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα»!

Ακρως απαισιόδοξη για τις δυνατότητες διασφάλισης της συνέχισης του ευρώ ήταν και η εφημερίδα «Ντι Τσάιτ», προσκείμενη στη σοσιαλδημοκρατική διανόηση της Γερμανίας. «Μια μάχη δεν χάνεται όταν πλησιάζουν οι εχθροί, αλλά όταν απομακρύνονται οι φίλοι. Αυτή είναι η καθοριστική αλλαγή στον αγώνα για το ευρώ τούτες τις μέρες. Ολοι το αποκηρύσσουν», έγραψε με εμφανή θλίψη.

«Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία», έγραψε η ιταλική «Τζορνάλε»

 ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η έφοδος του Δ΄ Ράιχ

πηγή:anti-ntp

Η έφοδος του Δ΄ Ράιχ
Γράφει ο Γ. Δελαστίκ
Ωμό, ψυχρό, αλαζονικό το πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της γερμανικής δεξιάς εφημερίδας «Ντι Βελτ» τη Δευτέρα. «Η Ευρώπη γίνεται γερμανικότερη» ο αυτάρεσκος τίτλος του. Κυνικό το περιεχόμενό του: «Πολιτικά η ιδέα της Μέρκελ δεν είναι χωρίς κίνδυνο. Οδηγεί πραγματικά σε μια διάσπαση όχι μόνο της νομισματικής ένωσης, αλλά της Ευρωπαϊκής Ενωσης συνολικά ... 
Η Μέρκελ έχει επίγνωση αυτών των κινδύνων. Αλλά τώρα....

έχει απομείνει η επιλογή ανάμεσα στην πανούκλα και στη χολέρα. Η κρίση έχει επιδεινωθεί δραματικά την περασμένη εβδομάδα. Ο μηχανισμός διάσωσης του ευρώ, ο EFSF, έχει σημειώσει εμφανείς απώλειες και τώρα πλέον δεν απέχει πολύ από το επίπεδο του σκουπιδιού» υπογραμμίζει. Και η «Βελτ» καταλήγει εκστασιασμένη από τη γερμανική ισχύ: «Τώρα κυβερνά την Ευρώπη το σκληρό χέρι της Μέρκελ»! Κρίσιμη αυτή η εβδομάδα. Στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ την Παρασκευή αναμένεται ότι το Βερολίνο θα επιβάλει τους όρους του για μια καθαρά πραξικοπηματική αλλαγή των συνθηκών της ΕΕ και της Ευρωζώνης, που θα θεσμοποιήσει τη γερμανοποίηση της Ευρώπης και τη μετατροπή των κρατών της σε υποτελείς επαρχίες του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ. Ο Σαρκοζί υπέκυψε στους εκβιασμούς της Μέρκελ. Σε λόγο που εκφώνησε την Πέμπτη στην Τουλόν αποδέχθηκε τους γερμανικούς όρους πάνω στους οποίους θα ανασυγκροτηθεί η ΕΕ και η Ευρωζώνη, σημαντικότερος των οποίων είναι η απώλεια της οικονομικής κυριαρχίας κάθε χώρας που έχει αυξημένο έλλειμμα ή χρέος. Η εκχώρηση της άσκησης της οικονομικής πολιτικής της στο Βερολίνο μέσω κάποιας επιτροπής της ΕΕ, που θα λειτουργεί ως προκάλυμμα για να σώζει τα προσχήματα της γερμανικής επικυριαρχίας. «Ο Σαρκοζί υποσχέθηκε την επανίδρυση της Ευρώπης με το χέρι της Γερμανίας» έγραφε προχτές στην πρώτη σελίδα της απογοητευμένη η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς». Οι σοσιαλιστές αντιστέκονται στη Γαλλία, τουλάχιστον φραστικά, στην υποταγή της χώρας τους στο Τέταρτο Ράιχ. Ακόμα και ο υποψήφιος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ουδέποτε θεωρήθηκε αριστερός στους κόλπους των Γάλλων σοσιαλιστών. «Ποτέ δεν θα επιτρέψω να αποφασίσει για τα έσοδα και τα έξοδα ενός κυρίαρχου κράτους το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εν ονόματι του συντονισμού της πολιτικής των προϋπολογισμών των κρατών της Ευρωζώνης» δήλωσε ο Ολάντ. «Μετωπική επίθεση εναντίον των ευρωπαϊκών σχεδίων της καγκελαρίου» χαρακτήρισε τις δηλώσεις του, εμφανώς δυσαρεστημένη, η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η αριστερή πτέρυγα των Γάλλων σοσιαλιστών έχει πολύ πιο σκληρή αντιγερμανική στάση. «Η Ανγκελα Μέρκελ αποφάσισε να επιβάλει στην ΕΕ μια γερμανική τάξη. Καταστρέφει την Ευρωζώνη» δηλώνει στη «Μοντ» ο Γάλλος σοσιαλιστής βουλευτής Αρνό Μονμπούρ, ανερχόμενο αστέρι στη γαλλική πολιτική σκηνή και συνεχίζει: «Μιλάω για τον γερμανικό εθνικισμό που ξαναγεννιέται μέσα από την πολιτική τύπου Βίσμαρκ που ακολουθεί η Μέρκελ. Προκαλεί αναμέτρηση για να επιβάλει την κυριαρχία της ... Ηρθε η ώρα να συγκρουστούμε πολιτικά με τη Γερμανία και να υπερασπιστούμε τις αξίες μας» τονίζει. Η εποχή αλλάζει. Η γερμανική κυβέρνηση, αφού οδήγησε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης σχεδόν να μην είναι πλέον σε θέση να δανειστούν από τις ιδιωτικές τράπεζες με λογικά επιτόκια, τώρα απαιτεί να της παραδώσουν την οικονομική κυριαρχία τους για να τις «διασώσει». Ας μην έχουμε αυταπάτες. Σε πρώτη τουλάχιστον φάση, τόσο οι πολιτικές ηγεσίες όσο και οι οικονομικές ελίτ των χωρών της Ευρωζώνης είναι έτοιμες να υποκύψουν και να αποδεχθούν τους όρους του Βερολίνου. Διαφωνούν οι λαοί της Ευρώπης όμως με αυτή την υποταγή. Πρώτα πρώτα γιατί η παράδοση στο Τέταρτο Ράιχ φέρνει πείνα, μιζέρια, εξαθλίωση. Αν ισχύσουν οι γερμανικοί όροι, ευρώ θα σημαίνει δυστυχία. Οι πολίτες της Ευρώπης έχουν κάθε λόγο να αντιδράσουν στην καταβαράθρωση του βιοτικού τους επιπέδου και θα αντιδράσουν. Θα ανατρέψουν τις κυβερνήσεις συνεργατών των Γερμανών. Γεωπολιτικές αλλαγές τεραστίων διαστάσεων κυοφορούνται στην Ευρώπη. Η στιγμή είναι κρίσιμη και για τις ΗΠΑ. Αποδείχθηκε ότι η Ευρωζώνη εδραίωσε τον γερμανικό έλεγχο ολόκληρης της Γηραιάς Ηπείρου και οδηγεί ταχύτατα στην εκπαραθύρωση των Αμερικανών, παράλληλα με την πλήρη περιθωριοποίηση των Αγγλων. Αν δεν υπονομεύσουν τώρα το ευρώ Ουάσινγκτον και Λονδίνο παρά τα δημοσίως αντίθετα λεγόμενά τους, αύριο ίσως είναι πολύ αργά για τα συμφέροντά τους.

Διαβάστε περισσότερα...

       Δυστυχώς για όλους μας, το χειρότερο που συνέβηκε το 2011 και από όλα όσα θα διαβάσετε στο άρθρο που ακολουθεί, είναι η μαύρες προοπτικές για το 2012 και μετά και όσα διαφαίνεται ότι θα ακολουθήσουν.
       Δεν χρειάζεται να είναι μάντης κανείς ή απαισιόδοξος για να δει τι χρώμα έχει το βραχυπρόθεσμο μέλλον.
       Αδειάστε τις πόλεις όσοι μπορείτε, γυρίστε στην πατροπαράδοτη αγροτική ζωή και οπλιστείτε με θάρρος και πίστη! Τις περισσότερες φορές η απελπισία είναι τύφλωση από ανούσιες ανέσεις και υποχρεώσεις χωρίς αντίκρυσμα! Κλείστε τις τηλεοράσεις και κάντε φίλους, μιλήστε, διαβάστε (όχι εφημερίδες) και οργανωθείτε χωρίς πανικό, για μια δύσκολη ώρα.

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:koutipandoras.gr

Το εφιαλτικό έτος 2011

 Συντάκτης: Γιώργος Δελαστίκ

Να πάει και να μην έρθει ποτέ ξανά χρονιά τόσο απαίσια όσο αυτή που τελειώνει! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τους Ελληνες το 2011 ήταν σίγουρα η χειρότερη χρονιά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου και του Εμφυλίου Πολέμου. Ολος ο λαός μας όχι μόνο υπέστη τη βιαιότερη πτώση του βιοτικού του επιπέδου τα τελευταία εξήντα χρόνια, αλλά και μπήκε επιπλέον σε τροχιά οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης που για την ώρα δείχνει να τον οδηγεί στα Τάρταρα χωρίς ελπίδα διαφυγής. Η διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου απεδείχθη ολέθρια. Σε βαθμό μάλιστα τέτοιο που οι επίδοξοι διάδοχοί του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θεωρούν απολύτως αναγκαίο να την αποκηρύξουν -υποκριτικά και καιροσκοπικά εννοείται- προκειμένου να έχουν ελπίδες εκλογής τους στη θέση του προέδρου του μέχρι πρότινος κραταιού κόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου.
Χριστούγεννα και Σταύρωση συνέπεσαν φέτος για τους Ελληνες πολίτες, καθώς ολόκληρη η χρονιά ήταν ένας ατελείωτος Γολγοθάς. Οικονομική κατακρήμνιση της τάξης του 20% για τους τυχερούς, του 30% και του 40% για τους πολλούς, της απόλυσης για τους πιο άτυχους. Μια χώρα που βυθίζεται σε πέλαγος μιζέριας και απόγνωσης.

Πολύ κακή χρονιά το 2011 και για την υπόλοιπη Ευρώπη, πλην Γερμανίας. Η λιτότητα εξαπλώνεται παντού. Τα κοινωνικά συμβόλαια διαρρηγνύονται. Το «ευρωπαϊκό όραμα» έχει

μετατραπεί σε εφιάλτη. Το ευρώ κλυδωνίζεται βίαια. Κανένας σχεδόν δεν πιστεύει πια στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της ΕΕ από τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα. Η Ευρώπη έχει χάσει την ελκτική της δύναμη και προκαλεί απέχθεια, καθώς αναβιώνουν με ένταση οι εθνικισμοί και τα ρατσιστικά στερεότυπα που κυριαρχούσαν πολλές, πολλές δεκαετίες πριν.
Ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου επικρατεί στην Ευρώπη. Θυμίζει κάτι από τη δεκαετία του 1930. Από τη μια καλπάζει η οικονομική κρίση που σαρώνει, όπως και τότε, δεκάδες εκατομμύρια ζωές. Από την άλλη αναζητούνται λύσεις εκτός θεσμικού πλαισίου στη διακυβέρνηση των ευρωπαϊκών χωρών. Αλλους ψηφίζει ο κόσμος, άλλοι τον κυβερνούν. Παρακμή. Αδυναμία εξεύρεσης δημοκρατικής λύσης τότε, προσφυγή στους «τεχνοκράτες» σήμερα. Οχι όμως σε τεχνοκράτες που θέτουν τις εξειδικευμένες γνώσεις τους στην υπηρεσία των πολιτικών ηγετών, οι οποίοι να κυβερνούν λαμβάνοντας υπόψη τους τα πολύ ευρύτερα πολιτικά κριτήρια και συνυπολογίζοντας τις τεχνικές προτάσεις των ειδικών, αλλά σε τεχνοκράτες στους οποίους ανατίθεται η διακυβέρνηση.

Η Γερμανία είναι ευτυχής με τη χρονιά που πέρασε. Επιβάλλοντας χωρίς δισταγμούς την πολιτική της στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και της ΕΕ επεκτείνει σε νέους τομείς, εδραιώνει και βαθαίνει την ηγεμονία της στην Ευρώπη. Οσα πέτυχε στο κεφάλαιο της πολιτικής επικυριαρχίας της στη Γηραιά Ηπειρο κατά τη διάρκεια του 2011, δεν τα είχε κατορθώσει στα προηγούμενα πενήντα και πλέον χρόνια ύπαρξης της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ στη συνέχεια.

Ο πόλεμος έδωσε τη λύση στην τρομερή κρίση της δεκαετίας του 1930. Προκάλεσε ανείπωτες καταστροφές και ο καπιταλισμός ανασυγκροτήθηκε χτίζοντας αυτά που είχε γκρεμίσει. Ανέτρεψε όμως ριζικά τους μέχρι τότε υφιστάμενους συσχετισμούς μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Πλήρωσε κι ένα βαρύτατο τίμημα χάνοντας για σχεδόν μισόν αιώνα τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που πέρασαν κάτω από τον έλεγχο του τότε αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ενωσης. Τέτοιον πόλεμο δεν περιμένει τώρα κανείς. Τίποτα όμως δεν αποκλείει ένας γενικευμένος οικονομικός πόλεμος να προκαλέσει εκατομμύρια κοινωνικά θύματα.

Ελπίδες που διαψεύστηκαν σε μεγάλο βαθμό γέννησε στον αραβικό κόσμο το 2011. Σε όλα τα μοναρχικά φιλοδυτικά καθεστώτα, οι επαναστάσεις κατεπνίγησαν. Στην Αίγυπτο η επανάσταση ψυχορραγεί ανάμεσα στη βία των στρατιωτικών και στον εκλογικό θρίαμβο των ισλαμιστών. Στη Συρία η εξέγερση πνίγεται στο αίμα, όπως και στην Υεμένη, όπου ακόμη είναι άγνωστο αν θα νικήσει. Μόνο στην Τυνησία επικράτησαν οι εξεγερμένοι.

Ενα αραβικό κράτος ακόμη, η Λιβύη, πλούσιο σε πετρέλαια και φυσικό αέριο, έπεσε το 2011 θύμα ιμπεριαλιστικής πολεμικής επίθεσης εκ μέρους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ συν άλλων συμμάχων τους, με στόχο φυσικά την αρπαγή των ενεργειακών της πηγών. Το λιβυκό καθεστώς ανατράπηκε, ο Καντάφι εξοντώθηκε. Οπως στο Ιράκ με τον Σαντάμ. Μόνο που τώρα η Ευρώπη δεν αντιστάθηκε.

http://www.ethnos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Γιώργος Δελαστίκ : “Η πολιτική διακήρυξη του Δ’ Ράιχ”ef

       Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι τα βλέπουν έτσι μόνο οι Γερμανοί. Οι ελιτίστικες θεωρίες και η υποτίμηση του λαού δυστυχώς είναι κοινός τόπος για όλους του οπαδούς της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

       Ένα ενδιαφέρον άρθρο από ένα γνωστό όνομα.

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:anti-ntp

Γιώργος Δελαστίκ : “Η πολιτική διακήρυξη του Δ’ Ράιχ”ef

Ρίγος προκαλεί η απλή ανάγνωση στο περιοδικό DerSpiegel του βαρυσήμαντου –με όλη τη σημασία της λέξης– άρθρου υπό τον εύγλωττο τίτλο «Όλη η εξουσία στο κέντρο» (σ.σ. εννοεί το Βερολίνο και αναφέρεται στην εξουσία της ΕΕ) και τον εξίσου αποκαλυπτικό υπότιτλο «Γιατί ένας εκδημοκρατισμός δεν μπορεί να σώσει την Ευρώπη». Συγγραφέας, ο Χέρφριντ Μίνκλερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου.

Χωρίς υπερβολή, μπορούμε να ομολογήσουμε ότι πρόκειται για την πιο ολοκληρωμένη, την πιο άριστα δομημένη πολιτική διακήρυξη υπέρ της προώθησης του Δ’ Ράιχ της Γερμανίας σε όλη την έκταση της Ευρώπης!

Οι θέσεις αυτού του άρθρου-πολιτικής διακήρυξης διακρίνονται από τη σαφήνεια και την ακριβολογία που ανέκαθεν χαρακτήριζε τους Γερμανούς.

Ο συγγραφέας απορρίπτει αναφανδόν κάθε ιδέα όχι μόνο περαιτέρω προώθησης της πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ, αλλά και εκδημοκρατισμού των θεσμών της.

«Όποιος προωθεί τώρα τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης παρακινεί σε ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι, το οποίο μπορεί να καταλήξει σύντομα στην κατάρρευση της Ευρώπης», υποστηρίζει.

Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις

«Μια δημοκρατία χρειάζεται προϋποθέσεις, οι οποίες τώρα δεν υπάρχουν στην Ευρώπη… Ο ευρωπαϊκός πληθυσμός ούτε ήταν ούτε είναι ευρωπαϊκός λαός… Η ανυπαρξία κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικο-πολιτιστικών προϋποθέσεων φαίνεται πολύ καθαρά με τη διευρυνόμενη αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ των Ευρωπαίων που προκάλεσε η κρίση του ευρώ. Όποιος βασίζεται τώρα στον εκδημοκρατισμό ενισχύει τις φυγόκεντρες δυνάμεις στην Ευρώπη», υποστηρίζει ο Γερμανός καθηγητής.

Επικρίνει τις ευρωπαϊκές ελίτ για τα μέχρι τώρα λάθη τους. «Οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης παρουσιάζουν σήμερα μια εικόνα της συμφοράς», υπογραμμίζει αρχίζοντας το άρθρο του. «Η κακή εικόνα που δίνει αυτή τη στιγμή η Ευρώπη οφείλεται ουσιωδώς στην ανικανότητα των ελίτ της», προσθέτει μεταξύ πολλών άλλων επικριτικών σχολίων.

Δεν έχει, όμως, καμιά πρόθεση να στραφεί προς τους λαούς της Ευρώπης. «Παρ’ όλα τα λάθη και τις αδεξιότητές τους, οι ελίτ είναι αυτές που κρατούν την Ευρώπη ενωμένη. Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε να σκέφτεται κανείς τώρα όχι για εκδημοκρατισμό, αλλά για μια βελτιωμένη ικανότητα χειρισμών των ελίτ;» αναρωτιέται ρητορικά ο Χέρφριντ Μίνκλερ, και δίνει αμέσως ο ίδιος την απάντηση: «Η παρούσα κρίση πρέπει, λοιπόν, να θεωρηθεί ως κάλεσμα για να αναδομήσουμε την Ευρώπη, έτσι ώστε να παράγει καλύτερες ελίτ και να προσφέρει σε αυτές τις ελίτ καλύτερες δυνατότητες χειρισμών», τονίζει.

«Όλη η εξουσία στη Γερμανία!»

Το πνεύμα που διαπνέει αυτές τις θέσεις είναι διάχυτο: «όχι» στον εκδημοκρατισμό των ευρωπαϊκών θεσμών, «ναι» στη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια των ελίτ. Οι Γερμανοί, όμως, δεν συνηθίζουν να αφήνουν ιδέες να αιωρούνται. Προτιμούν να τις προσδιορίζουν με σαφήνεια.

«Είναι αποφασιστικής σημασίας το γεγονός ότι τα σφάλματα των ελίτ μπορούν να διορθωθούν μόνο από τις ίδιες τις ελίτ και ότι η προσπάθεια να διορ θωθούν τα σφάλματα των ελίτ μέσω καταναγκαστικού εκδημοκρατισμού θα κατέληγαν σε άτακτη κατάρρευση της συντεταγμένης Ευρώπης», αναφέρει ο αρθρογράφος, και συνεχίζει: «Η κατευθυντήρια ιδέα για την αναδόμηση της Ευρώπης συνίσταται, λοιπόν, στο ότι οι φυγόκεντρες δυνάμεις, οι οποίες μεγαλώνουν από τις απαιτήσεις εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών που συνεχίζουν να υπάρχουν και από τις κοινωνικο-οικονομικές και πολιτικές διαφορές των επιμέρους περιοχών, πρέπει όχι μόνο να τιθασευτούν, αλλά και να μεταβληθούν σε κεντρομόλες δυνάμεις».

Έπειτα από αυτά, έρχεται η πρόταση που εμπεριέχει την ουσία της υπόθεσης: «Με άλλα λόγια, η Ευρώπη χρειά ζεται ένα δυνατό μέσο, ένα κέντρο πλήρες εξουσιών – αλλιώς θα αποτύχει», τονίζει!

Όλη η εξουσία στο ισχυρό πολιτικό κέντρο της ηπείρου λοιπόν, με άλλα λόγια… στη Γερμανία!

Ανακατανομή της εξουσίας

Ο Γερμανός καθηγητής έχει πλήρεις προτάσεις για την ανακατανομή της εξουσίας που, κατά την άποψή του, επιβάλλεται να λάβει χώρα στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ώστε να εναρμονιστεί με τη σημερινή ηγεμονική θέση της Γερμανίας στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της ΕΕ. Αρχίζοντας από τα ουσιώδη, θεωρεί με κομψό τρόπο «τελειωμένο» τον περιβόητο γαλλογερμανικό άξονα!

«Στο παρελθόν γινόταν συχνά λόγος για τον άξονα Παρισιού – Βόννης (σ.σ. όσο η Βόννη ήταν πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας, πριν από την ενσωμάτωση της Ανατολικής) και αντίστοιχα Παρισιού – Βερολίνου, ο οποίος θα έπρεπε να είναι άθικτος για να μπορεί η Ευρώπη να συνεχίζει την πορεία της. Στο μεταξύ, το φορτίο που βρίσκεται πάνω σε αυτό τον άξονα έγινε πολύ βαρύ», αναλύει ο αρθρογράφος του DerSpiegelκαι έρχεται «στο ψητό»:

«Ζητείται από τους Γερμανούς η άσκηση περισσότερης ηγεσίας, αλλά αμέσως μόλις επιδειχτεί έστω και λίγη, την αρνούνται, αν δεν την καταπολεμούν».

Τέρμα, λοιπόν, ο γαλλογερμανικός άξονας ως κινητήρια δύναμη της Ευρώπης. Το ζητούμενο, πλέον, είναι η άσκηση της γερμανικής ηγεμονίας, η οποία δήθεν προβάλλεται ως… «απαίτηση» των Ευρωπαίων (!), με παράλληλη αντιμετώπιση των αντιστάσεων που εμφανίζονται στην πανευρωπαϊκή γερμανική επικυριαρχία.

Εδώ ο Χέρφριντ Μίνκλερ αρχίζει να αναπτύσσει θεωρίες που δεν ευσταθούν, είναι όμως αποκαλυπτικές της νέας γερμανικής θεώρησης της κατάστασης που επικρατεί στην ΕΕ και υποδηλώνουν το πώς βλέπουν οι Γερμανοί την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

«Στην Ευρώπη η περιφέρεια έχει υπερβολικά μεγάλη εξουσία και το κέντρο πολύ μικρή. Όσο δεν αλλάζει αυτή η κατάσταση, δεν θα βγουν από την κρίση η ΕΕ και το ευρώ. Μια ανακατανομή του πολιτικού βάρους (σ.σ. των κρατών-μελών της ΕΕ και της Ευρωζώνης) στην Ευρώπη μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά αυτό δεν αλλάζει καθόλου το γεγονός ότι είναι αναγκαία», υπογραμμίζει με ιδιαίτερη έμφαση, μη παραλείποντας να εκφράσει τη λύπη του για το φανταστικό «γεγονός» ότι δήθεν «στο μεταξύ κυριαρχεί η περιφέρεια επί του κέντρου και επιβάλλει αυτή τόσο την πολιτική ατζέντα όσο και τους ρυθμούς της διαδικασίας λήψης αποφάσεων»!

Λατρεία της δύναμης

Η γερμανική λατρεία της ισχύος αποτυπώνεται ανάγλυφα στο βαρυσήμαντο αυτό άρθρο, όπου ανακηρύσσεται σε μέγιστο σφάλμα των ηγετικών κύκλων της Ευρώπης το ότι δεν ήταν επαρκώς επιθετικοί τόσο στη διεθνή σκηνή όσο και στο εσωτερικό των χωρών τους.

«Τα λάθη του παρελθόντος μπορούν ίσως να εξηγηθούν μόνο μέσω του γεγονότος ότι οι (σ.σ. ευρωπαϊκές) ελίτ φρόντιζαν μόνο για τη διαχείριση της ευημερίας και όχι περισσότερο για το στρατηγικό αγώνα για εξουσία και επιρροή», γράφει ο αρθρογράφος και συνεχίζει: «Ίσως οι ευρωπαϊκές ελίτ είναι θύμα των διακηρύξεών τους, οι οποίες αποσκοπούν στη νομιμοποίη ση του σχεδίου (της ευρωπαϊκής ενοποίησης) στα μάτια των πληθυσμών τους. Είδαν τον εαυτό τους ως ένα είδος ήρεμων γιγάντων και όχι ως ισχυρούς πολιτικούς παράγοντες, που προς τα έξω αγωνίζονται για τα συμφέροντά τους και προς τα μέσα επιβάλλονται. Το να εναλλάσσει κανείς τη νομιμοποίηση με τη στρατηγική αποτελεί ολέθριο σφάλμα στην πολιτική, το οποίο δεν μπορεί να συγχωρηθεί».

Ο Χέρφριντ Μίνκλερ είναι σταθερά προσηλωμένος στο στόχο: «Μια περισσότερο ή λιγότερο συντεταγμένη κρατική χρεοκοπία της Ελλάδας θα ήταν μόνο ένα βηματάκι για τη σωτηρία του ευρώ. Το αποφασιστικό βήμα είναι ένα πολιτικό Σύνταγμα της Ευρώπης», τονίζει στο άρθρο του.

Μίσος κατά των λαών

Δεν ανησυχεί καθόλου ως προς το αν οι ηγέτες χωρών της ΕΕ θα εμποδίσουν την υλοποίηση αυτών των σχεδίων. Δεν θέλει, όμως, απολύτως καμία ανάμειξη των λαών της Ευρώπης. Πάση θυσία πρέπει να μην τεθεί το σχέδιο υπό την έγκρισή τους.

«Πάνω απ’ όλα το όργανο του δημοψηφίσματος έχει αποδειχτεί στο παρελθόν ως σκληρό ρόπαλο, το οποίο οι λαϊκιστές παράγοντες έχουν χώσει στις ακτίνες του τροχού της Ευρώπης», γράφει έντρομος και βέβαιος ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες σίγουρα θα ψήφιζαν εναντίον κάθε σχεδίου επιβολής της γερμανικής κυριαρχίας του Δ’ Ράιχ στη Γηραιά Ήπειρο.

«Στη σημερινή κατάσταση, ο εκδημοκρατισμός της ΕΕ θα δυνάμωνε τη δυνατότητα χειρισμών των αντιευρωπαϊκών παραγόντων και θα μεγάλωνε τον αριθμό αυτών που παίζουν με το βέτο στις Βρυξέλλες», ομολογεί με προφανή εχθρότητα και μίσος κατά των λαών των χωρών της Ευρώπης…

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Επίκαιρα” στις 14/7/11

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει και η Ελλαδα ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ…

       Δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζοντας διάφορα άρθρα για να ενημερωθώ και να επιλέξω κάποια από αυτά να αναρτήσω, σε διάφορα ιστολόγια blogs, βρίσκω σχόλια που είναι πιο καλά και από  τα ίδια τα άρθρα!
       Μία ακόμα περίπτωση είναι το παρακάτω σχόλιο, από την ανάρτηση"Κυβέρνηση: Βουλιάζουμε, δεν αλλάζουμε κι αράζουμε μέχρι να μας στείλουν σπίτι μας" του Antinews.

Μάκης Αρμενιάκος

effie B. είπε:

30/12/2010 στις 9:54 am

Ο Γιώργος Δελαστίκ εγραψε το ακολουθο εξαιρετικο αρθρο που δημοσιευτηκε στις 27/12 στο Εθνος. Αξιζει να διαβαστεί. 
      Ειδικά για την Ελλαδα ο τιτλος θα μπορουσε να ειναι:Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει και η Ελλάδα ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΊ…

Από το Έθνος 27/12/10

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

                Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μάρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».

         Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.

        Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

        Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

         Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

         Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

          Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

         Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Έτσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

         Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ”έσωσε” τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

       Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

          «Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».

        «ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»

        Όταν το ευρώ γίνεται παγίδα

        Ένα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Όταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο. Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Όσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

Διαβάστε περισσότερα...