Παρά το ότι η δημιουργία νέου κόμματος από την κ. Ντόρα Μπακογιάννη ήταν γνωστή από πολύ καιρό πριν, δεν παύει να προκαλεί το ενδιαφέρων και να τραβάει την προσοχή του κόσμου και των ΜΜΕ, όπως γίνεται σχεδόν πάντα με την ίδρυση ενός νέου κόμματος.
Βέβαια σε μια χρονική περίοδο που μόλις έχουν τελειώσει οι εκλογές των περιφερειών και των δήμων, αναδεικνύοντας ως μέγα θέμα και νικητή την αποχή που ξεπέρασε κατά πολύ το 50%, δείχνοντας την δυσφορία του κόσμου για την πολιτική και τους πολιτικούς στο σύνολο τους, είναι κομματάκι δύσκολο να πείσεις και να προκαλέσεις ενδιαφέρον.
Ποια είναι όμως η απάντηση στα πάγια ερωτήματα που συνοδεύουν την ίδρυση κάθε νέου πολιτικού φορέα; Η δημιουργία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ικανοποιεί την ανάγκη έκφρασης μερίδας του λαού, καλύπτοντας κάποιο πολιτικό κενό; ή της πολιτικές φιλοδοξίες της αρχηγού και ιδρύτριας της; Επιδιώκει την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού με την δράση και τις θέσεις της ή επιχειρεί να βοηθήσει στην διατήρηση του υπό κατάρρευσει υφιστάμενου πολιτικού συστήματος; Υπάρχουν οι προοπτικές επιτυχίας της ή θα ακολουθήσει την πορεία τόσων και τόσων κομμάτων (Στεφανόπουλου, Σαμαρά, Αβραμόπουλου, Μάνου, Παπαθεμελή κα) που πέρασαν και έφυγαν.
Ο καθένας ασφαλώς διαβάζοντας η ακούγοντας την ιδρυτική ομιλία της κ Μπακογιάννη και συνεκτιμώντας τα όσα προηγήθηκαν στην Νέα Δημοκρατία και την διαμορφωμένη άποψη από την μακρόχρονη πορεία της κ Μπακογιάννη ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Στα παραπάνω αναγραφόμενα θα προσθέσω και μια εκτίμηση που απορρέει από δηλώσεις της ίδιας της κ. Μπακογιάννη και αρκετών συνεργατών της, περί του τέλους των μονοκομματικών κυβερνήσεων, οπότε η κίνηση αυτή μπορεί να είναι μέρος ενός σχεδίου ή τακτικής, για να ξεπεραστεί με τον πιο ανώδυνο τρόπο το πρόβλημα του πολιτικού συστήματος και όλων αυτών που το αποτελούν, που είναι η αδυναμία συσπείρωσης και συμμετοχής του κόσμου για την δημιουργία πλειοψηφικών παρατάξεων ικανών να κυβερνήσουν.
Το αν τα πράγματα είναι έτσι ή αν θα εξελιχθούν έτσι κατά την ταπεινή μου γνώμη ουδείς μπορεί να προβλέψει, γιατί όσο ο κόσμος κάθεται πειθήνια μπροστά στην κυβέρνηση και ακούει το mega chanel τόσο τα σχέδια και η πρακτικές θα πετυχαίνουν και θα προχωρούν, αν όμως κάποια στιγμή ακούσει την πείνα του και ξυπνήσει από την ομαδική παραίσθηση τότε τα σχέδια και η τακτικές πάνε περίπατο και οι εξελίξεις γίνονται απρόβλεπτες.
Με τα αν όμως δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση και φυσικά δεν μπορούν να υπάρξουν συμπεράσματα γι' αυτό μοιρολατρικά θα αφήσουμε το χρόνο να δείξει!
Μάκης Αρμενιάκος
Διαβάστε περισσότερα...
