Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός...

       Εμείς οι πτωχοί το πνεύματι ευγενικά και γελοίοι συνωμοσιολόγοι, ευφάνταστοι και αιθεροβάμονες στο πιο συνηθισμένο, έχουμε πειστεί και μιλάμε για σκιώδεις κυβερνήσεις που κυβερνούν πραγματικά και κυβερνήσεις μαριονέτες που τάχα μου εφαρμόζουν το πρόγραμμα που ενέκρινε ο κυρίαρχος λαός.

       Είναι χιλιάδες οι συζητήσεις, τα άρθρα, οι αναρτήσεις, τα βιβλία και οι αποδείξεις που επαληθεύουν αυτούς τους ισχυρισμούς, που πεισματικά αρνούνται να δεχθούν οι λογικοί, ρεαλιστές και οι σοβαροί, αλλά κυρίως επαληθεύονται στη πράξη από την ίδια τη ζωή.

      Για όσους τυχόν δεν διάβασαν την παλαιότερη ανάρτηση σχετικά με αυτό το θέμα ας ρίξουν μια ματιά εδώ  Η Ιστορία της παγκόσμιας εξουσίας σε 80 + γραμμές

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:ksipnistere

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός...

Πάμε να δούμε την πραγματική αλήθεια. ΕΓΓΡΑΦΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!

Κατι που πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνες. Όποιος επιθυμεί ας το ψάξει να δει αν αληθεύει. Σύμφωνα με τις δικές μας πηγές, ότι θα διαβάσετε αληθεύει

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός κτλ. είναι όμως έτσι; για να δούμε.

Κατ' αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε πρέπει να....

ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, ΠολωνοΕβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να πολεμίσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση...

Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία. Η Σοφία Παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας το 1941 φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την ΑμερικανοΕβραία Margaret Chant. Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής. Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου σημερινό εκλεγμένο από τον λαό πρωθυπουργό.

Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 Δολάρια το 1974 για την κατασκευή του ΠΑΣΟΚ.

Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσο των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία. Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ). Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.

Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστεί από Τράπεζες "οικείες" για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση... Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.

Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον άλλον εθνοπατέρα Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ. Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).

Ο Μηχανισμός "ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ" δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των "δωρισμένων" χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται "ΦΟΡΟΣ" για να ξεπληρωθούν τα δάνεια. Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη "λύση" πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων. Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά...)

ο όρος "ΦΟΡΟΣ" στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος "ΦΟΡΟΣ" σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).

Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενούς κράτους από τον δανειστή της).

Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.

Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.

Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες τη συμφωνίας.

"Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29"

κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το έγγραφο σε μεγέθυνση

Τι λέει το κείμενο:

1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την Πλευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.

2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ

3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.

4. Επιτρέπονται φραστικές "συγκρούσεις" με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.

5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.

6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)

7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.

8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ

9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.

10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)

11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης). Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)

Υπογραφή

Ανδρέας Γ. Παπανδρέου

Andreas Papandreou

Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις "οδηγίες", προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!

Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του... "σοσιαλιστικού" κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους "κανόνες" που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον "φραστικές παρεκκλίσεις".

Υ.Γ. Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση "η κυβέρνηση του Παπανδρέου", επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.

Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το "7 χρόνια μετά" ή συμβαίνει κάτι άλλο...

πηγή εγγράφου:

"Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29"

Διαβάστε περισσότερα...

Χούντα είναι θα ..περάσει

πηγή:resaltomag.gr

Χούντα είναι θα ..περάσει 

«Η αστική δημοκρατία, που την υπεράσπισαν μόνο οι σοσιαλιστές με μετριοπαθείς τάσεις, οι οποίοι δεν έβρισκαν πια στήριγμα στις μάζες... δεν μπορούσε να διατηρηθεί. Όλη η ουσία μέσα της είχε φαγωθεί, δεν έμενε παρά το τσόφλι»
Μιλιουκόβ 

Αν κάτι μπορεί να σηματοδοτήσει την σημερινή μέρα δεν είναι τόσο η εξ αντικειμένου μαζική συμμετοχή του Ελληνικού λαού στην συγκέντρωση, όσο η επιθυμία του να είναι αυτόπτυς μάρτυρας ή πρωταγωνιστής σε αυτό που ήξερε ότι θα του κρύψουν τα κανάλια με το πρόσχημα της απεργίας.

Ήθελε ο Έλληνας να δείξει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό και ύστερα σε όλους τους "Παγκαλόμορφους" του κυβερνητικού και αντιπολιτευτικού καθεστωτισμού, ότι δεν πέθανε, ότι η καρδιά του ακόμα χτυπάει δυνατά και μάλιστα τόσο, που κοντεύει να βγεί απο τα στήθη μαζί με την οργισμένη φωνή του.

Τα μέτρα και τα μνημόνια ήταν μόνο η αφορμή, ήταν το τσιριχτό κουδούνισμα του ξυπνητηριού που ξεσήκωσε τον Έλληνα από τον λήθαργο λίγο πριν τον μαγαρίσει η προστυχιά του μεταμφιεσμένου σοσιαλδημοκράτη και του ψευτοεξαγνισμένου αριστεροδέξιου παλιάτσου.

Προσπάθησαν με βόμβες κρότου να καλύψουν αυτόν τον χτύπο της καρδιάς και με τα χημικά να τσούξουν τα μάτια και να κλείσουν την ώρα που η ντροπή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας των "αρίστων" έτρεχε να κρυφτεί στα φουστάνια της Μέρκελ ή στην κωλότσεπη του Στρός Καν.
Που θα στηριχτούν τώρα πια;

Πού θα βρούν έστω και ένα κουρέλι για να κρύψουν την γύμνια τους;

Κανένα αριστερό ή δεξιό δεκανίκι δεν μπορεί πια να τους κρατήσει όρθιους.

Τι θα γίνει όμως απο εδώ και πέρα;

Θα πάμε σε γενικευμένη εξέγερση;

Θα δεχτεί ο Ελληνικός λαός μια "νέα" δήθεν μεταπολίτευση;

Το ότι θα φτάναμε μέχρις εδώ, το ξέραμε και εμείς , και ο Παπανδρέου και όλοι όσοι τον έσπρωξαν να παίξει τον πρωταγωνιστή σε αυτή την τραγωδία.

Ξέραμε και ήξερε ότι το "έργο" όπου νάναι τελειώνει.

Αυτό που δεν ξέρουν όμως είναι ότι ο Έλληνας δεν πρόκειται να δεχτεί κανέναν φτιασιδωμένο "Εθνάρχη" που θα έρθει σαν μεσσίας σε μια κυβέρνηση δήθεν "εθνικής σωτηρίας".

Αυτός ο λαός έχει κάνει πολλές "αμαρτίες" αλλά έχει υποφέρει και πολύ για να μπορέσει να αντέξει άλλη μια φορά το δημοκρατικό σαμάρωμα της "Νέας Τάξης Πραγμάτων".

Και εδώ και στη μέση Ανατολή έβαλαν για χρόνια τους νεκροζώντανους της πολιτικής να παριστάνουν τους ηγέτες και να τραβούν με δανεικό λουρί τους λαούς της Ελλάδας της Αιγύπτου, της Τυνησίας της Λιβύης ,της Αλγερίας, του Μπαχρέϊν κ.α .

Ήξεραν ότι το "καύσιμο" που θα κινήσει την "μηχανή" της λαϊκής εξέγερσης θα φτιαχτεί από την αποσύνθεση του ίδιου του θνησιγενούς συστήματος που δημιούργησαν και μέχρι τα χτές συντηρούσαν με κάθε τρόπο.

Τι θα γίνει όμως τώρα που ήδη έχουν πάρει οι "μηχανές" μπρός;

Ποιός θα κάτσει στο "τιμόνι";

Γιατί αν είναι να πάμε σαν τους στραβούς σε μια εξέγερση και την επομένη να γλεντάμε σαν τους Αιγύπτιους που απέκτησαν μια "προσωρινή" χούντα, με Αμερικανική επιδότηση και "εγγύηση" , τότε καλύτερα να κάτσουμε σπιτάκι μας να βλέπουμε τον Πρετεντέρη να μας εξηγεί πώς θα μπορούμε να παίξουμε στην άρπα ευρωπαϊκές καντρίλιες με κομένα τα τέσσερα δάκτυλα.

Ας αφήσουμε λοιπόν την Ελληνική καρδιά μας να μας οδηγήσει για να αντισταθούμε με αρχοντιά και σαν λεβέντες και όχι σαν εξαθλιωμένοι ζήτουλες που θα χειροκροτήσουν τον πρώτο τουρκόγυφτο τους κουνήσει κόκκινο μαντήλι.

Ζούμε ιστορικές στιγμές και δεν έχουμε περιθώρια να πειραματιστούμε παίζοντας στον τζόγο της "Νέας Τάξης Πραγμάτων" την ίδια μας την ελευθερία , την ίδια μα ς την ύπαρξη.

Αν θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι θα πρέπει να αποφασίσουμε να μείνουμε όρθιοι ως το τέλος και όχι μόνο την στιγμή ή τις στιγμές της εξέγερσης. 

Διαβάστε περισσότερα...

Με την προστασία των ΜΑΤ για άλλη μια φορά η επίσκεψη Παπανδρέου,αυτή τη φορά στην Θράκ

πηγή:xanthipress.gr

Επεισοδιακή άφιξη του Πρωθυπουργού στην Κομοτηνή

Επεισοδιακά εξελίσσεται η άφιξη του Πρωθυπουργού στο ξενοδοχείο Αrcadia της Κομοτηνής.  

Στις 3 περίπου, έξω  στο δρόμο για το ξενοδοχείο διαδηλωτές του ΠΑΜΕ επιχείρησαν να προσεγγίσουν το ξενοδοχείο και εμποδίστηκαν από δυνάμεις των ΜΑΤ . Ακολούθησε συμπλοκή, έγινε χρήση χημικών και οι διαδηλωτές παρέμειναν στο σημείο.

Σε δηλώσεις του πριν λίγο το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κρυωνάς διαμαρτυρήθηκε  έντονα για το γεγονός και κατήγγειλε τη στάση της αστυνομίας.

Πριν από μερικά λεπτά υπήρξε χρήση χημικών ενώ μέσα στο ξενοδοχείο διεξάγεται η Ειδική Συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το «Καλάθι Αγροτικών Προϊόντων (παρουσία πολυμελούς υπουργικού κλιμακίου) , εν αναμονή του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος μεταβαίνει από το Δημάρχιο οδικώς μέχρι την Ξάνθη και από κεί με ελικόπτερο προς την Κομοτηνή.

Αμέσως μετά ο Περιφερειάρχης Άρης Γιαννακίδης  βγήκε από τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου ζητώντας να μην γίνεται χρήση χημικών. Ο Πρωθυπουργός έφτασε τελικά στο ξενοδοχείο Arcadia  λίγο πριν τις 6.

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι να οργίζεσαι...

πηγή:citypress-gr

Είναι να οργίζεσαι...

 Γράφει ο Χάρρυ Κλύνν

Είναι να σπαράζει η καρδιά σου για την «τραγική μοίρα» της χώρας σου… Για το «χαμό» που εφιαλτικά σε βυθίζει στην αβεβαιότητα και στην απόγνωση…

Είναι να απορείς για την πολιτική ραθυμία και τη μικροκομματική υπολογιστική των κομμάτων της αντιπολίτευσης που ουσιαστικά επιτρέπουν, χωρίς αντίσταση καμία, την εξάπλωση της λοιμώδους Παπανδρεϊκής νόσου που απειλεί να μας εξαφανίσει ως έθνος…

Είναι να τα χάνεις μ’ έναν λαό που ενώ βλέπει το πηχτό σκοτάδι να τον κυκλώνει παραμένει άπραγος και αδρανής αναμένοντας με το κεφάλι σκυμμένο το μοιραίο…

Είναι ακόμα να θλίβεσαι και για την κατάντια του ανθρώπου… Να οργίζεσαι με το απύθμενο θράσος του «πιθηκοειδούς» που επιμένει να παριστάνει τον πρωθυπουργό…

Θα «περάσει» λέει νόμο που δε θα επιτρέπει την πώληση δημόσιας γης... Την ώρα που έχει υποθηκεύσει ακόμα και τον αέρα που αναπνέουμε! 

΄«Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος»

Είναι να επαναστατείς και με το βουλευτικό «τσούρμο» των ολίγιστων που καρεκλολάγνοι και ψοφοδεείς, ακολουθούν «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» τους πρωτομάστορες της μεγάλης προδοσίας  στον χωρίς επιστροφή ολισθηρό κατήφορό τους…

Διαβάστε περισσότερα...

πηγή:antinews

Άμα σε πάρει η κάτω βόλτα….

Από factorx στις 17/02/2011

του Κώστα Ροδινού

Στην πολιτική είναι να μη σε πάρει η κάτω βόλτα!

Γιατί, αν συμβεί αυτό, έρχεται στη συνέχεια ο Murphy αυτοπροσώπως και σπάει πλάκα μαζί σου. Που και το σωστό να θέλεις, έχεις τέτοιο άγχος, που στο  τέλος κάνεις  λάθος!

Που είναι ο συντονιστής;

Σε περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει ο Υπερ-υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης είναι επικεφαλής της  επιτροπής για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου!

Θα θυμάσθε εκείνη την πανηγυρική συνεδρίαση με παρόντα τον Πρωθυπουργό.

Από την Παρασκευή το απόγευμα μου γεννήθηκε η απορία, τι ακριβώς συντονίζει;

Και καλά ο κ. Παπακωνσταντίνου λειτουργούσε κάπως αυτόνομα και μιλούσε απ’ ευθείας με τον Πρωθυπουργό.

Σήμερα, όμως, με τον Υφυπουργό του τον κ. Ντόλιο;

Δεν μιλάνε μεταξύ τους εκεί στο υπουργείο;

Αδυνατούν  να συνεργαστούν δυο άνθρωποι;

Ο καθένας κάνει του κεφαλιού του;

Και παραμένουν ακόμα στην κυβέρνηση;

Εκτός και αν ο κ. Ντόλιος ως  άνθρωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης (αν θυμάμαι καλά ήτα δήμαρχος στο Τυχερό Έβρου) επεχείρησε στα κρυφά να κάνει ένα έξτρα δωράκι στους τοπικούς μας άρχοντες.

Γιατί αλλιώς δεν δικαιολογείται πως ακόμα και σήμερα, που όλοι ξεσηκώθηκαν με την εγκύκλιό του, αυτός την υπερασπιζόταν.

Οπότε άλλο είναι το θέμα!

Και να ήταν μόνο αυτό;

Σήμερα, ο κ. Σαχινίδης στη Βουλή, αναγκάστηκε να πάρει πίσω μια διάταξη για τις δικηγορικές  εταιρείες.

Η κα Μπιρμπίλη, εδώ και μέρες, πηγαινοφέρνειένα νομοσχέδιο για να βρει….πλειοψηφία να το ψηφίσει!

Ο κ. Ρέππας  με την κα Μπιρμπίλη  δεν ξέρουν αν συμφωνούν ή διαφωνούν για την πετρελαιοκίνηση!

Τώρα, αν κοντά σ’ αυτά,  προσθέσουμε και τη λαϊκή οργή  με την οποία βρίσκονται αντιμέτωποι οι υπουργοί και τα στελέχη της κυβέρνησης, όπου εμφανίζονται, τότε οδηγούμαστε στα πρόθυρα μια γενικής παράλυσης.

Επιχείρηση ανύψωσης πεσμένου ηθικού

Γιαυτό το λόγο ο Πρωθυπουργός στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο επιχείρησε να ….ανυψώσει το ηθικό της κυβέρνησής του:

Απέκτησε πρόσωπο και αξιοπιστία και όλες οι εκτιμήσεις πλέον είναι αισιόδοξες για τον αγώνα που δίνουμε.

Η αξιολόγηση είναι θετική, παρά τον ορυμαγδό απαισιοδοξίας που υπάρχει  από διάφορα κόμματα ή πολιτικά πρόσωπα. Δυστυχώς, αυτός ο ορυμαγδός απαισιοδοξίας συνεχίζεται  και από μερίδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα μεμψιμοιρίας απαισιοδοξίας καταστροφολογίας και παραίτησης».

Δεν ξέρω αν τα είπε για να πείσει τους υπουργούς του, τον ελληνικό λαό,  ή τον …εαυτό του!

Και αμφιβάλλω αν έπεισε κανέναν!

Όταν ο Πρωθυπουργός αναγκάζεται να επιτεθεί εναντίον των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των οποίων επι μακρόν υπήρξε  εκλεκτός, τότε υπάρχει μεγάλο άγχος και αναζητούν δικαιολογίες!

Όταν ο πρωθυπουργός αισθάνεται την ανάγκη να μας διαβεβαιώσει ότι η χώρα «δεν καταρρέει», τότε μάλλον είμαστε σε άσχημη κατάσταση και δεν μας το λένε ακόμα!

Ότι και να συμβαίνει το κυβερνητικό αλλαλούμ  των τελευταίων ημερών δεν δείχνει μόνο έλλειψη συντονισμού, αλλά και μια εικόνα αποσύνθεσης.

Η κυβέρνηση δείχνει σημάδια κόπωσης.

Είναι έκδηλη η  αδυναμία της  να διαχειριστεί  τα πράγματα.

Και όταν δείχνεις αδύναμος,  τότε δεν μπορείς να πείσεις κανένα και οι πιέσεις εντείνονται.

Και μπροστά της έχει κρίσιμες αποφάσεις και εμπόδια που φαντάζουν ανυπέρβλητα.

Εχω την εντύπωση ότι όλες οι επιλογές είναι ανοιχτές….

Kώστας β. είπε:

17/02/2011 στις 5:56 pm

Κώστα, ο Ντόλιος ξεκίνησε απο Δήμαρχος Φερρών και στη συνέχεια υπήρξε 8 χρόνια Νομάρχης και καταστροφέας του Βορείου Έβρου.Αυτοί λοιπόν που ευαγγελίζονται ότι είναι ΝΕΑ κυβέρνηση είχαν θέσεις κλειδιά σε θέσεις διοικητικές επι Σημίτη όπου φαγώθηκαν 3,5 ευρωπαικά πακέτα,αφήνοντας πίσω κουφάρια. Ηταν όλοι τους συνεργάτες του Άκη του Τάσου και των άλλων “εκσυγχρονιστών” του Μάαστριχ και της συνθήκης της Λισσαβόνας της απ¨αρχής δηλαδή της νεοφιλελευθερης λαίλαπας που “εφάρμοσαν” πιστά οι δήθεν σοσιαλιστές ,με άσυλο βέβαια, διότι τα προηγούμενα χρόνια με τον δανειακό σοσιαλισμό και με το μεγαλύτερο υπνωτικό της πολιτικής το “ρουσφέτι” διαφέντεψαν την χώρα χωρίς πολύ πολύ να ζοριστούν.Τώρα που έπρεπε πραγματικά να βρούν λύσεις ,κυβερνώντας,πολύ απλά εκχώρησαν τα δικαιώματα μας στο ΔΝΤ .Εύκολες και απλές λύσεις.

Διαβάστε περισσότερα...

Τα νέα τζάκια που πάλιωσαν

πηγή:kourdistoportocali

Τα νέα τζάκια που πάλιωσαν

      Σε εστιατόριο του  Ψυχικού μαζί με τον επιχειρηματία Θανάση Λαβίδα εθεάθη πριν από λίγες μέρες ο αδελφός του πρωθυπουργού, Αντρίκος Παπανδρέου.

Ο Θανάσης Λαβίδας είναι αντιπρόεδρος του ΣΕΒ,  πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της  φαρμακευτικής εταιρείας Lavipharm. ( Τελευταία  βέβαια τον  έχουν βάλει στο μάτι κάποιοι συνδικαλιστές φαρμακοποιοί , που φοβούνται ότι θα ανοίξει αλυσίδες φαρμακείων μετά το άνοιγμα του επαγγέλματός τους).
Ο κ.Λαβίδας είναι φίλος και του πρωθυπουργού, ο οποίος συμμετείχε από τη δεκαετία του ’80 και στην Ένωση Νέων Επιχειρηματιών, (τα περιβόητα «Νέα Τζάκια»), που σχετίζονταν από τότε μαζί του.
Ο  αντιπρόεδρος του ΣΕΒ στηρίζει σε κάθε ευκαιρία τις επιλογές του πρωθυπουργού κι έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην προώθηση των πράσινων επενδύσεων, καθώς  και στη συνεργασία με το Κατάρ.
Μία μόνο αφελής απορία: Πως γίνεται και τα μέλη της σοσιαλιστικής οικογένειας κάνουν παρέα μόνο με επιχειρηματίες, βιομηχάνους και συνδικαλιστές….του ΣΕΒ; Χάθηκε ο κόσμος να τους δούμε μια φορά (στο τόσο, δε λέμε συνέχεια) να τρώνε και σε ένα ταβερνάκι με έναν πρόεδρο σωματείου οικοδόμων, έναν συνδικαλιστή εργαζομένων, έναν δάσκαλο, έναν προλετάριο τέλος πάντων;
Κοκκινοσκουφίτσα

Διαβάστε περισσότερα...

Η κυβέρνηση και η βίλα των οργίων...

πηγή:sibilla-gr

Η κυβέρνηση και η βίλα των οργίων...

Γράφει ο Θέμης Τζήμας
Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
   

Στην ελληνική ταινία «Η βίλα των οργίων», η ιδιοκτήτρια της εν λόγω βίλας - κόρη ναυάρχου- που τη νοίκιαζε ως καταφύγιο συμπαθεστάτων κατά τα άλλα μοιχών, πανικόβλητη μπροστά στον αστυνομικό που έχει καταλάβει τι γίνεται θυμάται να παρακαλέσει: «μιλάτε μου στον πληθυντικό… θα με υποχρεώσετε». Συμπυκνώνει έτσι την υποκρισία των τρόπων της «καλής κοινωνίας», που δεν έχει κανένα πρόβλημα να βγάζει λεφτά με διαφόρους τρόπους αλλά δε διανοείται να εγκαταλείψει τον καθωσπρεπισμό της.

Αυτή την αντίληψη και νοοτροπία θυμίζει η δεκάωρης καθυστέρησης πατριωτική έξαρση του κυβερνητικού εκπροσώπου στο τελευταίο- αλλά όχι πρώτο- κρούσμα ιταμής συμπεριφοράς των υπαλλήλων της τρόικας. Ακολουθήθηκε δε, από διάβημα της κυβέρνησης και φυσικά από δημοσιεύματα για υπουργούς που δήθεν εξεγέρθηκαν εναντίον του ύφους - πάντα και μόνο εναντίον αυτού- της τρόικα.

Το επικοινωνιακό στήσιμο είναι γνωστό: οργανώνουμε μία σύγκρουση πάνω στο δευτερεύον ζήτημα, το ύφος με το οποίο εκφέρονται οι αποφάσεις και όχι με τις αποφάσεις καθ’ εαυτές. Οι «κακοί» ζητούν περίπου συγγνώμη ή δείχνουν έστω μια κάποια κατανόηση στις ...
 ανησυχίες μας, ώστε να καταπιούμε το υποκατάστατο εθνικής ικανοποίησης. Κατόπιν, οι «λαγοί» της ελίτ- συγκεκριμένοι υπουργοί, μεγάλο- δημοσιογράφοι, κάποιοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης και οι εθνικοί επιχειρηματίες- αναλύουν τα θεαματικά αποτελέσματα που θα φέρει η επιβληθείσα πολιτική.

Για παράδειγμα και εν προκειμένω πόσο απαραίτητες είναι οι ιδιωτικοποιήσεις για να απελευθερωθεί η επιχειρηματικότητα, πόσα χρήματα θα έρθουν στα δημόσια ταμεία και πόσες «συντεχνίες»- όλως τυχαίως μόνο εργαζομένων- θα ξεβολευτούν με αυτόν τον τρόπο. Μετά βεβαιότητας θα τεθεί το επόμενο δίλημμα: θέλετε παραπάνω φόρους ή ιδιωτικοποιήσεις; Μπορεί ο κος Παπακωνσταντίνου να ρωτήσει κάποιο πολιτικό της αριστεράς αν έχει πρόχειρα 50 δις ευρώ ειδάλλως να μη μιλάει.

Ακόμα θα μας πουν πόσο απαραίτητο είναι να πάμε σε μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, ειδάλλως ο κος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δε θα προλαβαίνει να εγκαινιάζει επιχειρηματικές μονάδες σε όλες τις βαλκανικές χώρες πλην της δικής μας.

Αν μάλιστα τολμήσουμε ως λαός να κινητοποιηθούμε, τότε τα spreads θα ανέβουν, ο τουρισμός και τα ιστορικά κέντρα των πόλεων θα βρεθούν στο χείλος της απόγνωσης, τα δελτία των οχτώ θα μας καταγγείλουν για την ανευθυνότητά μας και θα κληθούμε να επιστρέψουμε πάραυτα στους καναπέδες μας, προς όφελος της εθνικής σωτηρίας που περνά από το μνημονιακό μονόδρομο. Θα ανακοινωθεί από κυβερνητικά χείλη ότι και το νέο μνημόνιο είναι ευλογία, ευτυχία, ότι περιγράφει όσα έπρεπε ούτως ή άλλως να κάνουμε και άλλα σχετικά. Αν τα πράγματα δυσκολέψουν και ο λαός δεν αποσυρθεί σπίτι του ούτε και έτσι, προκειμένου οι «γνωρίζοντες» να αποφασίζουν με την ησυχία τους, τόσο το χειρότερο για το λαό: ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει ότι δεν απολογείται σε καμία συντεχνία για αυτά που κάνει- προφανώς τα μέλη των «συντεχνιών» δεν ανήκουν στο λαό, ώστε να έχουν το δικαίωμα να απαιτούν ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός να απολογείται και σε αυτούς.

Πέραν λοιπόν του πληθυντικού ευγενείας για τον οποίο πασχίζει η κυβέρνηση, ας μας απαντήσει και σε μερικά πιο ουσιαστικά ερωτήματα: Πρώτον, που ήταν και πως αντέδρασε όταν για παράδειγμα οι κύριοι της τρόικας οργάνωναν συναντήσεις με τα κόμματα της ελληνικής βουλής, απαιτώντας συναίνεση και εκδίδοντας αντίστοιχες ανακοινώσεις σχετικά με το ποια αποδεικνύονται υπεύθυνα και ποια όχι; Παρεμπιπτόντως ούτε και ο κος Σαμαράς ή το κόμμα του υπήρξαν και τόσο «αντάρτες» στις συναντήσεις τους αυτές. Φρόντισαν γρήγορα να παράσχουν εγγυήσεις συνέχισης της αυτής πολιτικής.

Δεύτερον, διαφωνεί επί της ουσίας έστω και σε μία παράγραφο από όσα ανακοίνωσε η τρόικα; Και αν διαφωνεί επί της ουσίας πως προέκυψε συμφωνία με την τρόικα; Άλλωστε λίγες ημέρες πριν ο κος Ρουμελιώτης, εκπρόσωπος της χώρας μας στο ΔΝΤ δήλωνε καθαρά ότι και τα μέχρι σήμερα μέτρα ούτε λίγο ούτε πολύ –και- η κυβέρνηση τα επεδίωξε και τα πρότεινε. Προφανώς κάτι τέτοιο ισχύει και με τα τωρινά.

Τρίτον, με ποια νομιμοποίηση η κυβέρνηση θα υπογράψει οποιαδήποτε συμφωνία που θα δεσμεύει τη χώρα όχι μόνο μέχρι το 2015 αλλά μόνιμα; Διότι αυτό συνεπάγεται το γενικό πωλητήριο που θα μπει στην εθνική οικονομία και στη χώρα.

Τέταρτον, αν το μνημόνιο ήταν μονόδρομος, επεξεργασμένος μάλιστα από γνωστούς ειδήμονες, τότε γιατί δεν αποδίδει ούτε σε δημοσιονομικό επίπεδο τα προσδοκώμενα, με αποτέλεσμα την ανάγκη νέων μέτρων όπως αυτά του γενικού πωλητηρίου της χώρας;

Πέμπτον, πως γίνεται να αποφεύγεται μία χρεωκοπία όταν χρεοκοπεί μία ολόκληρη κοινωνία και ένα κράτος χάνει κάθε δυνατότητα άσκησης εθνικής οικονομικής πολιτικής αλλά και επιπλέον αναγκάζεται να εκποιήσει ακίνητη περιουσία του με όρους που οι πιστωτές- εκβιαστές του επιβάλλουν; και εν τέλει ποια είναι η πραγματική χρεοκοπία;

Τις απαντήσεις τις ξέρουμε. Η κυβέρνηση ενοχλήθηκε γιατί οι τρεις υπάλληλοι έδειξαν με την αλαζονική και ιταμή τους στάση πώς πραγματικά έχει η κατάσταση: η Ελλάδα είναι ένα πειραματόζωο νέο- αποικιοκρατικής κατοχής εντός της ΕΕ και της ΟΝΕ. Το ήξερε πολύ καλά ότι έτσι θα γίνει ο κος Καραμανλής με την εγκληματική του διακυβέρνηση και το ήξερε πολύ καλά και ο κος Παπανδρέου όταν επέλεγε το δρόμο της ικανοποίησης των αναγκών των πιστωτών μας και όχι του λαού μας, μέσω της υπογραφής του μνημονίου. Η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα απέναντι σε άλλες περιπτώσεις συμπεριφορών τύπου Πιουριφόι γιατί πίστευε ότι τη βόλευαν. Τώρα καταλαβαίνει ότι θα εισπράξει συσσωρευμένη οργή και προσπαθεί να δείξει κάποια αντίδραση.

Δεύτερον δε διαφωνεί σε τίποτα επί της ουσίας με αυτήν την πολιτική που πλέον διαλύει συστηματικά την εθνική οικονομία, την κοινωνία μας και ακόμα χειρότερα στερεί και από μια μελλοντική κυβέρνηση τη δυνατότητα να ασκήσει εθνική οικονομική πολιτική. Διαμορφώνει ένα πλαίσιο εντός του οποίου οι κυβερνήσεις θα αλλάζουν αλλά δε θα διαθέτουν κανένα εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής- εάν δεν έχουμε προχωρήσει και σε αντίστοιχη συνταγματική αναθεώρηση. Μετατρέπει την κρίση δανεισμού σε κρίση εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.

Τρίτον, δε διαθέτει καμία νομιμοποίηση και το ξέρει. Η ρητορική περί νομιμοποίησης μέσω των περιφερειακών εκλογών είναι συνταγματικώς απαράδεκτη, πολιτικά επικίνδυνη και αναλυτικά- σε ό, τι αφορά την εξαγωγή του συγκεκριμένου συμπεράσματος- αφελής. Με 34%- έστω 40%- στον πρώτο γύρο υπέρ των υποψηφίων που στήριζε το ΠΑΣΟΚ, εκ των οποίων δεν ταυτίζονταν όλοι ούτως ή άλλως με το μνημόνιο- και το υπόλοιπο άνω του 60% να ψηφίζει κατά δήλωση ή όντως αντί- μνημονιακούς υποψηφίους, ποια νομιμοποίηση για την κυβέρνηση προκύπτει;

Τέταρτον, το μνημόνιο δε δουλεύει. Δεν αποδίδει ούτε στο δημοσιονομικό επίπεδο, δεν αντιμετωπίζει την κρίση χρέους ενώ συνάμα καταστρέφει την όποια παραγωγική δυνατότητα της χώρας, σωρεύοντας παράλληλα μια σειρά δυσμενών συνεπειών. Αυτοί που το κατέστρωσαν το γνώριζαν. Το ετοίμασαν έτσι για να κερδίσουν χρόνο, έως ότου δηλαδή περιοριστεί η πιθανότητα μετάδοσης της ελληνικής κρίσης στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη, κάτι που δε φαίνεται να πετυχαίνουν και επίσης προκειμένου να ξεπληρωθούν με όσο το δυνατόν καλύτερους όρους οι πιστωτές μας.

Πέμπτον, το φόβητρο που επικαλούνται, η χρεοκοπία είναι χειρότερο από την πραγματικότητα που ζούμε και που θα ζήσουμε. Ναι ήταν προτιμότερο να είχαμε ήδη δηλώσει ότι δεν μπορεί να αποπληρωθεί το σύνολο του χρέους μας και με ορατή την απειλή συστημικής κρίσης του ευρώ και απωλειών για τις τράπεζες να είχαμε πάει σε διαπραγματεύσεις για αναδιάρθρωση του χρέους μας, με μέτρα περιστολής της σπατάλης αλλά και ανάπτυξης, παρά να μπούμε σε διαδικασία μόνιμης φτωχοποίησης και απώλειας κυριαρχίας που θα ωθήσει τη δημογραφική, κοινωνική, παραγωγική και δημοκρατική κρίση σε εκρηκτικό σημείο, χωρίς μάλιστα να μας διασώζει πολύ πιθανόν ούτε δημοσιονομικά.

Εν κατακλείδι θα έπρεπε να χαιρόμαστε για τη στάση της τρόικας στην τελευταία συνέντευξη τύπου. Η γυμνή αλήθεια χαλάει το επικοινωνιακό στήσιμο αλλά συνιστά χρήσιμο χαστούκι για να ξυπνήσουμε και να νικήσουμε το φόβο που μας ενσταλάζουν. Αρκεί να καταλάβουμε- με αρχή τη γενική απεργία της 23ης Φλεβάρη- ότι δεν αρκούν οι βόλτες πάνω κάτω στο Σύνταγμα ή στους κεντρικούς δρόμους των άλλων μεγάλων πόλεων αλλά απαιτείται η έκφραση με μαχητικό αλλά συγκροτημένο τρόπο της απαίτησης για αλλαγή πολιτικής. Στη γειτονιά μας έχουμε παραδείγματα. Ε και στο τέλος- τέλος αφού τους ενδιαφέρει τόσο πολύ, ας τους το απαιτήσουμε στον πληθυντικό.

Διαβάστε περισσότερα...

Ν. Κοτζιάς: ανήκουν στον ακραίο και φανατισμένο νεοφιλελευθερισμό...

 πηγή:sibilla-gr

τρίτη, 8 φεβρουαρίου 2011

Ν. Κοτζιάς: ανήκουν στον ακραίο και φανατισμένο νεοφιλελευθερισμό...

Θεμελιακά Συμπεράσματα μετά από ένα χρόνο

Του Νίκου Κοτζιά

  

Η πολιτική διακυβέρνηση μπορεί να χωριστεί στα τρία: α) εισροές, δηλαδή, ποια συμφέροντα, ποιες πληροφορίες, ποιες ιεραρχήσεις εισάγονται στο κυβερνητικό σύστημα προκειμένου αυτό να αποφασίσει. Β) Ποιοι αποφασίζουν με ποιες διαδικασίες και μέσα σε ποιο θεσμικό πλαίσιο. Τέλος, γ) οι αποφάσεις που λαμβάνονται, πώς υλοποιούνται, με τι μεθόδους και διαδικασίες, σε βάρος τίνος και σε ποιανού το όφελος. Ας αξιολογήσουμε, λοιπόν, στη βάση αυτού του διαχωρισμού την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης:

Α. Ποιοί διαμόρφωσαν τις πληροφορίες, τις ιεραρχήσεις και τις απαιτήσεις

Στην πρώτη περίοδο του 2010 η κυβέρνηση, ιδιαίτερα το οικονομικό της επιτελείο, απέφευγε να συνομιλήσει με εκπροσώπους των συνδικάτων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ο κύριος συνομιλητής ήταν οι Έλληνες και ξένοι τραπεζίτες, οι μεγάλοι κατασκευαστές και ορισμένα συστήματα άμεσης διαπλοκής. Το ογκούμενο λαϊκό κίνημα υποχώρησe μετά τη...

 φωτιά σε τραπεζικό υποκατάστημα στο κέντρο της Αθήνας. Μετά από αυτό το θλιβερό επεισόδιο η οργή του κόσμου ως προς το μνημόνιο έγινε σχετικά πιο σιωπηλή. Ανάλογη προσπάθεια καταβάλλεται σήμερα, με αφορμή τους λαθρομετανάστες και την «κατάληψη» τμήματος της Νομικής.

Στη συνέχεια, η κυβέρνηση εξακολουθούσε να συνομιλεί με ορισμένους ξένους οικονομολόγους με κευνσιανές αντιλήψεις, όπως οι νομπελίστες Π.Κρούγκμαν και Στίγκλιτς, όμως, όλο και περισσότερο είχε στήσει αυτί στα όσα τις έλεγαν οι ξένοι οικονομολόγοι που συνδέονται με τον νεοφιλελευθερισμό, το ΔΝΤ και την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ιδιαίτερα τους γερμανόφωνους στη διοίκησή της. Λίγο μετά, η κυβέρνηση δεν άντεξε το «ξύλο» που έφαγε στο Νταβός το 2010, το οποίο είχε στηθεί ακριβώς επί τούτο, και υποχώρησε πλήρως στις απαιτήσεις του διεθνούς τραπεζικού συστήματος.

Σήμερα, πλέον, οι επιρροές μορφοποιήθηκαν. Εχουν δημιουργηθεί τρία συστήματα που μαζί με την τρόικα τροφοδοτούν την παραγωγή «μνημονίων». Η Κεντρική Τράπεζα της χώρας, η οποία αισθάνεται περισσότερο ως κομμάτι του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, παρά ως η Ελληνική Κεντρική Τράπεζα και της οποίας ο Διοικητής έχει ακραίες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις. Το δεύτερο σύστημα συνδέεται με τα Ινστιτούτα του Συστήματος και τα Συμβούλια Εμπειρογνωμόνων της Κυβέρνησης. Το τρίτο είναι συγκεκριμένα και εξειδικευμένα μεγάλα δικηγορικά γραφεία. Όλοι αυτοί περνούν τα συμφέροντα του στενού συστήματος που έφερε τη χώρα στην κρίση, στους μέσου επιπέδου μόρφωσης και εμπειριών υπαλλήλων της τρόικας, υπάρχουν και μερικοί με ιδιαίτερα αναβαθμισμένα προσόντα. Οι 20 αυτοί υπάλληλοι ούτε εικόνα είχαν για τα ειδικά προβλήματα της χώρας, ούτε και ειδικά προσόντα ώστε μέσα σε 3-4 μήνες να έχουν μελετήσει και κατανοήσει, επιστημονικά και πολιτικά, τα προβλήματα της χώρας καλύτερα από εμάς όλους. Ήταν φορείς, βέβαια, ενός συνολικού concept, ενός νεοφιλελεύθερου σχεδιασμού. Σχεδιασμός που απέκτησε σάρκα και οστά χάρη σε αυτά τα τρία συστήματα που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των ισχυρών στην Ελλάδα και τα οποία προσπαθούν να τα επιβάλλουν εδώ και δύο δεκαετίες. Στο τέλος δε, φροντίζουν να εμφανίζουν αυτά τα στενά συμφέροντα που εκπροσωπούν ως απαιτήσεις της τρόικας. Το χειρότερο δε, όταν ορισμένοι ευπρεπείς υπουργοί κατορθώσουν να κάνουν κάποιους λογικούς συμβιβασμούς με την τρόικα, αυτά τα συστήματα ενοχλούνται και επιδιώκουν να τους ανατρέψουν, πιο σωστά αποτρέψουν.

Β. Πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις για το μνημόνιο

Από την πρώτη στιγμή που η κυβέρνηση δημόσια έδειξε ότι επέλεξε το μνημόνιο, εμφανίστηκαν δύο τάσεις. Η πρώτη ήταν αυτή του περιορισμού της δημοκρατίας. Το φαινόμενο είναι ανησυχητικό, αλλά δεν δείχνει να ενδιαφέρει αρκετούς επαρκώς. Η δεύτερη είναι η επιλογή της «μη διαπραγμάτευσης» έναντι τρίτων.

Στο πεδίο της δημοκρατίας αναπτύχθηκε και άλλο η τάση εσωτερίκευσης των αποφάσεων. Αντί αυτές να λαμβάνονται από τη βουλή και να της εκτελεί η κυβέρνηση (ως η κατά το σύνταγμα «Εκτελεστική Επιτροπή»), η βουλή απλά διεκπεραιώνει τις άνωθεν επιλογές. Αλλά και το υπουργικό συμβούλιο παρά τις πολλαπλές συνεδριάσεις του, δεν συζητά, δεν διαθέτει εικόνα και δεν αποφασίζει συλλογικά για τα σημαντικότερα ζητήματα του τόπου όπως είναι οι συμφωνίες για το μνημόνιο και η εξωτερική πολιτική. Ουσιαστικά στη χώρα οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται σύμφωνα με τις προβλέψεις ενός δημοκρατικού συντάγματος. Το κυβερνητικό σύστημα λειτουργεί περισσότερο ως αγωγός αποφάσεων που λαμβάνονται από μια κλειστή ομάδα που η λειτουργία της δεν προβλέπεται από το σύνταγμα και στο μέλλον πιθανά να θεωρηθεί αντισυνταγματική. Η έλλειψη συλλογικότητας και η ουσιαστική υποβάθμιση του κοινοβουλίου και των βουλευτών συνδυάστηκε με μικρά κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, όπως σειρά αντισυνταγματικών δικαιωμάτων που εκχωρήθηκαν από τη βουλή στον Υπουργό Οικονομικών.

Η δεύτερη γραμμή που εμφανίστηκε στον χρόνο που πέρασε είναι αυτή της μη διαπραγμάτευσης. Στο όνομα των αναγκών της χώρας κάποιοι παραιτήθηκαν από κάθε δικαίωμα διαπραγμάτευσης. Ξεχνώντας, ότι ακόμα και οι ηττημένοι από πόλεμο δικαιούνται να διαπραγματεύονται. Μόνο η χιτλερική Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων. Ανάλογα και η κυβέρνηση, παραδόθηκε άνευ όρων. Το χειρότερο δε είναι, ότι εξαιτίας αυτής της μη διαπραγμάτευσης, όχι μόνο έχασε η χώρα και οι εργαζόμενοι της, αλλά δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Και αυτό, διότι τα συστήματα εκείνο που επεδίωξαν ήταν η διάσωση και εξυπηρέτηση των στενών τους συμφερόντων και όχι εκείνων της Ελλάδας. Αλλά ακόμα και σε αυτή τους την επιλογή ήταν ανίκανοι. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και η Ελλάδα υποχρεώνεται σε αναδιαπραγματεύσεις και επιμηκύνσεις, που θα έχουν μεγάλο κόστος, με στόχους που θα μπορούσε να είχε εξασφαλίσει αρχικά, αν δεν είχε παραδοθεί στις έξωθεν πιέσεις και στα συμφέροντα.

Η μη διαπραγμάτευση και άνευ όρων παράδοση, συνδέεται και με το γεγονός, ότι κύκλοι αυτών των συστημάτων φρόντισαν να «κάψουν» όλες τις εναλλακτικές λύσεις. Εμφάνισαν ως αντιευρωπαϊσμό την αναζήτηση δανείων σε Κίνα και Ινδία, σε Βραζιλία και αραβικές χώρες, καθώς και στην Ιαπωνία. Οι ευθύνες της κυβέρνησης για αυτό το αρνητικό γεγονός έγιναν ολοφάνερες από τη στιγμή που Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία δανείζονται φτηνότερα από αυτές τις χώρες. Αλλά κάποιοι δεν το θέλησαν. Και αυτό διότι το ενδιαφέρον και συμφέρον τους δεν ήταν να ξεπεράσει η χώρα τα προβλήματα δανεισμού, αλλά να επιβάλλουν πολιτική όπως αυτή του μνημονίου στο όνομα των ελλειμμάτων και χρεών της χώρας.

Γ. Η εφαρμογή της πολιτικής λιτότητας: ύβρις, ψέματα, μονομέρεια

Στην ώρα της κρίσης, η κυβέρνηση μετακινήθηκε. Ακούει προσεκτικά της πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές δυνάμεις που σφράγισαν την συνολική πορεία της χώρας προς την κρίση. Δικές τους ήταν οι επιλογές προς αυτή την κρίση. Εκείνες διαμόρφωσαν τη σημερινή κατάσταση. Με μια συστηματική καμπάνια, προσπάθησε να εμφανίσει ως αμέτοχες και ανεύθυνες παρθένες για την κρίση τους τραπεζίτες, τα ξένα συμφέροντα, τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και τους ιδιώτες επιχειρηματίες που καταστρέφουν ακόμα και τις δικές τους επιχειρήσεις, πλουτίζοντας σε βάρος τους (φαινόμενο μοναδικά ελληνικό). Βρίζοντας και καθυβρίζοντας η κυβέρνηση και τα φερέφωνά της τους μισθωτούς, ιδιαίτερα του δημοσίου, συχνά διογκώνοντας πραγματικά προβλήματα, απάλλαξε τους κύριους υπεύθυνους.

Ταυτόχρονα, με σειρά μέτρων που ανέλαβε ή δεν έκανε, έδειξε ότι της είναι εύκολο να λαμβάνει μέτρα κλεψίματος συντάξεων και μισθών, αλλά δύσκολο να λάβει μέτρα σε βάρος των πλουσίων και αετονύχιδων. Με μέτρα φοροαπαλλαγής, περαίωσης, κτυπήματος του λαϊκού εισοδήματος με την συνεχή αύξηση του ΦΠΑ, ενίσχυσε τις κοινωνικές ανισότητες. Δεν έδειξε δε να την ενδιαφέρει στο ελάχιστο ότι η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων είναι δρόμος ενίσχυσης της κρίσης και όχι υπέρβασής της. Επιπλέον, ενώ με την ανόητη και επικίνδυνη για το μέλλον του τόπου πολιτικής της οδήγησε την ελληνική οικονομία στην ύφεση, δεν κτύπησε κανένα καρτέλ, κανένα σύστημα λαμογιάς με αποτέλεσμα να είναι η Ελλάδα η μόνη χώρα στην μεταπολεμική Ευρώπη που στην ώρα της κρίσης / ύφεση να αυξάνονται οι τιμές.

Αντίθετα, επί παραδείγματι, στην Ιρλανδία οι τιμές βρίσκονται σε πτώση.Τέλος, άφησε με ευθύνη της να αναπτυχθεί δίπλα στα νόμιμα και εκλεγμένα όργανα της ελληνικής πολιτείας, ένα παρασύστημα διορισμένων διοικητών και προέδρων οργανισμών, πολλοί εκ των οποίων κυβερνούν με τρόπο απολυταρχικό –μοναρχικό, δηλαδή ως «ανεύθυνοι άρχοντες». Κάνουν ότι θέλουν, δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Συμπεριφέροντε ως το ελληνικό δημόσιο και ο πλούτος αυτού του τόπου να είναι προσωπική τους προίκα. Και μπορούν και το κάνουν όλο αυτό, διότι οι περισσότεροι ανήκουν στον ακραίο και φανατισμένο νεοφιλελευθερισμό, σε εκείνους που ο λαός καλούσε τον Γ. Παπανδρέου να αλλάξει, αλλά όχι μόνο δεν έκανε, επιπλέον με τις επιλογές του τους ενίσχυσε.

Διαβάστε περισσότερα...