Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικά Πετρέλαια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικά Πετρέλαια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

ΑΠΟΙΚΙΑ: Παίρνουν τα κοιτάσματα με ένα απλό άρθρο στην δανειακή σύμβαση!

       Φτάσαμε αισίως στο ψητό ! Ο αγώνας δικαιώνεται για το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζετε για ΛΑΟΣ και ΝΔ! Τα πετρέλαια που ποτέ δεν υπήρχαν, μπαίνουν στην λίστα των εγγυήσεων προς του δανειστές, για την αξιοποίηση τους από αυτούς ή την κατάσχεση τους!
       Τώρα η είσοδος της Ελλάδας στο ΔΝΤ μοιάζει περισσότερο τυχαία παρά ποτέ όσο και η εμφάνιση των κοιτασμάτων που ανακαλύφθηκαν εν μέσω μνημονίου χωρίς νέες έρευνες!
       Αυτό που με στεναχωρεί είναι, ότι τα τυχαία αυτά περιστατικά θα δώσουν τροφή σε γελοίους, φαντασμένους συνωμοσιολόγους να μας τα πρίζουν με τα περί σχεδίων, προδοσίας και τα συναφή!
Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:

ΑΠΟΙΚΙΑ: Παίρνουν τα κοιτάσματα με ένα απλό άρθρο στην δανειακή σύμβαση!
Υποθήκευση του συνόλου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ελλάδας, θα περιλαμβάνει η δανειακή σύμβαση με επέκταση του επαίσχυντου άρθρου 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου ή περίληψη επιπλέον ειδικού άρθρου με το οποίο θα εκχωρούνται απ’ευθείας στους ξένους δανειστές τα έσοδα της χώρας από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Για την ακρίβεια αυτή την στιγμή η διαπραγμάτευση δεν είναι για τον αν τα χρήματα θα πηγαίνουν απ’ευθείας σε ένα ταμείο το οποίο θα αποπληρώνει τα δάνεια, αλλά αν θα συμβεί αυτό (το οποίο οι κυβερνώντες θεωρούν «θετική λύση» ή αν θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων απ’ευθείας οι δανειστές!

Αυτό σημαίνει ότι θα κοστολογούν με ένα συγκεκριμένο κόστος παραγωγής το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο το οποίο θα χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους και εν συνεχεία θα το πωλούν αυτοί όπου και όσο θέλουν!
Τα παραπάνω, τα οποία βασίζονται σε απόλυτα έγκυρη πηγή του υπουργείου Οικονομικών, απλά επιβεβαιώνουν αυτά που το defencenet.gr έχει ήδη αποκαλύψει για την τύχη των κοιτασμάτων υδρογοναθράκων και την άρνηση για άμεση εκμετάλλευσή τους.
Τα παραπάνω θα αποτυπωθούν σε άρθρο ανάλογο με το άρθρο 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου, το οποίο επι λέξει αναφέρει ότι: «Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».
Το συγκεκριμένο ταμείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται τα χρήματα από ενέργεια (είτε ανανεώσιμες πηγές είτε υδρογονάνθρακες) και αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει μέχρι το 2015 να έχει συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ!
Εύκολα γίνεται αντιληπτό (αν κρίνουμε και από το αποτραπέν, έστω προσωρινά, σκάνδαλο των Airbus) ότι οι αποκρατικοποιήσεις ακόμα και κατά 100% όλων των φιλέτων (ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, λιμάνια κλπ) είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρώσουν περισσότερα από 15 δισ. ευρώ, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα έσοδα θα αφορούν περί το 20% της πραγματικής αξίας των υπό ιδιωτικοποίηση εταιρειών-φιλέτων. Άρα μένουν μόνο τα κοιτάσματα και το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ το οποίο όμως θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να αποδώσει.
Ήδη το ΥΠΕΚΑ ανακοίνωσε ότι  "η Ελλάδα σύντομα θα μπορεί να καλύπτει μέχρι και 30% των αναγκών της σε υδρογονάνθρακες από την εγχώρια παραγωγή και αυτό το ποσοστό δεν αφορά τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά μόνο αυτά της δυτικής Ελλάδας".
Όπως δήλωσε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ αρμόδιος για θέματα ενέργειας Γ.Μανιάτης «Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν στην διάθεσή μας μιλάμε για το 30% και μη συνυπολογίζοντας τα νέα θετικότερα δεδομένα που είμαστε σίγουροι πως θα προκύψουν από τις νέες έρευνες»!
Μιλάει δηλαδή μόνο για τις περιοχές, σε Ιόνιο (Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο) και Ιωάννινα.
Εν κατακλείδι: Πρόκειται για μία συντονισμένη επιχείρηση αρπαγής του εθνικού πλούτου με την κατ’αρχήν υποδούλωση της χώρας. Προσέξτε την αλληλουχία των γεγονότων: Το 2009, ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ότι «Πετρέλαιο δεν υπάρχει ή τουλάχιστον δεν υπάρχει αρκετό».
Από το 2007 οι Αμερικανοί έχουν βεβαιωθεί για την ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην δυνητική ελληνική ΑΟΖ, αλλά και στην δυτική Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2010 ο (ακόμα!) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ειρωνεύεται στην Βουλή συντελεστές τηλεοπτικής εκπομπής (μεταξύ των οποίων και συνεργάτη του defencenet.gr), οι οποίοι αποκαλύπτουν μέρος των συγκλονιστικών στοιχείων για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Α.Μεσόγειο και στο Ιόνιο και δηλώνει και αυτός ότι «Φυσικά πετρέλαιο δεν υπάρχει».
Τον Μάϊο η χώρα βιώνει την άλωσή της με την υπογραφή του Μνημονίου (μια εξέλιξη που ακόμα και ο Κώστας Σημίτης, τώρα –κάπως αργά βέβαια – καταγγέλλει ως «καταστροφή για την Ελλάδα»).
Ξαφνικά, αμέσως μετά εξαγγέλλεται η δημιουργία κρατικού φορέα αδειοδότησης ερευνών για υδρογονάνθρακες (αλήθεια, αφού «Δεν υπήρχε πετρέλαιο» γιατί ίδρυσαν τέτοιο φορέα;) και ακολουθεί ένα χρόνο μετά η διαβεβαίωση του υφυπουργού του ότι «Το 30% των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο θα καλύπτονται από ελληνικά κοιτάσματα, μόνο από τα γνωστά κοιτάσματα»!
Πως από το «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» φτάσαμε στην κάλυψη του 30% (τουλάχιστον) της κάλυψης των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο; Μεσολάβησαν έρευνες και νεότερα στοιχεία; Όχι! Το ήξεραν και τότε και το έκρυβαν.
Και φυσικά δεν μιλάμε για το «30%», αλλά για τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια βαρέλια μόνο στις περιοχές που ήδη έχουν δεσμευθεί νότια της Κρήτης. Αλλά γιατί να το πουν τότε; Μόνο αυτά που έχουν βρεθεί εντός των περιοχών που έχουν ήδη δεσμευθεί υπολογίζεται η αξία τους σε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ!
Θα πρέπει να αναλογιστεί κάποιος το κλίμα που θα δημιουργούσε η ανακοίνωση για ύπαρξη τέτοιων κοιτασμάτων λίγο πριν αρχίσουν οι προδοσίες περί «Τιτανικού» κλπ και πριν «φουσκώσουν» το χρέος έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, οι Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου. Υπήρχε περίπτωση κανείς να δεχόταν Μνημόνια κλπ; Ποτέ! Εκτός του ότι οι διεθνείς αγορές θα έβλεπαν πολύ πιο "ήπια" την ελληνική περίπτωση, όπως έπραξαν και με την Κύπρο.
Όλα αυτά έχουν μόνο ένα στόχο: Την εκποίηση της ίδιας της χώρας και ειδικότερα των τρατηγικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, σε τιμές … δώρου, αλλά και όλου, του εθνικού πλούτου της χώρας. Θα τους επιτρέψουμε (και σε αυτούς και σε άλλους συνεργούς τους σε ΝΔ και ΛΑΟΣ) να ολοκληρώσουν το έγκλημα;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Ληστεύουν τους πολίτες, ξεπουλούν την πατρίδα. Η ομολογία του αίσχους για την ΑΟΖ.

πηγή:olympia.gr
Ληστεύουν τους πολίτες, ξεπουλούν την πατρίδα. Η ομολογία του αίσχους για την ΑΟΖ.
Untitled.pngΗ Κύρα τους τραβάει την κουκούλα!
Η Ελλάδα δεν προτίθεται να καθορίσει άμεσα την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ) στο Αιγαίο προκειμένου να μην «επιβαρυνθούν» οι συνομιλίες στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Ο
υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας το ξεκαθαρίζει, θέτοντας παράλληλα χρονοδιάγραμμα στη γείτονα, μετά τις εθνικές εκλογές στην Τουρκία, σε εύλογο
χρονικό διάστημα να εξευρεθεί λύση στο θέμα της υφαλοκρηπίδας, «καθώς το εύρος της καθορίζει στην πραγματικότητα και το εύρος της ΑΟΖ».
Η Αθήνα δεν δείχνει να βιάζεται για τον καθορισμό της ΑΟΖ, καθώς συναρτά, σύμφωνα πάντα με τον υπουργό Εξωτερικών, τις εξορύξεις για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο αποκλειστικά με τον


 καθορισμό της υφαλοκρηπίδας, αλλά και έχοντας την πληροφόρηση, που μοιάζει να μετουσιώνεται και σε βεβαιότητα, πως ούτε η Αγκυρα προτίθεται να καθορίσει άμεσα τη δική της ΑΟΖ.
Και παρ’ ότι ο κ. Δρούτσας δηλώνει ότι «δεν υποτιμά ούτε υποβαθμίζει την έννοια της ΑΟΖ», χαρακτηρίζει ωστόσο το όλο θέμα «της μόδας». Κι αυτό παρά το ότι, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, είχαν ήδη ξεκινήσει άτυπες συζητήσεις με άλλες τρεις χώρες, την Αλβανία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, που φαίνεται να συνεχίζονται μόνο με την τελευταία.
Ο συγκερασμός όλων των παραπάνω εδραιώνει την άποψή του ότι «το να επιβαρύνεις τις διερευνητικές επαφές με το να επιμένεις να φέρεις ένα νέο όρο στη συζήτηση με την Τουρκία δεν σου προσφέρει τίποτα παραπάνω, όσο υπάρχει η προοπτική οι συνεχιζόμενες επί μια δεκαετία διερευνητικές επαφές μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας να επιφέρουν αποτέλεσμα».
Τα χαρτιά του πάντως επί της πορείας των επαφών αυτών εξακολουθεί να μην τα ανοίγει. Επαναλαμβάνει απλώς τα περί χρονοδιαγράμματος, σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά τις τουρκικές εκλογές, αφού ο Τούρκος πρωθυπουργός, εφ’ όσον όπως όλα δείχνουν βγει ενισχυμένος, θα πρέπει εκτός από τις καλές κουβέντες να επιδείξει στην πράξη και τις καλές του προθέσεις.
Το μήνυμα που η Αθήνα αποστέλλει στην Αγκυρα είναι ότι προϋπόθεση για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της υφαλοκρηπίδας είναι η χρήση του δικαιώματος της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών μας υδάτων. Οπως ξεκαθαρίζει και ότι «το γεγονός ότι η Ελλάδα περνάει δύσκολη οικονομική περίοδο, δεν σημαίνει ότι κάνει υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα».
Ελευθεροτυπία

       Ας μας εξηγήσει κάποιος ΠΑΣΟΚος που κατέχει την σοσιαλιστική πρακτική της κυβέρνησης ρε παιδιά, αυτό κάτι σαν να αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων δεν κάνει; κάτι σαν αυτογκόλ ας πούμε.
       Πολύ μυστήρια πρακτική διάσωσης και σωτηρίας της Ελλάδας δεν ακολουθούν τα παλικάρια;
       Μάκης Αρμενιάκος
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Ελληνικά κοιτάσματα και ΑΟΖ


ΠΗΓΉ:OLYMPIA.GR

Ελληνικά κοιτάσματα και ΑΟΖ



Του ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητή Κοιτασματολογίας Πετρελαίου ΑΠΘ
Οι έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα άρχισαν τη δεκαετία του 1960 στη Δυτική Ελλάδα και στο Ιόνιο. Παρά τη μεθοδική εργασία ξένων κυρίως ειδικών περίπου μέχρι το 1966, τα αποτελέσματα υπήρξαν φτωχά. Αυτό εν μέρει μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι η τεχνολογία στον τομέα της έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων διαφέρει σήμερα πάρα πολύ από αυτήν της δεκαετίας του ’60. Με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, τα αποτελέσματα των ερευνών στη Δυτική Ελλάδα ίσως να ήταν διαφορετικά. Εκτοτε -εξαιρουμένων κάποιων περιόδων σχετικά συστηματικής προσπάθειας- ουδέποτε η Ελλάδα προσέγγισε το θέμα των ερευνών για αναζήτηση υδρογονανθράκων συστηματικά και βάσει των διεθνών προδιαγραφών.
Στη χώρα μας έγιναν συνολικά περίπου 270 ερευνητικές γεωτρήσεις, στη συντριπτική τους πλειονότητα χερσαίες και κάποιες υποθαλάσσιες. Για την έκταση και τη γεωμορφολογία της Ελλάδας, ο αριθμός αυτός είναι εξαιρετικά μικρός, δεν έγινε συστηματικά και φυσικά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Σημαντικό ρόλο για τις περιορισμένες έρευνες της χώρας μας κυρίως στο Αιγαίο αλλά και στο νοτιοανατολικό τμήμα των ελληνικών θαλασσών έπαιξε το θέμα αρχικά της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και στη συνέχεια το θέμα των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ). Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ανακαλύφθηκαν από καναδικές και αμερικανικές εταιρείες τα μοναδικά μέχρι σήμερα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στη χώρα. Πρόκειται για το κοίτασμα φυσικού αερίου της Νοτίου Καβάλας και το κοίτασμα πετρελαίου του Πρίνου, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1972 στην υποθαλάσσια περιοχή Πρίνου-Καβάλας. Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου άρχισε το 1981 από την κοινοπραξία «Εταιρεία Πετρελαίων Βορείου Αιγαίου (North Aegean Petroleum Co. – NAPC)». Αργότερα ανακαλύφθηκε το κοίτασμα του Βόρειου Πρίνου, ενώ η εκμετάλλευση συνεχίζεται μέχρι σήμερα από την Εταιρεία Energean Oil and Gas.
Η ερευνητική δραστηριότητα για αναζήτηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην υπόλοιπη Ελλάδα, εκτός της περιοχής Πρίνου – Καβάλας, είναι αυτή τη στιγμή μηδενική και η αναθεώρηση πολλών θεμάτων σχετικών με τη νομοθεσία, τις αδειοδοτήσεις, τα κίνητρα προς τους υποψήφιους επενδυτές, τη σύσταση ειδικού φορέα υδρογονανθράκων με ισχυρές αρμοδιότητες και άλλα συναφή θέματα, πάντοτε με σεβασμό στην προστασία του περιβάλλοντος, θεωρείται -έστω και με τεράστια καθυστέρηση- επιτακτική ανάγκη, σύμφωνα με τις πλέον σύγχρονες διεθνείς πρακτικές.
Πέρα όμως από τη σύσταση του Φορέα Υδρογονανθράκων, που έχει ήδη δρομολογηθεί, θα πρέπει να καθοριστεί και μια στρατηγική για την πολιτική διευθέτηση του θέματος των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με τις γειτονικές μας χώρες, ώστε να γίνουν έρευνες και επενδύσεις στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου οι οποίες με τη σειρά τους θα βοηθήσουν:
1 Στην ενίσχυση του γεωστρατηγικού ρόλου της πατρίδας μας. 
2 Στην ορθολογική αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου. 
3 Στη στήριξη της εθνικής οικονομίας και της οικονομίας της περιοχής όπου υπάρχουν κοιτάσματα και 
4 Στην εξασφάλιση θέσεων εργασίας.
Κλειδί στην οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και, κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαθέτει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Το Καστελόριζο αποτελεί εκ των πραγμάτων σημείο αναφοράς αλλά και κατοχύρωσης στον υπολογισμό της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας μόνον εάν η οριοθετική γραμμή της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας χαραχθεί με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών ακτών και της νήσου Στρογγύλης, που ανήκει στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, το σύμπλεγμα του Καστελόριζου εξασφαλίζει την επαφή της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ. Οι δύο αυτές παρεμβάλλονται μεταξύ τουρκικής και αιγυπτιακής, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την τουρκική ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο. Προς το παρόν, όμως, ελληνική ΑΟΖ δεν υπάρχει, επειδή η Αθήνα δεν την έχει ανακηρύξει. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ένα παράκτιο κράτος αποκτά ΑΟΖ με μονομερή δήλωση ανακήρυξης. Στη συνέχεια, συνάπτει συμφωνίες οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη. Εάν δεν καταστεί δυνατή η συμφωνία οριοθέτησης, ο τρόπος με τον οποίο οι γειτονικές χώρες λύνουν τη διαφορά τους είναι με παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο.
Δυστυχώς, όταν η Ελλάδα ξεκίνησε επαφές με τη Λιβύη και την Αίγυπτο για τις ΑΟΖ, παρέβλεψε να ζητήσει διαβεβαιώσεις από την τελευταία ότι η οριοθέτηση θα γίνει βάσει των όρων της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, που προβλέπουν ότι τα νησιά διαθέτουν τη δική τους ΑΟΖ. Η κατάσταση περιπλέχτηκε ακόμη περισσότερο όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά πως θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία, τη στιγμή που οι δύο χώρες δεν διαθέτουν καν κοινά θαλάσσια σύνορα!
Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωριστούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Σημειώνεται ότι κανένα κράτος μέχρι σήμερα στον κόσμο, που έχει πάει στη Χάγη, ή έχει κάνει κάποιου άλλου είδους διευθέτηση, ή που έχει ένα πρόβλημα στα θαλάσσια σύνορά του με ένα άλλο κράτος, δεν έχει ζητήσει ποτέ μα ποτέ να υπάρξει μόνο οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Ολα τα κράτη του κόσμου, από το 1982 μέχρι σήμερα, ζητούν από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όχι μόνο οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά πάντοτε ζητούν και την ταυτόχρονη οριοθέτηση της ΑΟΖ! Και η Ελλάδα οφείλει να κάνει ταυτόχρονα και τα δύο, οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Θα πρέπει τέλος να επισημανθεί -και ουδόλως να περνά απαρατήρητη- η πολύ σημαντική ερευνητική και γεωτρητική δραστηριότητα για αναζήτηση υδρογονανθράκων που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι συστηματικές έρευνες του Ισραήλ οδήγησαν στην ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου (Leviathan, Tamar και Dalit), με εκτιμώμενα αποθέματα φυσικού αερίου για το Leviathan της τάξης των 16 Tcf (Trillion Cubic Feet) ή αλλιώς 450.109 κυβ. μέτρων και για το Tamar της τάξης των 8.4 Tcf (Trillion Cubic Feet) ή αλλιώς 240.109 κυβ. μέτρων.
Το Ισραήλ εξετάζει σήμερα τις διόδους μεταφοράς του φυσικού αερίου κυρίως προς τα δυτικά, με αγωγούς και τη δημιουργία τερματικών σταθμών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) με πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η Ελλάδα και η Κύπρος. Επιπροσθέτως, αναφέρεται ότι θα ξεκινήσουν γεωτρήσεις από την εταιρεία Noble Energy και στην παραχώρηση Νο. 12 στα κυπριακά χωρικά ύδατα, έπειτα από διεθνή διαγωνισμό.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό να ξεκινήσει επιτέλους και η χώρα μας τις έρευνες για αναζήτηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, κάτι το οποίο θα καταστεί δυνατό μόνο εφόσον επιλυθεί οριστικά και αμετάκλητα, και κυρίως «επί ίσοις όροις», το θέμα των ΑΟΖ.
Διαβάστε περισσότερα...