Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΆΝΓΚΕΛΑ ΜΈΡΚΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΆΝΓΚΕΛΑ ΜΈΡΚΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

Πανικός από την αποτυχία του Μνημονίου

πηγή:elzoni.gr
Εθελοτυφλούν κυβέρνηση και τρόικαΠανικός από την αποτυχία του Μνημονίου


Εγκλωβισμένη στους όρους του Μνημονίου που συνεχώς επικαιροποιούνται, με νέα μέτρα να προστίθενται συνεχώς, η κυβέρνηση καλεί όλους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με ρεαλισμό και ψυχραιμία, αλλά φαίνεται ότι η ίδια έχει χάσει την ψυχραιμία της.

Πανικόβλητη μπροστά στο αδιέξοδο, με τους δανειστές μας να επιμένουν ότι βρίσκεται εκτός στόχων,  με την πέμπτη δόση του δανείου  κυριολεκτικά στον αέρα, η κυβέρνηση, ζητά από όλους τους υπόλοιπους να μην καταστροφολογούν, να μην κινδυνολογούν και να αντιμετωπίζουν την κατάσταση με ρεαλισμό, ενώ την ίδια στιγμή συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:

Η καταστροφή επεκτείνεται στην λεκάνη της Μεσογείου, οι πάσης φύσεως κίνδυνοι έχουν περάσει το κατώφλι της πόρτας μας και ο ρεαλισμός είναι άπιαστο όνειρο.

Σ’ αυτό συμβάλλουν και όλοι όσοι (και εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης) αποφαίνονται πως το αίτιο της αποτυχίας συνίσταται στο γεγονός ότι  δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως το λεγόμενο «πρόγραμμα σταθερότητας». Εμφανίζονται δηλαδή να υιοθετούν πλήρως τις επιταγές της τρόικας και να υποστηρίζουν πως το χρέος αυξάνει επειδή, για παράδειγμα, δεν έχουν εφαρμοστεί πλήρως οι… επιχειρησιακές συμβάσεις!

Όσοι αυτή τη στιγμή υποστηρίζουν πως με μέτρα τύπου επιχειρησιακών συμβάσεων θα λυθεί το πρόβλημα του χρέους, απλώς συμβάλλουν στην παραπλάνηση.

Διότι τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Και αν θέλουμε πράγματι να δούμε τι συμβαίνει με ρεαλισμό, τότε θα βρεθούμε μπροστά σε μια πολύ ζοφερή πραγματικότητα: Η Γερμανία δεν δείχνει να κάνει πίσω, διότι είναι προφανές ότι δεν «πήρε» τίποτε από αυτά που ζητάει.

Στις 17 Μαρτίου, λίγες μέρες δηλαδή πριν από το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου, στην Μπούντεσταγκ θα τεθεί σε ψηφοφορία το σχέδιο ψηφίσματος που θα αποκλείει την  επαναγορά ομολόγων από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης.

Αυτό σημαίνει ότι η Μέρκελ θα πάει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με δεμένα τα χέρια. Και δεν αποκλείεται η Γερμανίδα καγκελάριος να επιδίωξε αυτήν την ψηφοφορία πριν από το Συμβούλιο, ώστε να πάει στις Βρυξέλλες οπλισμένη για να αντιμετωπίσει τις πιέσεις.

Το ψήφισμα κατατέθηκε από βουλευτές του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού και αυτό σημαίνει ότι η κ. Μέρκελ επιδίωξε αυτήν την εξέλιξη. Και αυτό σημαίνει ότι το πρωθυπουργικό ταξίδι στο Βερολίνο όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά και οδήγησε την συνομιλήτριά του σε αποφάσεις που θα την βγάλουν μια και καλή από την δύσκολη θέση.

Στο μεταξύ, ακόμη και η απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου σχετικά με την διάσωση της Ελλάδας δεν αναμένεται πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2011, δηλαδή πολύ αργά για την Ελλάδα.  Ως γνωστόν στο Συνταγματικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει Γερμανοί πολίτες, προκειμένου να επιτύχουν το μπλοκάρισμα της διάσωσης της Ελλάδας. 
Επιπλέον, πιθανολογείται ότι το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο είναι δυνατόν να θέσει ερώτημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί αν ο μηχανισμός διάσωσης προσκρούει στην ευρωπαϊκή ρήτρα περί μη διάσωσης.

Αλλά και η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την νέα εκδοχή του (επικαιροποιημένου) μνημονίου, αποτελεί αντικείμενο σύγχυσης και αντεγκλήσεων.

Η τρίτη επικαιροποίηση απαιτεί νέα μέτρα 24 δις ευρώ μέχρι το 2015, καθώς και αναθεώρηση των μέτρων.

Εγκλωβισμένη στο Μνημόνιο, η κυβέρνηση οφείλει πλέον να λάβει νέα μέτρα ύψους 1,74 δις ευρώ μέσα στο 2011, με τον κ. Παπακωνσταντίνου να επιμένει ότι αυτά θα αφορούν στις δαπάνες και όχι σε περαιτέρω μειώσεις μισθών  και συντάξεων.

Την περίοδο 2012-2014 τα προβλεπόμενα μέτρα είναι ύψους 19 δις ευρώ, ενώ γίνεται αναφορά σε πώληση δημόσιας περιουσίας.

«Η έκθεση της Κομισιόν λέει το αυτονόητο», είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής.  Αλλά το αυτονόητο δεν είναι πλέον αυτονόητο για κανέναν!
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Η θεωρία του “αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη”

        Η Ελλάδα ήταν το πείραμα, και το πείραμα πέτυχε χάρη στο σοσιαλιστή ηγέτη μας και τον σοσιαλίζον  (η ΝΔ δεν θα άντεχε ούτε βδομάδα) ώριμο λαό μας!
       Χωρίς καμία απολύτως αντίσταση και χωρίς αγώνες, προδομένοι από αυτούς που πίστεψαν οι περισσότεροι  ότι όφειλαν την ευημερία τους: κόμματα, πολιτικούς, συνδικαλιστές, ΜΜΕ και περισσότερο από όλους από την ίδια την Ευρωπαϊκή ένωση και το Ευρωπαϊκό όνειρο!
       Μας έπεισαν; ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος και οι θυσίες απαραίτητες για την έξοδο από την κρίση, θυσίες που θα πιάσουν τόπο και στο τέλος του μνημονίου θα έχουμε βιώσιμη ανάπτυξη και περισσότερους πόρους για δικαιότερη και ουσιαστική κοινωνικοί πολιτική.
       Μετά όσο προχωρούσε το σχέδιο και παρά τα εξωφρενικά σκληρά μέτρα που ήδη είχαν πάρει άρχισαν τα σενάρια επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του δανείου αλλά με τρόπο ώστε η πλήρης αποτυχία (εκ των προτέρων αναμενόμενη) όταν θα αποφασιστεί να πανηγυριστή  σαν επιτυχία μεταθέτοντας την έξοδο από την κρίση και ΄τη λιτότητα για κάποια ακόμα χρόνια!
       Όμως ούτε αυτό θα γίνει γιατί θα γίνει κάτι ακόμα χειρότερο! Αντί να βγούμε εμείς οι Έλληνες από την κρίση για να μπορέσουμε να ζήσουμε λίγο καλύτερα και να ξεφύγουμε από την σημερινή τραγική κατάσταση, θα  αναγκαστούμε όλοι οι Ευρωπαίοι να ζούμε με διαρκή και μόνιμη θεσμοθετημένη λιτότητα για το φόβο μιας μελλοντικής οικονομικής κρίσης!
       Ας υποθέσουμε ότι μέχρι τώρα δεν ξεσηκωθήκαμε γιατί πιστεύομε το Γιωργάκη και αγαπάμε τη πατρίδα, τώρα που κρίνεται το μέλλον των λαών όλης της Ευρώπης δεν πρέπει πάλι να μιλήσουμε;
       Ο Γιωργάκης και ο κάθε Γιωργάκης με ποιο δικαίωμα θα αποφασίσουν για αυτό το μέλλον που μας επιφυλάσσουν;
       Πόσο νομιμοποιείτε   ο κάθε πρωθυπουργός των κρατών μελών της ΕΕ να πάρει αποφάσεις ερήμην των λαών της και ειδικά ο δικός μας που βγήκε με δέσμευση για ανάπτυξη και αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό;
       Πώς εκτός από τις ελάχιστες παραπλανητικές χλιαρές αντιδράσεις συμφωνούν οι πρωθυπουργοί των άλλων χωρών που δεν έχουν τόσο μεγάλο οικονομικό πρόβλημα;
       Πώς ακόμα δεν πείθονται ορισμένοι ότι όλα είναι ένα τεράστιο κόλπο σχέδιο της Τραπεζικής ελίτ για την παγκοσμιοποίηση.
       Ρίξτε μια ματιά σε  παλαιότερη ανάρτηση για τη στάση της Άγγελλα Μέρκελ και ξαναδιαβάστε την ανάρτηση Η Ιστορία της Παγκόσμιας Εξουσίας σε 80+ γραμμές που αναφέρω την εκχώρηση όλο και περισσότερης εθνικής κυριαρχίας με αποτέλεσμα ουσιαστικά την κατάργηση τους (Έθνη) προ χάριν της παγκοσμιοποίησης!
Μάκης Αρμενιάκος


 Η θεωρία του “αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη”


   Η βολεμένη  κεντρο-αριστερά των παπούδων μας…
Επί πολλά χρόνια η αριστερά  και η κεντροαριστερά σε όλη την Ευρώπη παραμυθιάστηκε και παραμύθιασε το κοινό ερμηνεύοντας και ανάγοντας τα όσα αντιλαϊκά γίνονται στην ευρωζώνη ως αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Για την ακρίβεια αυτό γίνεται απο το Μααστριχ και μετά δηλαδή εδω και 20 χρόνια.
    Έτσι βολεύτηκε εσωτερικά και διανοητικά και κράτησε το μαντρί της τάζοντας του παραμύθια για μια εναλλαγή του αυτού του συσχετισμού.   Σε αυτό το σκηνικό η Αριστερά έπαιξε μόνο άμυνα, αντίδραση και καθυστέρηση, και εμφανίστηκε παντού και πάντα ως οπισθοδρομική σε μια Ευρώπη που εξελίσσονταν  και άλλαζε ραγδαία πάνατ σε βάρος των χαμηλών στρωμάτων.
       Η “περίπτωση Παπανδρέου” που καλή τη πίστη (και κάνοντας του χαζούς για χάρη της κουβέντας) θα θεωρήσουμε ότι ήθελε να κάνει σοσιαλιστική πολιτική, απόδειξε ότι αυτό  στην Ευρωζώνη είναι αδύνατον.  Αφήνουμε κατά μέρος το τι είδους σοσιαλιστική συγκρότηση έχει και μένουμε στα λόγια του. Πιστεύει κάνεις ότι αν η Ελλάδα δεν ήταν σε αυτό το χάλι και όντας μέλος της ευρωζώνης θα μπορούσε να κάνει κάτι  το πολύ διαφορετικό;  Πόσο διαφορετικά τα έκανε ο μέσος Σοσιαλιστής στην ευρωζώνη; Πιστεύει κάνεις ότι η Πορτογαλία και η Ισπανία δεν δέχονται  τμημα της αρνητικής δημοσιότητας όχι τόσο για τα στοιχεία τους  αλλά γιατί έχουν Σοσιαλιστές ηγέτες;
         Αρκεί  να παρατηρήσει κανείς την Ιταλία. Μια χώρα με συστηματική διαφθορά λόγο της μαφίας και με απίστευτα χρέη σε τρίτους και θα δει ότι δεν δέχεται τέτοια δημοσιότητα. ΜΑ φυσικά έχει δεξία κυβέρνηση.
        Η κρίση απόδειξε ότι το ευρώ πλέον είναι εάν παγκόσμιο αποταμιευτικό  νόμισμα το οποίο πρέπει να παίξει σκληρά με τις αγορές για να υπάρξει. Απόδειξε ακόμη ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάξει πολιτική στρεφόμενο σε κάτι πιο φιλολαϊκό ή κοινωνικά  δίκαιο και αναπτυξιακό, αλλά μέσω των συνθηκών και των συνταγματικών οδηγιών της Γερμανίας, θα παραμείνει για πάντα ντε φάκτο ανταγωνιστής του δολαρίου και δεύτερος πυλώνας της παγκόσμιας νομισματικής σταθερότητας.
     Ακόμη και εάν κάποτε αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων στην Ευρώπη,  ακόμη και εάν σε όλη την Ευρώπη αναλαβουν την κυβέρνηση αριστεροί, ακόμη και εάν το ευρωκοινοβούλιο γίνει κόκκινο, όλες οι συνθήκες, οι οίκοι και οι δεσμεύσεις που θα έχουν υπογράψει τα κράτη θα εμφανιστούν για να καταστήσουν την νεοφιλελεύθερη πολιτική μονόδρομο.
      Στην περίπτωση μας και ειδικότερα στο σήμερα, η  Ελληνική χρεοκοπία η ένα κούρεμα του χρέους από εμάς είναι αδιανόητα. Σε λίγο αδιανόητες θα είναι οι μισθολογικές αυξήσεις, οι τοπικές αναπτυξιακές πολιτικές, το κοινωνικό κράτος, οι επιδοτήσεις προβληματικών περιοχών,  η φορολογική πολιτική, η αναπηρική σύνταξη, το 8ωρο, η εργασιακή σταθερότητα, το ταμείο ανεργίας, η δωρεάν περίθαλψη, η δωρεάν παιδεία και όλα αυτα σε όλη την Ευρωζώνη.
       Είναι λογικό σε αυτή την ευρωζώνη να μην μπορείς με το κοινό ευρώ όλων των ευρωπαίων να κάνεις τέτοια πολιτική σε εθνικό επίπεδο, καθώς  αυτή θα λειτούργει σε βάρος όλων των υπολοίπων ευρωπαίων. Ταυτόχρονα δεν μπορείς να την κάνεις ευρωπαϊκή πολιτική καθώς οι αγορές παραμονεύουν και διατάζουν. Άρα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο πάρα να υπακούς στις αγορές. Και αυτό θα ισχύει  ακόμη και εάν ο συσχετισμός δυνάμεων κάποια στιγμή αλλάξει.
Η μονή σου πιθανότητα ώστε να αποκτήσεις ανεξαρτησία ως ευρωζώνη είναι να έχεις μηδενικής ανάγκες δανεισμού άρα μηδενικά ελλείμματα. Οπότε κάπου εδώ λήγει και το παραμύθι του ευρωομόλογου καθώς ουσιαστικά θα δημιουργήσει ένα νέο ευρώ-χρέος το οποίο θα καταστήσει ακόμη πιο  ευάλωτη στις αγορές όλη την ευρωζώνη.
Αυτή λοιπόν είναι η Ευρωζώνη δεν πρόκειται να αλλάξει καθώς ένα οικονομικό  πολιτ μπιρο θα λαμβάνει όλες τις αποφάσεις και θα δρά  χωρίς καμιά ευρωκοινοβουλευτική  ή λαϊκή νομιμοποίηση πάρα μόνο μια Επιτροπή για το ξεκάρφωμα.
Είναι λοιπόν αφελές να περιμένουμε να αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων στην ευρωζώνη. Αυτή η ευρωζώνη πρέπει να διαλυθεί. Πρέπει να αντιληφτούμε ότι  μόνο βγαίνοντας από αυτή, και μόνο τότε μπορούμε να κάνουμε διαγραφή χρεών και μια κάποια πολιτική σύγκλισης.
Εξ αρχής το είπαμε ότι οι αντιμνημονιακοί είναι κατά της ευρωζώνης αλλά  πάρα πολλοί στην κεντροαριστερά αυτό το φοβηθήκαν και αρνήθηκαν να το συσχετίσουν.  Παρέμειναν στην αντίδραση και  την θεωρία του συσχετισμού δυνάμεων. Μπούρδες. Η κεντροαριστερά πρέπει να είναι συνολικά κατά της ευρωζώνης και χρειάζεται να στηθούν αστικά κόμματα γύρω από αυτό το Μέγα ιστορικό ζητούμενο.
Αν και ο σπόρος έχει πέσει έχει βλαστίσει και καθημερινά δέχεται λίπασμα από την Μερκέλ τις αγορές και τον Γιωργάκη, η Αριστερά και η κεντροαριστερά φοβάται να οδηγήσει και ακολουθεί.
Και  αυτό δείχνει μόνο μια βολεμένη κεντροαριστερά.
Κάπως όμως πρέπει να ξεκινήσουμε.
By Γιάννης Παπαϊωάννου, on Φεβρουαρίου 4, 2011 at 11:27 μμ,
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Η Μέρκελ το Internet και τα μυστικά ένγραφα


       Μια καλή και δοκιμασμένη μέθοδος για την χαλιναγώγηση και την καθοδήγηση των λαών, που εφαρμόζεται από πολύ παλιά και με διαρκώς αυξανόμενους ρυθμούς, και με συνεχώς  περισσότερη επιτυχία είναι αυτή της δαιμονοποίησης ή στοχοποίησης δηλαδή κοινώς της  προβοκάτσιας!
       Βεβαίως επειδή αυτό το τέχνασμα είναι όπως προανέφερα πολύ παλιό και πολυχρησιμοποιημένο, ως καχύποπτος, καθ’ υπερβολή τείνω να βλέπω τα πάντα από αυτή την πλευρά.
      Πίσω από κάθε είδηση που παίζει πολύ και διαμορφώνει κλίμα, βλέπω σκοπιμότητες και πλάθω σενάρια!
      Τα παραδείγματα καθοριστικών γεγονότων που υπαγόρευσαν τη μετέπειτα λήψη αποφάσεων  που εξυπηρετούσαν  τα συμφέροντα αυτών που μπορούσαν να τα εκμεταλλευτούν αλλά δεν είχαν άλλον τρόπο να τις επιβάλουν, είναι πολλά..
       Όλα αυτά τριγύριζαν στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες, και πιο συγκεκριμένα δύο περιπτώσεις, την διαρροή των μυστικών εγγράφων στο Ιnternet, και την κουραστική επιμονή της Μέρκελ που την έχει απομονώσει εξαγριώνοντας όλους σχεδόν τους ευρωπαίους ηγέτες , δεχόμενη πυρά ακόμα και εκ των έσω.
      Ας τα πάρουμε λοιπόν με τη σειρά.
      Το διαδίκτυο Internet κερδίζει συνεχώς περισσότερους οπαδούς που ψάχνουν εναλλακτικούς τρόπους ενημέρωσης, ξεφεύγοντας από τα παραδοσιακά ΜΜΕ  και άρα από τον έλεγχο αυτών που επωφελούνται από έλεγχό τους.
       Ήδη από καιρό τα διάφορα blogs αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς ανά την υφήλιο αυξάνοντας συνεχώς και τον αριθμό επισκεπτών τους.
       Όπως  είναι φυσικό αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο και οι προσπάθειες ελέγχου στο διαδίκτυο είναι συνεχείς και επίμονες.
       Πρώτης τάξεως ευκαιρία λοιπόν για λόγους εθνικής ασφάλειας να νομοθετηθούν νέοι περιοριστικοί νόμοι στην Αμερική (για πολλοστή φορά) και μετά από κάποιο διάστημα να έρθουν και στην Ευρώπη.
       Βλέπετε η δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας που προσφέρει το διαδίκτυο, επιτρέπει όχι μόνο την ανάγνωση των αναρτημένων ειδήσεων αλλά και το σχολιασμό τους,  και την οργάνωση των αναγνωστών τους σε κοινή στάση για κάθε θέμα που τους αφορά . Πρόσφατο παράδειγμα η διαμαρτυρία που έγινε στη βουλή για την κάρτα του πολίτη και την άρση διαθεσιμότητας που επεβλήθη  στον αστυνομικό που αρνήθηκε να την παραλάβει, την περασμένη Κυριακή.   
      Η απεργία των ΜΜΕ που αποφασίστηκε σκοπίμως την ίδια μέρα με την κορύφωση των απεργιακών κινητοποιήσεων ενάντια στο μνημόνιο για ευνόητους λόγους, δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, χάρη στο διαδίκτυο και στους bloggers oι ειδήσεις με φωτογραφίες και video έτρεχαν σχεδόν σε πραγματικό χρόνο προσφέροντας ενημέρωση σε όλους όσους την αναζήτησαν.
      Χιλιάδες παραδείγματα μπορούν να αναφερθούν που η ανεξαρτησία και ο μη έλεγχος αυτού του μέσου είναι από ενοχλητικός μέχρι επικίνδυνος αυτών που θέλουν να το ελέγξουν, και μια αφορμή σαν τη διαρροή των μυστικών εγγράφων για λήψη μέτρων παρά είναι βολική!
       Για όλα φταίει η άγγελα μέρκελ ! Αυτή η σιδηρά κυρία με την στάση της απειλεί με διάλυση την Ευρώπη. Δεν φταίνε τα Μνημόνια και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών, ούτε οι εισαγόμενες κρίσεις, δεν φταίνε οι πολιτικές που χαράχτηκαν και πάνω σε αυτές χτίστηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση ούτε και οι αγορές. Αλήθεια με τον πολύ γενικό και αόριστο όρο αγορές τι εννοούμε;
       Λοιπόν για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους φταίνε όλοι! Με το να στοχεύουμε την κ Μέρκελ παίζουμε το παιχνίδι αυτών που μας σερβίρουν  τάχα ότι η Μέρκελ κάνει ότι κάνει από μόνη της και τα αποτελέσματα της πολιτικής της μας φέρνουν σε δύσκολη θέση.
      Γιατί πρέπει να πιστεύουμε ότι κάποιος φταίει. Για να μην πιστέψουμε ότι όλα είναι ένα σχέδιο καλά οργανωμένο και σε αυτό είναι όλοι συμμέτοχοι με κύριο μέλημα τους την επιτυχία του. Και η επιτυχία του σχεδίου απαιτεί να εργάζονται ΌΛΟΙ για αυτό χωρίς ο κόσμος να το πάρει χαμπάρι.
      ΔΝΤ, Τράπεζες, Πρωθυπουργοί , Επενδυτές και ένα σωρό παρατρεχάμενοι  εμπλέκονται και αλληλοεξαρτώνται και κανείς από μόνος του δεν μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα όπου θέλει. Όλοι μαζί αποφασίζουν για να οδηγήσουν τα πράγματα εκεί που θέλουν. Αυτά όμως δεν ανακοινώνονται στον κόσμο, δεν μπορείς να τους πεις αποφασίσαμε να σου πιούμε το αίμα θα επαναστατήσει.   Έτσι ο καθένας παίρνει το ρόλο του και το θέατρο με τις αποφάσεις τα συμβούλια τις κόντρες τις συμμαχίες και τις δηλώσεις κάνει το αποτέλεσμα που έχουν προαποφασίσει να φαίνεται στον κόσμο φυσιολογικό. Ο ρόλος της κακιάς έπεσε στην Μέρκελ τώρα, αργότερα θα δούμε ποιος θα φταίει για τα ολοένα και χειρότερα που έχουν αποφασίσει  ‘ΌΛΟΙ για μας.
                                                                   Μάκης Αρμενιάκος

Διαβάστε περισσότερα...