ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΙΕΣ

Ένα  άρθρο του  Βασίλη Βιλιάρδο έχει πάντα την αξία και την σοβαρότητα του ονόματος του καθώς είναι από τα καλύτερα και πιο εμπεριστατωμένα που μπορεί να βρει κάποιος στο διαδίκτυο.

Δυστυχώς για τους bloggers τα άρθρα του είναι με copyright και κατά συνέπεια δεν υπήρχε η δυνατότητα να συνεχίσουμε την ανάρτηση τους.

Σύμφωνα με την πρακτική των bloggers κατέστη δυνατή η εν μέρει δημοσίευση του άρθρου από άλλο blog πηγή με παραπομπή στην ιστοσελίδα που έχει τα δικαιώματα.

Αξίζει να διαβάσετε αυτό το άρθρο καθώς και άλλα που βρίσκονται στη ιστοσελίδα παραπομπής στο τέλος της ανάρτησης

Μάκης Αρμενιάκος  

πηγή:anti-ntp

ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΙΕΣ

Νέο άρθρο από τον Βασίλη Βιλιάρδο

   Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, σύμβουλος επιχειρήσεων  επενδύσεων, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου

ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΙΕΣ: Οι υπόγειες τακτικές του ΔΝΤ, η Ελλάδα ξανά στο μάτι του κυκλώνα, το χρέος, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι Ελληνικές τράπεζες, τα ευρώ-τραπεζικά συγκοινωνούντα δοχεία, η Bundesbank, οι απειλές της ΕΚΤ, η Γερμανία και η Ευρώπη

“Σήμερα παραιτούμαι από το προσωπικό του ΔΝΤ, ύστερα από δώδεκα χρόνια στο εξωτερικό, ως αξιωματούχος του «Ταμείου» - κατά τη διάρκεια των οποίων, με όπλα τα φάρμακα σας και τα τεχνάσματα σας, εφορμούσα σαν αρπακτικό γεράκι εναντίον των κυβερνήσεων και των λοιπών λαών της Λατινικής Αμερικής.

Για μένα, η παραίτηση μου είναι μία ανεκτίμητη απελευθέρωση – επειδή με αυτόν τον τρόπο κάνω το πρώτο μεγάλο βήμα που θα μου επιτρέψει να ελπίζω ότι, θα μπορέσω να ξεπλύνω τα χέρια μου από αυτό που στα μάτια μου είναι το αίμα εκατομμυρίων φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων….Ξέρετε, το αίμα είναι τόσο πολύ που κυλάει σε ποτάμια ενώ, όταν στεγνώνει, σχηματίζει επάνω μου κρούστα. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει αρκετό σαπούνι σε ολόκληρο τον κόσμο, για να καθαριστώ από όλα όσα έκανα στο όνομα σας” (Badu).

Τα παραπάνω λόγια προέρχονται από έναν πρώην οικονομολόγο του ΔΝΤ ο οποίος, μεταξύ άλλων, ισχυρίσθηκε ότι το «Ταμείο» χρησιμοποιούσε τις στατιστικές ως «φονικά όπλα», για τη αποσταθεροποίηση πολλών χωρών - προφανώς σε «συνεργασία» με τα υπόλοιπα «μαχητικά» της υπερδύναμης, όπως τη Fed, τις εταιρείες αξιολόγησης, τις επενδυτικές τράπεζες, τα hedge funds, τους οικονομολόγους, τα ΜΜΕ κλπ. (προφανώς με τη βοήθεια της ανελλιπούς, στοχευμένης «τροφοδότησης» της κοινής γνώμης, η συμμετοχή της οποίας «απαιτείται» - με σκάνδαλα πολιτικών, με σκοτεινές διαπλοκές υπαλλήλων, με διαφθορά συνδικαλιστών, με «ατασθαλίες» στρατιωτικών ή αστυνομικών, με φοροδιαφυγή πολιτών κοκ).

Επίσης, ο οικονομολόγος επιβεβαίωσε ότι το «Ταμείο» είχε «παραποιήσει» τόσο το χρέος, όσο και τα ελλείμματα, ενώ είχε «διογκώσει» τα στοιχεία για το εργατικό κόστος μίας συγκεκριμένης χώρας, έτσι ώστε η παραγωγικότητα της να φαίνεται πολύ χαμηλή – με στόχο τη χρεοκοπία και τη λεηλασία της, από τις αχόρταγες πολυεθνικές-εντολείς του.

η συνέχεια εδώ: http://www.x-hellenica.gr/PressCenter/Articles/2344.aspx

Διαβάστε περισσότερα...

πηγή:antinews.gr Η αντίσταση άρχισε και στις … ΗΠΑ

πηγή:antinews.gr

Η αντίσταση άρχισε και στις … ΗΠΑ

Εδώ και κάποιο διάστημα, υπάρχει μια πληθώρα μη βίαιων διαδηλώσεων που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη την Αμερική, ενάντια στις δραστικές περικοπές που προανήγγειλε η κυβέρνηση.

Σε ένα πραγματικά έξοχο άρθρο του, ο Chris Hedges πρόσφατα ανακοίνωσε ότι η αντίσταση άρχισε. Η πανίσχυρη ελίτ παράγινε πλεονέκτρια, και αφαίρεσε πάρα πολλά από τον μέσο Αμερικανό, με αποτέλεσμα αυτός να αντιδράσει.

Η πολιτική διαδικασία δεν λειτουργεί πλέον, η οικονομία ελέγχεται από μια χούφτα οικονομικών ελίτ. Οι Αμερικάνοι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει αυτό το πράγμα, είναι να δημιουργηθεί μια κουλτούρα αντίστασης. Ο κόσμος πρέπει να οργανωθεί, ώστε να μπορεί να ελέγχει ο ίδιος την οικονομική και πολιτική του ζωή.

Ο Hedges ικετεύει τον έναν στους έξι εργαζόμενους της χώρας που δεν έχει δουλειά, καθώς και τα 6 εκατομμύρια Αμερικανών, τα σπίτια των οποίων κατασχέθηκαν, να αρχίσουν να διαδηλώνουν στους δρόμους.

Εκτός από τα διάφορα συλλαλητήρια που οργανώνονται, υπάρχουν στα σκαριά και κάποιες άλλες μορφές διαμαρτυρίας.  Κύτταρα αντίστασης ξεπετιούνται παντού, άλλα σχεδιασμένα και άλλα αυθόρμητα, πράξεις δηλαδή απελπισίας από πλευράς πολιτών που έχουν φτάσει στα όριά τους.

Στο Albany της Νέας Υόρκης σχεδιάζεται η κατάληψη του Καπιτωλίου σε στυλ Wisconsin. Στο συλλαλητήριο People Power, θα συμμετάσχουν συνδικάτα των καθηγητών ΑΕΙ, των εκπαιδευτικών, των κοινωνικών λειτουργών, κ.ά. που θεωρούν ότι οι περικοπές θα γονατίσουν τα σχολεία, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τις υπηρεσίες υγείας, και όλους τους χαμηλόμισθους Νεοϋορκέζους.

Συλλαλητήρια έγιναν ήδη στο  New Hampshire, και στο Mississippi, όπου οι διαδηλωτές κατέλαβαν το κυβερνητικό μέγαρο.

Εν τω μεταξύ οι φοιτητές στο Illinois οργανώνονται προκειμένου να πολεμήσουν τις περικοπές υποτροφιών στη πολιτεία τους.

Όπως λέει ο Hedges, οι πολίτες δεν χρειάζονται ηγέτες, εντολές  άνωθεν, ή επίσημες οργανώσεις. «Δεν χρειάζεται να χάνουμε το χρόνο μας στέλνοντας γράμματα στις εφημερίδες ή απευθυνόμενοι στο κόμμα των Δημοκρατικών. Δεν χρειαζόμαστε άλλες διατριβές στο διαδίκτυο. Πρέπει να βγούμε σωματικά στις πλατείες, και να δημιουργήσουμε ένα μαζικό κίνημα».

Και πράγματι, σιγά σιγά ο κόσμος αφήνει το κομπιούτερ στο σπίτι, και βγαίνει στους δρόμους, κάνοντας κατάληψη στη τράπεζα, στο δρόμο, και στο Καπιτώλιο της πολιτείας του.

S.A.-The Nation

Διαβάστε περισσότερα...

Αδειάζοντας τον ωκεανό σε ένα κρασοπότηρο

       Το παρακάτω κείμενο είναι προβοκάτσια! Ναι βάζει φωτιές στις  συνειδήσεις!

       Κανείς δεν πρόκειται να σε κάνει καλύτερο αν δεν συνειδητοποιήσεις ποιος είσαι, που βρίσκεσαι σε σχέση με αυτό που θεωρείς καλό να φθάσεις, και τα υπέρ που είναι περισσότερο εμφανή αλλά και αυτά που καλείσαι να χάσεις (τίποτε δεν είναι άνευ κόστους σε αυτή τη ζωή) και φυσικά μετά από αυτά πολύ προσπάθεια που πρέπει να καταβάλης.
       Τι είναι εκσυγχρονισμός για ένα τραπεζίτη, για ένα εργοδότη και για ένα μέσο εργαζόμενο;
        Ποιον εκσυγχρονισμό επικαλείται ένας πολιτικός που ζητά εμπιστοσύνη με τη ψήφο σου;
        Γιατί είναι ψεύτης ο ΓΑΠ όταν έχει πετύχει βήματα εκσυγχρονισμού στο τραπεζικό και το επιχειρηματικό  πεδίο αλλά όχι το κοινωνικό; (όποιος βλέπει έστω και στασιμότητα στις υπηρεσίες του κράτους είναι από άλλο πλανήτη!).
       Τι είναι πολιτισμός και πολιτισμένη συμπεριφορά; πώς επιτυγχάνεται;
       Θεωρείται πολιτισμένος όποιος δεν μπορεί να  είναι απολίτιστος με νόμους με τιμωρίες και καταπίεση;
       Πρέπει να φύγουμε από τη στείρα κατανάλωση πληροφοριών που άλλοι επιλέγουν και μας βομβαρδίζουν και σιγά σιγά να στραφούμε εσωτερικά στην επιλογή θεμάτων που μας απασχολούν και να προβληματιστούμε και να φιλοσοφούμε!
        Πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε τους εαυτούς μας και τις ανάγκες μας και μετά να καταφεύγουμε στην κατευθυνόμενη τις περισσότερες φορές κριτική επί παντός επιστητού!

Μάκης Αρμενιάκος

ΠΗΓΉ:OLYMPIA.GR

Αδειάζοντας τον ωκεανό σε ένα κρασοπότηρο

Posted by olympiada στο Φεβρουαρίου 14, 2011

Του ΜΠΑΜΠΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΧΩ ξαναγράψει ότι φτηνότερα θα στοιχίσει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους Ευρωπαίους να μας χαρίσουν όσα χρωστάμε, παρά να μας αλλάξουν.

ΤΟ να προσπαθεί κανείς να μετατρέψει την πατρίδα μας σε σύγχρονη (καπιταλιστική) δημοκρατία, είναι σαν να προσπαθεί να αδειάσει τον Ωκεανό με κρασοπότηρο.

ΠΟΛΥ σύντομα οι λογιστές της τρόικας θα κατανοήσουν ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει τόσο με την οικονομία, όσο με την (ελληνική) νοοτροπία.

ΜΕ αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως «τρόπο ζωής». Το ιδιαίτερο δηλαδή χαρακτηριστικό όλων των λαών. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Η σφραγίδα τους.

ΚΑΙ ερωτώ: υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που να θέλει να γίνει Γερμανός;

ΜΕ άλλα λόγια, να δουλεύει σαν Γερμανός, να διασκεδάζει σαν Γερμανός, να πληρώνει τους φόρους του σαν Γερμανός, να υπακούει την κυβέρνησή του, την αστυνομία του και να θυσιάζεται για την εταιρία που εργάζεται;

ΥΠΟΘΕΤΩ ότι αυτός ο τύπος του Έλληνα που προσπαθεί να δημιουργήσει (μέσω του Μνημονίου) η τρόικα δεν έχει γεννηθεί ακόμα.

ΣΤΗΝ ουσία αυτό που μας ζητούν δεν είναι να νοικοκυρέψουμε τα οικονομικά μας, αλλά να αλλάξουμε την νοοτροπία μας. Τον τρόπο που έχουμε μάθει να ζούμε.

ΜΑΣ λένε, ότι ο τρόπος αυτός, δεν είναι πλέον sustainable! Δεν μπορούμε δηλαδή να ζούμε συνέχεια με δανεικά.

ΜΑΣ λένε επίσης ότι έχει παρέλθει η εποχή που μπορούσε μια χώρα να ζήσει στους δικούς της χαλαρούς ρυθμούς με «home made» οικονομία.

ΤΕΡΜΑ δηλαδή τα ψιλικατζίδικα και οι δουλειές του ποδαριού. Αυτά πέρασαν…

ΓΙΑ να καταφέρεις σήμερα να βρεις μια θέση στον κόσμο των αγορών, θα πρέπει να είσαι συγκροτημένος, οργανωμένος, συνεπής στις (οικονομικές) υποχρεώσεις σου και προπαντός ανταγωνιστικός έναντι των άλλων.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, μας ζητούν να ξεχάσουμε ότι κληρονομήσαμε από τους πατεράδες μας και να ακολουθήσουμε το εκσυγχρονιστικό μοντέλο ανάπτυξης.

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ 15 μήνες τώρα να μας πείσουν ότι αν αξίζει να ζούμε για κάτι, είναι για την αξιοπιστία μας απέναντι στους δανειστές μας.

ΜΑ είναι, όμως, δυνατόν να υιοθετήσουμε την αξιοπιστία απέναντι στις αγορές ως εθνικό όραμα; Είναι δυνατόν να γίνουν οι Έλληνες Γερμανοί και, μάλιστα, εν μια νυκτί;

ΜΙΑ ματιά να ρίξει κανείς στις δύο χώρες καταλαβαίνει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον.

ΟΙ γεωγραφικές διαφορές είναι τέτοιες που δεν επιτρέπουν στους Έλληνες να γίνουν Γερμανοί και στους Γερμανούς, βέβαια, Έλληνες.

ΟΙ υφιστάμενες διαφορές έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν και έχουν να κάνουν με την ιστορική πορεία, την κουλτούρα, το κλίμα και άλλες ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας;

ΤΟ να γίνουν οι Έλληνες Γερμανοί σημαίνει ότι πρέπει να διακόψουν κάθε σχέση με τους καναπέδες των καφετεριών, τις βόλτες, τις ταβέρνες με τα παϊδάκια και τα ψαράκια, την νυχτερινή ζωή, το χαβαλέ, το σπάσιμο γηπέδων, τη λούφα στη δουλειά, την πρώιμη συνταξιοδότηση και πολλά άλλα που μας έκαναν αυτούς που είμαστε.

ΘΑ πρέπει, δηλαδή, πριν οτιδήποτε άλλο, να πληρώνουμε φόρους, να δουλεύουμε σκληρά, να διασκεδάζουμε λιγότερο, να αποταμιεύουμε περισσότερα, να οδηγούμε ακολουθώντας το όριο ταχύτητας, να υπακούσουμε στους μπάτσους, να περιορίσουμε τις διακοπές και τα τριήμερα, τα πολλά ούζα και το ατελείωτο χαλάρωμα.

ΑΝ αλλάξουν όμως όλα αυτά και το ελληνικό κράτος συμπεριφέρεται όπως το σουηδικό και οι Έλληνες μπάτσοι όπως οι Γερμανοί, τι θα έχει απομείνει από την πατρίδα που γεννηθήκαμε και γνωρίσαμε.

ΑΥΤΟ που θέλω να πω είναι, ότι αν η Ελλάδα γίνει σαν την Αυστραλία θα πάψει να είναι Ελλάδα

ΘΑ χάσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της που την έκαναν να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες χώρες. Και αυτό κανείς δεν φαντάζομαι ότι το θέλει.

ΟΥΤΕ οι Γερμανοί, που για μισό αιώνα τώρα, μας επισκέπτονται κατά χιλιάδες κάθε καλοκαίρι.

ΕΠ’ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, να προσθέσω ότι οι πολυετείς παρατηρήσεις μου, κατά την διάρκεια των επισκέψεων μου στην πατρίδα, με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι πολύ ευκολότερα ένας Γερμανός ή Άγγλος, μπορεί να προσαρμοστεί στον ελληνικό τρόπο ζωής, παρά ένας Έλληνας στον γερμανικό ή βρετανικό.

ΝΑ το πω και διαφορετικά: μου έχει μεγάλη εντύπωση το πόσο εύκολα οι βορειοευρωπαίοι, ξεχνούν τον «πολιτισμό» τους, τον τρόπο ζωής τους και τη νομοθεσία τους και προσαρμόζονται στο δικό μας «ξέφραγο αμπέλι».

ΟΤΑΝ αντιλαμβάνονται για παράδειγμα ότι το μόνο που ενδιαφέρει την ελληνική αστυνομία είναι ο μισθός και το αραλίκι της, αρχίζουν (αμέσως!) και οδηγούν όπως και οι Έλληνες.

ΤΡΕΧΟΥΝ και αυτοί στους δρόμους σαν τρελοί, οδηγούν τις μοτοσυκλέτες (και το χαίρονται) χωρίς να φοράνε κράνος, πίνουν, βρίζουν φωνασκούν, πετάνε σκουπίδια και κατουράνε όπου βρίσκονται.

ΜΕ το που πατούν το πόδι τους στην Ελλάδα, με το καλημέρα δηλαδή, κάνουν ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα τους περνούσε από το μυαλό να κάνουν στις πατρίδες τους.

ΝΑΙ, μέσα σε λίγες μέρες προσαρμόζονται με τέτοια ευκολία, που σε βάζουν στον πειρασμό να αναρωτηθείς, πως οι πολιτισμένοι (από κούνια) είναι πραγματικά και πολιτισμένοι.

ΚΑΤΑ τη γνώμη μου, είναι περισσότερο καταπιεσμένοι παρά πολιτισμένοι και αυτό εύκολα τους βγαίνει. Μπορείς να το αναγνωρίζεις δια γυμνού οφθαλμού.

ΠΡΟΪΟΝ καταπίεσης και απαγορεύσεων είναι ο τρόπος ζωής τους (στις χώρα τους) και όχι ελεύθερη επιλογή πολιτισμένων ανθρώπων.

ΟΤΑΝ λοιπόν έρχονται στην Ελλάδα και τους δίνεται η ευκαιρία πραγματικών επιλογών, διαλέγουν τον «ελληνικό τρόπο» οδήγησης και όχι αυτόν της χώρας τους, που υποτίθεται ότι έχουν συνηθίσει.

ΓΙΑΤΙ το κάνουν θα με ρωτήσετε; Πρώτον γιατί μπορούν και δεύτερον γιατί ο «ελληνικός τρόπος», αν και περιέχει μερικά «ρίσκα», είναι πιο ελκυστικός και ανθρώπινος.

ΥΠΑΡΧΕΙ όμως χώρος στην σημερινή εποχή του ορθολογισμού και των αγορών για χώρες (με τους δικούς του ρυθμούς) όπως η Ελλάδα;

ΒΕΒΑΙΩΣ και υπάρχει φτάνει να κάνει κάποιος και εδώ τις επιλογές του.

ΜΕ λίγα λόγια δεν μπορείς να έχεις κρατικά πλεονάσματα και τις (οικονομικές) ανέσεις Γερμανίας και από την άλλη να έχεις ελληνική αστυνομία και εφορία.

ΔΕΝ είναι συμβατά μεταξύ τους αυτά τα πράγματα. Η αστυνομία, εφορία και λοιπά, πάνε πακέτο με τη χώρα που έχεις.

ΑΛΛΟ πράγμα η Ελλάδα και άλλο η Γερμανία. Πάντα έτσι ήταν και στη δικής μας ζωή έτσι θα μείνει, όσα μνημόνια και αν υπογράψει η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γεωργίου του Β΄, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς την κατεύθυνση αυτή.

ΣΙΓΟΥΡΑ η πατρίδα μας θα τον βρει το δρόμο της και ο δρόμος αυτός δεν θα διαφέρει από αυτόν που όλοι γνωρίζουμε, παρά τις προσπάθειες των ευρωπαϊστών τύπου Γεωργίου του Β΄ και Παπακωνσταντίνου.

http://neoskosmos.com/news/el/node/12545

Διαβάστε περισσότερα...

Ο μάνατζερ της Pimco βλέπει αναδιάρθρωση του χρέους Ελλάδας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας και προτείνει έξοδό τους από το ευρώ

       Ένα άρθρο που δείχνει πώς σκέφτονται οι περιβόητες αγορές (τοκογλύφοι). Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και δύο επιλεγμένα σχόλια στο τέλος από αυτή την ανάρτηση στο antinews

Μάκης Αρμενιάκος

        Ο Άντριου Μπόσομγουρθ, κορυφαίος μάνατζερ της επενδυτικής εταιρίας Pimco, θεωρεί αναμενόμενη την αναδιάρθρωση του χρέους των τριών χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης Ελλάδα, Ιρλανδία, και Πορτογαλία και προτείνει την έξοδο αυτών των χωρών από το ευρώ.

    “Ενόψει του αυξανόμενου ρίσκου για Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία δεν ρίχνουμε πλέον χρήμα στις τρεις χώρες και έχουμε αποσυρθεί κατά μεγάλο μέρος από αυτές”, λέει κ. Μπόσομγουρθ σε συνέντευξή του στη σημερινή ‘Sddeutsche Zeitung’ ‘SZ’ (Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ 04.01.11). “Δεν επενδύουμε ούτε σε χώρες που κινδυνεύουν να μολυνθούν μολονότι είναι φερέγγυες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, έχουμε μειώσει αισθητά το βάρος αυτών των χωρών”, αποκαλύπτει ο μάνατζερ της Pimco, της μεγαλύτερης εταιρίας επενδύσεων σε κρατικά ομόλογα παγκοσμίως.  
      Ο κ. Μπόσομγουρθ, ο οποίος διαχειρίζεται 122 δις ευρώ επενδύσεων σε κρατικά ομόλογα λέει για τους υπουργούς Οικονομικών Ελλάδας και Ιρλανδίας λέει ότι “κάνουν δύσκολη δουλειά σε δύσκολους καιρούς” και σε περίπτωση αποτυχίας “δεν θα είναι δική τους η ευθύνη”. 

   
      Ο κ. Μπόσομγουρθ θεωρεί ότι με την απόφαση του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το μόνιμο μηχανισμό στήριξης από το 2013 δεν λύνεται το πρόβλημα, αλλά η Ευρωζώνη “αγοράζει χρόνο” με την ελπίδα ότι η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία θα μπορέσουν κάποτε να λύσουν τα προβλήματά τους. “Έχω αμφιβολίες ότι θα έρθει η ανάπτυξη, για κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν ένα θαύμα”, λέει ο κ. Μπόσομβουρθ.
      Ειδικά για την Ελλάδα προσθέτει ότι “δεν υπάρχει στην ιστορία ούτε ένα παράδειγμα χώρας, η οποία να έκανε τις απαιτούμενες προσαρμογές μέσα σε ένα σύστημα σταθερών ισοτιμιών”. 


        Ο μάνατζερ της Pimco εκτιμά ότι οι Έλληνες, Ιρλανδοί και Πορτογάλοι “δεν θα δεχτούν να πληρώσουν ένα τόσο μεγάλο αντίτιμο για το ευρώ”, που συνεπάγεται το εφαρμοζόμενο σήμερα “σχέδιο Α”, γιατί “εξυπηρετεί κυρίως τις τράπεζες που πήραν στο παρελθόν λάθος επενδυτικές αποφάσεις και όχι τους πολίτες στις υπερχρεωμένες χώρες.
       Ο κ. Μπόσομγουρθ προτείνει το “σχέδιο Β”, δηλαδή Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους και να εγκαταλείψουν το ευρώ.
       Υπολογίζει ότι “255 δισ. ευρώ χρέη πρέπει να διαγραφούν προκειμένου οι τρεις χώρες να ανταποκριθούν και πάλι στα κριτήρια του Συμφώνου Σταθερότητας”.
       Ταυτόχρονα – λέει – “οι εναπομείνασες χώρες του πυρήνα της ευρωζώνης θα πρέπει να εγγυηθούν τα ομόλογα Ισπανίας και Ιταλίας” – πρόκειται για μία ευρωπαϊκή εκδοχή των ‘Brady Bonds’, που βοήθησαν τις χώρες της λατινικής Αμερικής στη δεκαετία του 80 να βγούν από τα τέλμα των χρεών.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ του Ανταποκριτή μας Γ. Παππά)

σχόλια

archaeopteryx είπε:

04/01/2011 στις 6:41 pm

αυτό θα το λένε όλοι οι fund managers, όχι επειδή έχουν καμία σκασίλα για μας (δεν έχουν– εμείς τελειώσαμε από το φθινόπωρο του 2009 για τους fund managers) αλλά γιατί έχουν χαρτιά των ΑΛΛΩΝ εθρωπαϊκών χωρών και φοβούνται βουτιές. Αυτό έχει όλα τα συστατικά αυτοεκπληρούμενης προφητείας.

Απάντηση

• sawas είπε:

  04/01/2011 στις 7:27 pm

  Δεν κρύβονται πλέον οι απειλές με στόχο όπως πάντα την Γερμανία και την εκκολαπτόμενη «νέα συνθήκη» η οποία είναι υπό διαμόρφωση.

  H**p://www.bloomberg.com/news/2011-01-04/german-bunds-lose-allure-for-legal-general-frankfurt-trust-euro-credit.html

  Όπως έγραψες περί «αυτοεκπληρούμενης προφητείας» θα κάνω μια ακροβατική υπόθεση….

  Αν ήμουν FUND και είχα επενδύσει σε 122 δις σε κρατικά ομολόγα (βλ. Άρθρο) με διάρκεια 10,20,30 χρόνων κτλ. θα ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ποντάρω (bet) σε χρεοκοπία-αναδιάρθρωση μέρος των χρημάτων, ώστε εαν επαληθευτεί το σενάριο αυτό, θα έχω μεν μια χασουρα (από τα κρατικά ομολόγα) αλλά θα τα πάρω πίσω «σήμερα» χωρίς να περιμένω την 10-20-30ετια, εκπληρώνοντας την προφητεία.

  Όποτε το νέο έτος με βρίσκει με τα ίδια χρήματα που είχα και πριν, αλλά με την μοναδική ευκαιρία να επενδύσω σε ενυπόθηκα……….σε τιμή ευκαιρίας!!!!!!!! (για ποιον κτυπάει η καμπάνα????)

  Καμιά χασουρα λοιπόν παρά μόνο ευκαιρίες….

  
  

Διαβάστε περισσότερα...

Πολιτικό έγκλημα του Γιώργου Παπανδρέου η υπογραφή του μνημονίου και η έλευση του ΔΝΤ στην Ελλάδα

 Ο Γιώργος μας τρέχει στην καταστροφή

                                                                από   GREECE Blognews

       Μη διαθέτοντας το χάρισμα να μπορώ να διαβάσω την σκέψη του Γιώργου Παπανδρέου και φυσικά χωρίς να έχω ενδοκυβερνητικές πληροφορίες για τους σχεδιασμούς της κυβέρνησής του σε σωρεία θεμάτων, αλλά κυρίως στο οικονομικό πρόβλημα, προσπάθησα να «διερευνήσω» το παρελθόν, αλλά και το παρόν, προκειμένου να μπορέσω να φτάσω σε λογικά πρακτικά συμπεράσματα και αποφεύγοντας τις θεωρητικολογίες διαφόρων ειδικών.
       Είναι δεδομένο, πως με την υφιστάμενη ακολουθούμενη πολιτική, η κυβέρνηση δημιουργεί περισσότερα προβλήματα στην χώρα, ενώ δείχνει πως δεν είναι σε θέση να τοποθετηθεί με την απλή λογική για να φτάσει στο επιθυμητό, δηλαδή στην κανονικοποίηση – ομαλοποίηση της εσωτερικής οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας μας.
       Εάν εκλάβω ως γεγονός την θέση της κυβέρνησης πως η είσοδος του ΔΝΤ στη χώρα (αν και ο κύριος Στρος Καν μας είπε πως η κυβέρνηση κάλεσε το ΔΝΤ και πως αυτό δεν ήρθε μόνο του) ήταν αναγκαία, τότε λυπάμαι, αλλά η ιστορία και το Διεθνές Δίκαιο (στο οποίο έχει υπάρξει θετικό προηγούμενο για εμάς), διαψεύδουν ευθαρσώς την κυβερνητική θέση και τους μεγαλοκαναλάρχες και λοιπούς εκδότες ΜΜΕ που έτρεξαν να συμπαρασταθούν στην προπαγανδιστική εκστρατεία πειθούς (π.χ. το ΔΝΤ θα μείνει 2 χρόνια, το ΔΝΤ θα μείνει 3 χρόνια, το ΔΝΤ θα μείνει το λιγότερο 10 χρόνια αλλά είναι για το καλό μας, το ΔΝΤ έρχεται για να εξασφαλίσει την μη πτώχευση της χώρας και την οικονομική της διάσωση κ.α.) που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε συντονισμένα εις βάρος των πραγματικών συμφερόντων και δικαίων των Ελλήνων πολιτών.
       Ιστορικά, λοιπόν, το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, η ΕΛΛΑΔΑ του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.
       Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς δικαίου, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις.
       Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!
       Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση έλεγε: “Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας. Δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο”. (Yearbook of the International Law Commission, 1980,v.l.,sel.25).
       Το Διεθνές δικαστήριο το 1938 δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο αείμνηστος πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρα του, αντί να την υποδουλώσει στο ΔΝΤ, όπως κάποιοι "ελαχιστότατοι" δικοί μας!
       Και τι κάναμε εμείς, ενώ υπήρχε το συγκεκριμένο νομικό προηγούμενο; Απλά το αγνοήσαμε, δεν εκμεταλλευτήκαμε την ύπαρξή του, δεν το επικαλεστήκαμε καν προκειμένου να αντιμετωπιστούμε (έστω και με κακή αντιπροσώπευση) με διαφορετική «ματιά». Απεμπολήσαμε ένα σοβαρό επιχείρημα, για να μπορούν οι πέραν του ατλαντικού επενδυτές – συμπατριώτες του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και οι λοιποί «εταίροι» μας εντός της Ευρώπης, να νιώθουν ασφάλεια και να μην διακατέχονται από πνεύμα ανησυχίας…!
       Συνεχίζοντας, κατέληξα στο συμπέρασμα πως όποιος λέει ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος είτε είναι αδαής, ή παπαγαλάκι... Και τα δύο αυτά είδη ευδοκιμούν στον χώρο των ΜΜΕ, αφού (προφανέστατα) οι δημοσιογραφίσκοι ενημερώνονται από τραπεζίτες και όχι από οικονομολόγους ή δέχονται από την εργοδοσία τους θέματα για συγκεκριμένου τύπου κάλυψη… αναμασώντας έτσι (παριστάνωντας τους ειδικούς) λογίδρια που καμία σχέση δεν έχουν με την φύση του Ελληνικού οικονομικού προβλήματος.
       Με απλά μαθηματικά, λοιπόν, με πρόσθεση και αφαίρεση, αποδεικνύεται πως οι προπαγανδιστικοί ινστρούχτορες των Media, δεν μπήκαν καν στον κόπο να… διασταυρώσουν την λογική όλων αυτών των εντεταλμένων θεωριών με τις οποίες βομβάρδιζαν (και δυστυχώς -ενώ έχει ήδη αποδειχτεί πως το ΔΝΤ λειτουργεί εις βάρος των λαών- στο μεγαλύτερό τους μέρος συνεχίζουν μέχρι σήμερα να κάνουν) τους Έλληνες πολίτες.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν.
       Το χρέος της χώρας ανερχόταν στο 115% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν).
1. Τα χρήματα που χρειάζονταν ετησίως για την αποπληρωμή των ΤΟΚΩΝ, έφταναν στον 70% του ΑΕΠ.
2. Τα χρήματα που χρειάζεται η κυβέρνηση για να κινήσει το κράτος (πληρωμές υπαλλήλων, συντάξεις, έργα κ.λ.π.) καλύπτουν το 45% του ΑΕΠ.
Η πρόσθεση αυτών των δύο παραγόντων μας δίνει το χρέος του 115%.
       Με απλή λογική -επειδή οι καλοπληρωμένοι παπαγάλοι δεν την διαθέτουν- αντιμετωπίζοντας το αισχρό προπαγανδιστικό μήνυμα: «Αν δεν μπαίναμε στο ΔΝΤ δεν θα είχαμε να πληρώσουμε τους υπαλλήλους, τις συντάξεις και όλες τις ανάγκες του κράτους», εύκολα φτάνουμε στην «απέναντι πλευρά» της αισχρά κατασκευασμένης προπαγάνδας που λειτούργησε μόνο εις βάρος των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών της.
       Εάν, λοιπόν, είχαμε αποφασίσει να ΜΗΝ πληρώσουμε το χρέος μας, δηλαδή, να μην επιβαρυνθούμε το 70% επί του προϋπολογισμού, τότε (αφαιρώντας το 70% από το 115%) μη διακινδυνεύοντας τις εσωτερικές υποχρεώσεις του κράτους θα είχαμε ως χώρα 55% πλεόνασμα… Το καταλαβαίνουμε αυτό;
Τι έκανε όμως η κυβέρνηση; Πέρασε σε στάση πληρωμών προς το εσωτερικό, πιέζοντας ασφυκτικά την αγορά και δημιουργώντας ένα λανθασμένο αρνητικό κλίμα, έναν πανικό που της ήταν πολύ βολικός για το επιχείρημα που ετοίμαζε, δηλαδή, ότι δεν θα μπορούσε να πληρώσει κανέναν. Με πλεόνασμα 55%, μάλλον θα ήταν πολύ ισχυρή για να μπορέσει να στηρίξει βασικές υποδομές (π.χ. γεωργία) και να αντιπαρέλθει ένα κρίσιμο χρονικό διάστημα στο οποίο θα δεχόταν μεγάλες πιέσεις από τους τοκογλύφους δανειστές της χώρας μας.
       Και γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τοκογλύφοι; Μα, επειδή μόνο κατά την προηγούμενη δεκαετία έχουν εισπράξει (έστω και με την μέθοδο του επαναδανεισμού) 500 δισ. Ευρώ για τόκους!!! Δηλαδή, μας δάνειζαν και μας υπερχρέωναν επειδή είδαν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν «στόκους» στα οικονομικά. Κι ενώ εμείς γνωρίζαμε την αγωνία τους να μας ξαναδανείσουν (γιατί αυτή είναι η δουλειά τους), όχι μόνο δανειζόμασταν χωρίς διαπραγμάτευση του υφιστάμενου χρέους, αλλά φτάσαμε στο σημείο να υπογράψουμε ως χώρα (μέσω της απόφασης του Γιώργου Παπανδρέου) και ενυπόθηκα δάνεια, γεγονός πρωτοφανές για την φύση και την λειτουργία των ομολογιακών δανείων, διεθνώς! Αυτό το μνημόνιο, δηλαδή, κατοχύρωσε τους δανειστές – τοκογλύφους, πως εάν η χώρα δεν μπορέσει να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της, τότε θα έχουν δικαίωμα σε οτιδήποτε νομίζουν οι ίδιοι πως καλύπτει μέρος ή ολόκληρο το χρέος της χώρας μας προς αυτούς. Αυτό έγινε, τη στιγμή που μπορούσαμε να τους πούμε, πολύ απλά, «λυπούμαστε πολύ, έχετε πάρει προ πολλού τα χρήματά σας, δεν είμαστε σε θέση να σας δώσουμε άλλα».
       Έτσι απλά θα μπορούσαμε ως χώρα να αρνηθούμε την αποπληρωμή του χρέους. Και σε αυτή την απόφαση συνεπικουρούσαν και το διεθνές νομικό προηγούμενο, αλλά και η λογική των απλών μαθηματικών…
       Βέβαια, μία τέτοια απόφαση θα δημιουργούσε για μερικά χρόνια κάποια προβλήματα στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις μας, αλλά δεν θα υφίστατο κανένα απολύτως πρόβλημα στο εσωτερικό. Όμως, η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν να στηρίξει την ευμάρεια των δανειστών και όχι την ευμάρεια των πολιτών που υποτίθεται πως εξέφραζε και που υποτίθεται πως συνεχίζει να εκφράζει, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να συνδιαλέγεται για εθνικά θέματα σε μία περίοδο που θα έπρεπε να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο για την έξοδο της χώρας από το μνημόνιο, από την τραγική του αυτή απόφαση. Και δυστυχώς, σύμφωνα με τα φαινόμενα, η είσοδος στο μνημόνιο μάλλον είχε απώτερους σκοπούς σε θέματα που χαρακτηρίζονται ως εθνικά. Και σε αυτά τα θέματα μόνο ζημία μπορούν να προκαλέσουν τα συμφέροντα των δανειστών – τοκογλύφων…
       Είναι σίγουρο πως το μνημόνιο καθημερινά αποδεικνύει πως υπάρχει και λειτουργεί εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των εργασιακών και ασφαλιστικών κεκτημένων, εις βάρος της Παιδείας και της Υγείας και κάθε δικαιώματος που το Σύνταγμα της χώρας παραχωρεί στους πολίτες. Είναι σαφές πως το μνημόνιο λειτουργεί σαν θηλιά στον λαιμό της κοινωνίας, αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας, ενώ στην ουσία με τις συνεχείς του προσθήκες καταργεί αυτό το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας, μεταβάλλοντάς την έτσι σε ένα προτεκτοράτο του ΔΝΤ, της Wall Street, καθώς και κάποιων Ευρωπαϊκών Τραπεζών όπως είναι η Budensbank....
        Εάν η πολιτική σκηνή της χώρας δεν αντιληφθεί εγκαίρως την επικινδυνότητα που έχει το μνημόνιο κατά της χώρας, πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως η θηλειά θα μεταπηδήσει σε... λαιμούς που "έφαγαν"...

Κωνσταντίνος

Διαβάστε περισσότερα...

ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

       "Είμαστε ψεύτες κλέφτες και τεμπέληδες και επιτέλους πρέπει να βγάλουμε την χώρα από το αδιέξοδο που μας οδήγησε η πολιτική της ΝΔ, με διαρθρωτικές αλλαγές και τις θυσίες του ελληνικού λαού θα τα καταφέρουμε!"
       Ίσως θα μπορούσε να ήταν και έτσι αν δεν είχαν προηγηθεί όλα αυτά που έχουν γίνει. Επιτέλους το ΠΑΣΟΚ προϋπήρξε και σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση και δεν μπορούν χωρίς ίχνος αυτοκριτικής και με αυτό το ύφος το αυταρχικό να παρουσιάζονται σαν να ήρθαν χθες για να μας σώσουν.
      Κάποτε στο ΠΑΣΟΚ κάθε αναφορά στην πατρίδα παρέπεμπε σε εθνικισμό και πατριδοκαπηλεία ! Τώρα ξαφνικά η πατρίδα έγινε καραμέλα και η σωτηρία της υπέρτατος σκοπός που μόνο αυτοί και όσοι συμφωνούν μαζί τους είναι πατριώτες και κάθε αντίθετη φωνή είναι εναντίον στη σωτηρία της! 
       Πρέπει να αποφασίσουν,  άν όλα αυτά που κάνουν τώρα είναι αυτά που έπρεπε να είχαν γίνει, την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν αυτοί. Δεν μπορείς να περηφανεύεσαι τόσα χρόνια για την φιλολαική πολιτική σου έναντι της κακιάς Δεξιάς και σήμερα να κυβερνάς με υπερΔεξιά πολιτική και να μας λές ότι κάνεις το σωστό. Μακάρι να είχαμε το σκύλο χορτάτο και την πίτα γερή αλλά δυστηχώς αυτό δεν γίνεται.
       Τα παραπάνω σχόλια τα έκανα με αφορμή το κείμενο που ακολουθεί και είναι αναδημοσίευση από
    olympia.gr με τίτλο                                                 Μάκης Αρμενιάκος

Τι έλεγε ο κ. London school of economics

“Εμείς, που κάτι σκαμπάζουμε περισσότερο από οικονομικά, αναρωτιόμαστε διπλά και λέμε: Πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση, η οποία επικαλείται την κρίση, να λέει ότι, εν μέσω κρίσης, αφαιρώ από την οικονομία, αντί να προσθέτω;
Πρωτοτυπία! Να την εντάξουμε στα εγχειρίδια οικονομικών στα πανεπιστήμια! Εφόσον η χώρα είναι σε οικονομική κρίση και περνάμε δύσκολες στιγμές, βοηθάς την οικονομική δραστηριότητα, βοηθάς το εισόδημα. Δεν αφαιρείς, δεν «στραγγαλίζεις» περαιτέρω.
…[...]…
Αυτό το νομοσχέδιο πρέπει να καταψηφιστεί, όχι γιατί το λέμε εμείς, αλλά γιατί έχει απέναντί του όλη την ελληνική κοινωνία.
Ευχαριστώ.
“
Γιώργος Παπακωνστανίνου στην (τέως) Βουλή των Ελλήνων 9/9/2008! Διαβάστε περισσότερα...