ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΜΑΓΕΙΑ-ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ-ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!!

       Μπορεί η Ρεπούση η Δραγώνα και τα άλλα παιδιά της Άννας μπίντελμπεργκ Διαμαντοπούλου να πέτυχαν πολλά επί ΠΑΣΟΚ, αλλά να μην ξεχνάμε πως και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις εδώ και δεκαετίες προσφέρουν τις πολύτιμες σε αυτούς που τους τροφοδοτούν (με χρήμα και κατευθυντήρια ιδεολογήματα) υπηρεσίες.

        Ας μην ξεχνάμε που βρήκε καταφύγιο η Ρεπούση και πόσο και πως εμφανίζονταν προεκλογικά σε σχέση με άλλα παλαιότερα, ιδρυτικά στελέχη της ΔΗΜΑΡ, αλλά ούτε και τις συνιστώσες και το τι έχουν προσφέρει σε κάτι ινστιτούτα (παιδαγωγικά;) και άλλες «υπεύθυνες» για την κατάντια μας θέσεις!

       Ένα video που συνοδεύει την ανάρτηση καταγράφει πως βλέπει η πολιτεία (μέσω των σχολικών βιβλίων) τους αγώνες και τους αγωνιστές του Έθνους μας και τη Θρησκεία και τις θρησκευτικές γιορτές, αλλά το κυριότερο πως θέλει να τα βλέπουν οι σημερινές μαθητές και αυριανοί πολίτες.

       Η καταπληκτική ταύτιση όλων αυτών με τις δεδηλωμένες θέσεις και επιδιώξεις των Λεσχών, ΜΚΟ και άλλων οργανώσεων της Νέας Τάξης Πραγμάτων είναι εντελώς συμπτωματική και οποιαδήποτε άλλη σκέψη παραπέμπει σε γελοιότητες και συνωμοσίες.

       Ενδιαφέρον παρουσιάζει για όσους δεν τα γνωρίζουν, τα σχετικά με την παιδεία άρθρα του Συντάγματος και βέβαια την προστασία του από τους πολίτες, που υπάρχουν στο τέλος της ανάρτησης.

Μάκης Αρμενιάκος 

πηγή:attikanea

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΜΑΓΕΙΑ-ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ-ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!!

Ελληνόπουλο μιας άλλης ελληνικής κι όχι παγκοσμιοποιημένης εποχής

Εκπληκτική Ομιλία της εκπαιδευτικού κας Ευδοξίας Αυγουστίνου με θέμα “Αξιακοί προσανατολισμοί στα σχολικά βιβλία”, που έγινε στις 19.2.12 στο Παύλειο 

Πολιτιστικό Κέντρο της Ι. Μητροπόλεως Βεροίας, στα πλαίσια γιορτής - αφιερώματος στην οικογένεια, την οποία διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Βεροίας και Ναούσης σε συνεργασία με τον Σύλλογο Πολυτέκνων Ν. Ημαθίας.

(Δείτε το βίντεο μέχρι τέλους οπωσδήποτε. Ξεμπροστιάζει την προδοσία του Υπουργείου ΜΗ Εθνικής Παιδείας και του ΠαιδαγωγικούΙνστιτούτου)...
Σχόλιο ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:

Ας μην ξεχνάμε το ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ:

Που ξεκινά: Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος

Άρθρο 16:
2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελευθέρους και υπευθύνους πολίτες.

Άρθρο 120:
2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύει με τη βία.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η γεωπολιτική σημασία της ελληνικής γλώσσας

πηγή:filoumenos.com

Η γεωπολιτική σημασία της ελληνικής γλώσσας

Ο στόχος κάθε ολοκληρωτικού καθεστώτος είναι η υποταγή της πλειοψηφίας μέσω της στέρησης γνώσης και έκφρασης. Σε αυτό το πλαίσιο δράσης, το υπερόπλο που ονομάζεται γλώσσα πρέπει να παραμείνει κτήμα μιας Ελίτ. Οι μάζες πρέπει να στερηθούν τον τρόπο δημιουργικής και ελεύθερης έκφρασης ώστε η νόηση και η παιδεία τους να είναι απόλυτα ελεγχόμενες και στείρες. Γι’ αυτό παραδοσιακά κάθε προοδευτική κίνηση είχε ως βασικό αίτημα την παιδεία, όχι ως προς τα κονδύλια αλλά το δικαίωμα ελευθερης διακίνησης της Γνώσης.

Το φαινόμενο ελέγχου της ανθρώπινης επικοινωνίας είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως ο χώρος της παιδείας ήταν ανέκαθεν στο στόχαστρο για συγκεκριμένους λόγους που επικεντρώνονται στη ιδιαίτερη φύση της Ελληνικής γλώσσας:

Η Ελληνική κατέχει την πρώτη θέση στο βιβλίο Γκίνες με 5,000,000 λέξεις και άνω των 80 εκατομμυρίων λεκτικών τύπων. Αντίστοιχα η Αγγλική έχει μόλις 490,000 λέξεις. Ακόμα και βάσει του μοντέρνου λεξικού Webster, η Αγγλική γλώσσα φαίνεται να έχει δανειστεί πάνω από 40,000 Ελληνικές λέξεις. Φανταστείτε ότι από όλες τις Σλαβικές διαλέκτους μαζί έχει δανειστεί μόλις 34 (!) ενώ λ.χ από την Τουρκική 57. Αντίστοιχη και μεγαλύτερη είναι η επιρροή στην Γαλλική, που οδήγησε τον Γάλλο ιστορικό J.P. Vernant να δηλώσει ότι “οι Έλληνες μας εφηύραν” (1997).

Η ίδια πολιτική ακρωτηριασμού Εθνικών γλωσσών όπως είπαμε είναι παγκόσμια πρακτική εμπνευσμένη από την απάνθρωπη ιμπεριαλιστική Βρεταννική αποικιοκρατία που συνεχίζεται από την πλανητική πλέον αυτοκρατορία του καπιταλισμού. Ο άμεσος στόχος είναι εμφανής: Η αποδυνάμωση της ανθρώπινης έκφρασης και σκέψης δημιουργεί τον ιδεατό υπήκοο του νέου καθεστώτος όπου αυτοσκοπός είναι η ταύτιση της ευτυχίας όχι με τη δημιουργία αλλά την κατανάλωση. Ποιά πολυεθνική άραγε δεν θα ονειρευόταν ένα παγκόσμιο πελατολόγιο όπου η διανομή των προϊόντων της θα γινόταν χωρίς αντίδραση ή αμφισβήτηση;

Εκεί αποσκοπούσαν και οι εγκάθετοι της “διανόησης” με αριστερή προβιά που προσπάθησαν έντεχνα να συκοφαντήσουν την εκάστοτε Εθνική γλώσσα προσδίδοντας της ταξικό χαρακτήρα: Ο πλούτος της γλώσσας ταυτίστηκε με τον ταξικό πλούτο ενώ ο σωστός προλετάριος έπρεπε να χρησιμοποιεί την απλοποιημένη “προλεταριακή” γραμματική. Τι γελοίος τρόπος για την ηλιθιοποίηση και υποδούλωση της πλειοψηφίας!  Το επιχείρημα όχι μόνο αυτοαναιρείται με μια μελέτη της Ποντιακής ή της Κυπριακής διαλέκτου (τι πλούτος) αλλά και από την φύση της ταξικής πάλης με Μαρξιστική ή άλλη προσέγγιση.
Ο ίδιος ο Στάλιν το 1950 διαβλέποντας τη σύνδεση καπιταλισμού – εκφυλισμού της γλώσσας έγραψε:
“Δεν υπάρχει γλώσσα ταξική, γλώσσα του λαού παρά μόνον γλώσσα εθνική. Υπαρχει δημοτική που πρέπει σταδιακά να παραμεριστεί προς όφελος της ιστορικής εθνικής γλώσσας” και συμπληρώνει ” Ισχυρίζονται (οι εγκάθετοι) πως κάθε ταξική γλώσσα έχει την ταξική γραμματική της ήτοι προλεταριακή γραμματική και αστική γραμματική. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. Στην εθνική γλώσσα υποτάσσονται οι διάλεκτοι ως κατώτερες μορφές“. (Περί Γλωσσολόγων, 28/7/1950).

Ιδιαίτερα γλώσσες όπως η Ελληνική και η Κινέζικη, οι μόνες ζώσες εδώ και 4,000 χρόνια σύμφωνα με τον Ισπανό ιστορικό Francisco Adrados, αποτελούν μήτρα δημιουργίας ευρύτερου πλέγματος γλωσσών που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη Μητρική. Κατά τον Adrados οι περισσότερες γλώσσες του πλανήτη σήμερα θεωρουνται κρυφοελληνικές γεγονός που αποδεικνύεται από τα τμήματα Ελληνικών σπουδών ανά τον κόσμο.

Thomas Macaulay

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού είναι η περίπτωση της Ινδίας και των Σανσκριτικών. Τα Σανσκριτικά είναι η μήτρα των 150 και πλέον διαλέκτων που ομιλούνται στην Ινδία και θα μπορούσε να είναι η ενωτική Λαϊκή γλώσσα, όπως ακριβώς έγινε στο Ισραήλ με την αρχαία Εβραϊκή). Εκεί ανέλαβε δράση ο βαρώνος Θωμάς Μακώλαιυ (Thomas Babington Macaulay, 1800 – 1859) ο αποκαλούμενος Πάπας της Βρεταννικής παιδείας των Ινδιών. Οργάνωσε την παιδεία της κατεχόμενης χώρας με σκοπό την κατασκευή μιας ελίτ Ινδών Εξευρωπαϊσμένων κλώνων. “Μιας τάξης ανθρώπων που θα είναι οι ενδιάμεσοι φορείς μεταξύ ημών, των επικυριάρχων και των εκατομμυρίων που διοικούμε“. Ένα“Κολωνάκι” λοιπόν με σκοπό να δυτικοποιήσει παιδεία, συνήθειες και ήθη.

Αυτό ακριβώς το Κολωνάκι (με την ομώνυμη έδρα μάλιστα!) που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, για το οποίο διατέθηκαν πακτωλοί χρημάτων με σκοπό την αντίστοιχη εξευτελιστική διάβρωση. Επιστρατεύτηκαν απίστευτες περσόνες τύπου Κωστόπουλου για να περάσουν ένα life – style γκλαμουριάς και αγαμίας με όπλο την αμορφωσιά. Το “θέλω να γίνω σιτάρ“, αστείρευτη πηγή γέλιου στις παλιές Ελληνικές ταινίες έγινε επίσημη γλώσσα του Αθηναϊκού νεοαστικού κράτους και προωθήθηκε στους ιθαγενείς με χάντρες (πολύχρωμα εξώφυλλα) και τσόντα. Καρπαζοεισπράκτορες και λοβοτομημένοι Αυνάνες καθιερώθηκαν σαν status symbol με κοινό παράγοντα την ακρωτηριασμένη δυνατότητα έκφρασης και άφθονο χρήμα. Αποτέλεσμα;

Σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση της Alco για το Ινστιτούτο επικοινωνίας, το 64,8% των κατοίκων της Αττικής χρησιμοποιεί ξενικές λέξεις στην καθημερινή του ομιλία! Το ποσοστό πέφτει αισθητά στην επαρχία, αλλά είπαμε, γεωγραφικό το “Κολωνάκι” των συμπλεγματικών.
Ποιά Αριστερά; Το υπόβαθρο αυτής της εξαθλίωσης είχε θεμελιωθεί νωρίτερα βέβαια με τις απίστευτες ενέργειες του 1910 αλλά κυρίως του 1976 όπου η Ελληνική Δεξιά έδειξε το απεχθές της πρόσωπο ακρωτηριάζοντας την Ελληνική γλώσσα με την προκλητική ανοχή της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που από θεματοφύλακας της ελεύθερης και ποιοτικής παιδείας, έγινε δεκανίκι του καπιταλισμού ακυρώνοντας αγώνες δεκαετιών. Το “ψωμί, παιδεία, ελευθερία” έγινε “φεράρι για τους πρυτάνεις, κλειστό πανεπιστήμιο και φασισμός στα ιδρύματα”. Το ταγάρι της Πόπης Τσουκάτου (αντιφασιστική, αντιιμπεριαλιστική πρωτοβουλία) έγινε Λουί Βιτόν και βόλτες μεταξύ Μυκόνου και Κολωνακίου. Powered by Siemens.

Το έγκλημα έγινε με την συνενοχή των καπηλευτών της γενιάς του Πολυτεχνείου και οδήγησε τον Κορνήλιο 

Καστοριάδη να δηλώσει αηδιασμένος:  ” Αν δεν θέλετε κύριοι του υπουργείου να κάνετε φωνητική ορθογραφία τότε πρέπει να αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα γιατί αυτοί που τους βάλανε ήξεραν τι έκαναν. Δεν υπήρχαν στα αρχαία Ελληνικά γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτά τα κτήνη, τα τετράποδα που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα. Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας που τελικά είναι η καταστροφή της συνέχειας.Ήδη τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων Ελληνικών. Δηλαδή πάμε να καταστρέψουμε ότι χτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού”. Βόλος, 1989.

Επιμένουμε σε αυτή τη χώρα να ζούμε σε έναν μίζερο μικρόκοσμο με μίζερες επιδιώξεις που συνεπάγονται μίζερα όνειρα. Έτσι και στο θέμα της ΕΕ δεν έχουμε αντιληφθεί ότι είμαστε ένα παράρτημα μιας πολυεθνικής που αν θέλει να έχει τη στοιχειώδη ευημερία για τους πολίτες της πρέπει να αγωνιστεί για το εδώ μαγαζί και όχι για τις ιδεοληψίες ή τα κομματικά συμφέροντα του καθενός. Τρανταχτό παράδειγμα των αρλεκίνων που στέλνουμε στην Ευρωβουλή (και φαίνεται μας αντιπροσωπεύουν επάξια) είναι η αντίδραση των Ελλήνων ευρωβουλευτών στην πρόταση Ισπανών (!!) συναδέλφων τους να ψηφιστεί η Αρχαία Ελληνική ως επίσημη γλώσσα της ΕΕ. Την αγνόησαν επιδεικτικά και τις τρεις φορές που κατατέθηκε!

Ναι μεν ο επερχόμενος παγκόσμιος πολιτισμός αποσκοπεί στην επιβολή μιας παγκόσμιας γλώσσας, είναι όμως στο χέρι μας, στην καθημερινότητα μας να δράσουμε όχι ως ανάχωμα αλλά ως δημιουργοί και ενεργοί φορείς ενός πολιτισμού βασιζόμενου στηνΑνθρωπιστική παιδεία που μας έχουν στερήσει. Και ο αγώνας αυτός είναι απλός, καθημερινός και όμορφος.

Πηγές:
Αντώνης Κουνάδης, Η Ελληνική γλώσσα ανά τον κόσμο: παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Εφημερίδα “Το Παρόν”
“Ενδιάμεση Περιοχή”, τ. 12, 1999
Δημήτρης Κιτσίκης, “Για μια παγκόσμια Γλώσσα”, π. Τρίτο Μάτι, τ.168

http://geopolitical-team.blogspot.com/2011/08/blog-post_15.html

Aπο: ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Η λίστα 1.933 σχολείων προς κατάργηση ή συγχώνευση που ανακοίνωσε η Αννούλα

πηγή:ΑΝΤΙ-ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
Η λίστα 1.933 σχολείων προς κατάργηση ή συγχώνευση που ανακοίνωσε η Αννούλα

Anti-ntp:Τώρα να δειτε πως θα αυξηθουν τα προβληματα στα σχολεια... χαμός θα γινεται... με 60 ατομα η καθε ταξη αντε να γινει μαθημα.... Αλλωστε αυτο τους νοιαζει, να μην μορφώνεται κανεις!
       Με 1.056 σχολεία λιγότερα, τα οποία καταργούνται ή συγχωνεύονται, θα βρει η επόμενη σχολική χρονιά καθηγητές και μαθητές. Ο νέος.... σχολικός χάρτης της χώρας ανακοινώθηκε την Κυριακή από το υπουργείο Παιδείας. Το μεσημέρι της Δευτέρας συνεδριάζει το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) προκειμένου να τοποθετηθεί στις αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας.

       Ο αριθμός των συγχωνεύσεων - καταργήσεων χαρακτηρίζεται έκπληξη, καθώς συγχωνεύονται συνολικά 1.933 σχολεία, ενώ προκύπτουν 877 νέα, από το σύνολο των 16.000 σχολικών μονάδων. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 1.523 σχολεία και προκύπτουν 672 νέα σχολεία. Στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 410 σχολεία και προκύπτουν 205 νέα συγκροτήματα

σχετικό.

ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	1ο 7/θ Δ.Σ.  Πόλεως Καλύμνου	1ο 12/θ Δ.Σ.  Πόλεως Καλύμνου
		4ο 6/θ Δ.Σ. Πόλεως Καλύμνου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	8/Θ 3ο Δ.Σ. Πόλεως Ρόδου	3ο 12/Θ Δ.Σ Πόλεως Ρόδου
		8/Θ 4ο Δ.Σ. Πόλεως Ρόδου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	8/Θ 5ο Δ.Σ. Πόλεως Ρόδου	5ο 12/Θ Δ.Σ. Πόλεως Ρόδου
		7/Θ 9ο Δ.Σ. Πόλεως Ρόδου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	1/Θ Δ.Σ. Μεσοχωρίου Καρπάθου	1/Θ Δ.Σ. Μεσοχωρίου Καρπάθου
		1/Θ Δ.Σ. Σποών Καρπάθου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	1/Θ Δ.Σ. Πυλών Καρπάθου	2/Θ Δ.Σ. Όθους Καρπάθου
		2/Θ Δ.Σ. Όθους Καρπάθου
		1/Θ Δ.Σ. Βωλάδας Καρπάθου
		2/Θ Δ.Σ. Απερίου Καρπάθου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	2/Θ Δ.Σ. Αρκάσας Καρπάθου	3/Θ Δ.Σ. Αρκάσας Καρπάθου
		2/Θ Δ.Σ. Μενετών Καρπάθου
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Π.Ε.	2/Θ Δ.Σ. Ολύμπου Καρπάθου	2/Θ Δ.Σ. Διαφανίου Καρπάθου
		1/Θ Δ.Σ. Διαφανίου Καρπάθου

Διαβάστε περισσότερα...

Επόμενο βήμα το «κουπόνι Παιδείας»

        Είναι πράγματι φοβερό! Πώς από τον προβληματισμό ολόκληρου του ΠΑΣΟΚ για την ίδρυση μη κερδοσκοπικών ιδιωτικών πανεπιστημίων τελικά  ο ΓΑΠ να υποχωρεί και να φτάνουμε στο σημείο της  κατάργησης της βουλής και την παράκαμψη του συντάγματος, (κριτική βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση) μέχρι την εφαρμογή σχεδίων για την κουπονοποίηση  της παιδείας! Θα το καταπιούν και αυτό; Αυτοί οι βο(υ)λευτές πόσα όρια έχουν; ποιά είναι επιτέλους η κόκκινη γραμμή της αξιοπρέπειας και της συναίσθησης της ευθύνης; Ρε μπάς και είναι όμηροι και δεν το ξέρουμε;
       Κάθε προσπάθεια λογικής εξήγησης είναι μάταιη. Εδώ που φτάσαμε μόνο γραφικοί και γελοίοι με ανόητα σενάρια και συνωμοσίες μπορούν να εξηγήσουν τα φαινόμενα !

Μάκης Αρμενιάκος

πηγή:politis-gr

Βάλαμε τους λύκους να φιλάν τα πρόβατα !

       Η κυβέρνηση Παπανδρέου ετοιμάζει την ελληνική εκπαίδευση για το «κουπόνι Παιδείας», μια παλιά ιδέα του νεοφιλελεύθερου νομπελίστα Μίλτος Φριντμαν, η οποία από πολλούς θεωρείται καταλύτης στα μαζικά «λουκέτα» στα δημόσια σχολεία της «δυτικής όχθης».

Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΤτΚ», το «κουπόνι Παιδείας» θα είναι το επόμενο βήμα στο εκπαιδευτικό σχέδιο της κυβέρνησης μετά την ολοκλήρωση των συγχωνεύσεων σχολικών και ακαδημαϊκών μονάδων και την επέκταση του συστήματος αξιολόγησης στο σύνολο των βαθμίδων.
       Το κουπόνι ή επιταγή Παιδείας εισήγαγε στην πολιτική ατζέντα ο Γ.Παπανδρέου από τη δεκαετία του ΄90. Η πρόταση, η οποία αποτελεί κατεύθυνση του ΟΟΣΑ, επανήλθε στο προσκήνιο ενσωματωμένη  στις προεκλογικές ομιλίες του ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αφού υπολογιστεί η δημόσια δαπάνη ανά μαθητή και φοιτητή το αντίστοιχο ποσό ή μέρος αυτού θα εγγράφεται σε κουπόνι, το οποίο θα τίθεται στη διάθεση των γονέων και για να το μεταφέρουν στο σχολείο ή τη σχολή της επιλογής τους.
       Σημειώνεται ότι το κουπόνι δεν μπορεί να εξαργυρωθεί και αποκτά αντίκρισμα μόνο ως επιδότηση παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών από αναγνωρισμένες μονάδες, ιδιωτικές ή δημόσιες.
       Ήδη το υπουργείο Παιδείας με πρωτοβουλία του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού, Γ.Πανάρετου, προχώρησε στην προκήρυξη μελέτης για τον υπολογισμό του κατά κεφαλήν κόστους εκπαίδευσης ανά φοιτητή και ανά επιστημονικό αντικείμενο στο σύνολο των τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ της χώρας, με βάση τις διατεθειμένες δαπάνες του τακτικού Προϋπολογισμού και του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
       Στην προκήρυξη σημειώνεται ότι η μελέτη θα πρέπει να λάβει υπόψη «το άμεσο κόστος, όπως αυτό υπολογίζεται από τη λειτουργία κάθε Τμήματος, αλλά και το έμμεσο κόστος που συνεπάγεται η απώλεια πόρων για το κράτος όταν ένας φοιτητής δεν εργάζεται λόγω σποδών».
       Οι μελετητές πρέπει επίσης να υπολογίσουν «τη δημόσια δαπάνη σε οποιονδήποτε φορέα και αν ανατίθεται, που έχει ως αντικείμενο την κάλυψη αναγκών φοιτητών».
       Η ιδέα είναι το κράτος αντί να χρηματοδοτεί τα σχολεία, να χρηματοδοτεί απευθείας τους πολίτες οι οποίοι θα επιλέγουν σε ποια μονάδα θα εγγραφούν τα παιδιά τους. Η μονάδα θα εισπράττει από το κράτος τα ποσά που αντιστοιχούν στον αριθμό των μαθητών ή φοιτητών που την επέλεξαν. Αν την επιλέγουν λίγοι, λόγω του χαμηλών εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων της, της κακόφημης γειτονιάς ή άλλων παραγόντων, η τύχη της μονάδας προδιαγράφεται.
       Σε μαζικά «λουκέτα» οδηγήθηκαν δημόσια σχολεία στη Χιλή και τη Ν.Ζηλανδία, όπου το σύστημα εφαρμόστηκε σε εθνική κλίμακα, καθώς η ζήτηση από τη συντριπτική πλειονότητα των γονέων επικεντρώθηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση προκαλώντας την  εκρηκτική άνθηση της.

Διαβάστε περισσότερα...

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»
 του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως – Φιλολόγου – Ιστορικού

 Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η …εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές…
       Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά καί πήγαινε δεξιά καί τούμπαλιν. Γι’ αυτό τουμπάραμε… Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν.
      Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ’ όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη καί στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις καί ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής καί χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά καί μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.
         Παρ’ όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής καί δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.
       Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ’ ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα καί το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας καί η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία καί την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης καί των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό καί πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Καί το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.
           Καί τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική καί τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα καί στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές καί δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;
         Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη καί του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.
       Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική καί την αγροτική τάξη. Στήν πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις καί τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής καί φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε … αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Καί που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).
        Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία καί το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη καί η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη πού τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά! Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες καί θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ’ έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» καί οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο… κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».
        Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από ξένους. Στίς οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σέ λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν… Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» καί πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα…
       Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές καί τα ΜΜΕ σακάτεψαν καί σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- καί ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη Διαβάστε περισσότερα...