Ε ντε λά μαγκέν ντε Καστρινιέρ

Γράφει ο 

Νίκος Βασιλικός

Ε ντε λά μαγκέν ντε Καστρινιέρ

Μαντμαζέλ, κοινοβουλευτισιόν χοντροκλεψιόν γκαραντί, απατεών αλέ ρετούρ και μίζα ντούμπλε φας. Γκραν σουξέ, κι από μανζέ γκουρμέ... εξοπλισμέ, ζιμενσέ, χρηματιστίκ, βατοπεδουάρ, ολυμπιάντ, ασφαλιστίκ κασέ και ζενερέλ φαταούλ αχορταγιέζ...Εμείς, ψηφοφορέλ γκραν μαλακιστίκ ξεφτίλ...Τώρα, μέσα στο μαιζόν εγκλειστίκ, τρε μπατίρ, καταστασιόν απελπιστίκ, πολύ κοντά σε πεζοδρομουάρ βιζιτέ....Σακ βουαγιάζ........!!!!!!!!!

Ανοίγω το μαραφέτι, τον Η/Υ, πρωί πρωί του Σαββάτου με τη τσίμπλα στο μάτι και πριν φτάσει στον καταπιόνα μου μια γουλιά από το μαυροζούμι, γλέπω το παραπάνω μηνυτό του φίλου που είναι γνώστης μέγας και τρανός στα Φρανσέζ.

Τι λέει να πούμε ο στόμας του αθρώπου! Πέσε μου τώρα εγώ τι να του απαντήξω;

Γιατί εδώ που τα λέμε να πούμε, είμαι και γκράν σκράπας στις οξαποδώ γλώσσες. Κάτι λιανά Εγγλέζικα λιμανίσια να πούμε, του τύπου, κίς μι αει κίς γιου τουγκέδερ μάτσα μούτσα , όπως και το άλλο που λέει, μί εν τού λούκ φεγγάρι, άφτερ λαβ.

Τώρα ΄ντάξει να πούμε έχει και τα δίκια του ο Τζώρτζ. Σπρεχάρει να πούμε το Αμερικάνικο φαρσί, πώς να τον σακουλευτεί ο πάσα είς Έλλην σαν και του λόγου μου;  Είπε να πούμε ο άνθρωπος, λεφτά υπάρχουνε. Δεν είπε φράγκα, τα λεφτά μπορεί να πούμε να είναι λεφτά της ώρας, μπορεί να είναι λεφτά του μπούσουλα που έχουν τα παπόρια! Είπε φράγκα; Δεν είπε! Λοιπόν μόκο και ο καθείς τη γωνίτσα του, άντε μπράβο.

Είπε να πούμε και το άλλο, ότι όλοι θα πληρώσουν. Σ΄ αρωτάω λοιπόν εγώ ποιοι είναι οι όλοι; Οι τρακόσοι που είναι στις βελουτέ βυσσινιές καρέκλες; Όχι ρε φίλε να πούμε, τι θράσος είναι αυτό που έχεις, πας καλά να πούμε; Τρακόσοι νοματαίοι είναι οι όλοι; Αυτοί είναι οι άλλοι, οι όλοι είμαστε εμείς, τα δέκα ΄κατομμύρια! Σακουλετζέμ; Αυτοί θα πλερώσουν;

 Ρε σε τι κενωνία ζούμε; Να μη μπορούμε δέκα ΄κατομμύρια  άθρωποι  να θρέψουμε τρακόσους νοματαίους;

Ανθίστηκες κανιά βολά τι κόπο κάνουν για να τα βγάλουν πέρα; Δεν γλέπεις τι μηχανές δουλεύουνε για να βγάλουν το έρημο το φράγκο; Πουλάνε οικόπεδα στη θάλασσα, αγοράζουν μπαταρισμένα  ΄ποβρύχια, βγάζουν νόμους για να σώσει ο κάθε φτωχός βιομήχανος  την παράνομη βίλλα του, λίγα είναι αυτά;

Θα σου πω και μια ιστορία να πούμε, για να σακουλευτείς πως έχει η κατάσταση.

Ας πούμε λοιπόν ότι εμείς ο λαός είμαστε το ΄κόνισμα  του Χριστού στην εκκλησά, (σχώραμε Θεούλη μου), η μάνα είναι η πατρίδα μας η Ελλάδα και ο πιτσιρικάς είναι όλοι αυτοί οι μάγκες που ανεβοκατεβαίνουν της καρέκλες της εξουσίας. Ένα πρωινό Κυριακής λοιπόν λέει η μαμά Ελλάς, έλα εδώ Τζώρτζ πάρε αυτά τα δυό πενηνταράκια, με το ένα θα ανάψεις κεράκι στο ΄κόνισμα του Χριστούλη γιατί χάρη σε αυτόνε έχουμε ψωμί και τρώμε. Με το άλλο πενηνταράκι θα πάρεις γλειφιτζούρι για να γλυκαθεί ο στόμας σου. Ο πιτσιρής ο Τζώρτζ πήρε τα δυό πενηνταράκια και ξεκίνησε για την εκκλησά παίζοντας στο δρόμο με αυτά. Σε μια στιγμή του φεύγει το ένα πενηνταράκι και πέφτει στο φρεάτιο, η αλήθεια είναι ότι προσπάθησε να το πιάσει αλλά ήτανε χοντροχέρης και δεν πέρναγε το χέρι του από την τρύπα. Ξαναπροσπάθησε, δεν τα κατάφερε και τότε λέει, κρίμα Χριστούλη μου πάει το πενηνταράκι σου!

Σακουλετζέμ; Το δικό μας το πενηνταράκι χάθηκε όχι το δικό τους!

Σιχτίρ κιοπέκ ογλού! (έμαθα και κάτι τούρκικα από επισκέπτες και από τα σήριαλ, σάμπως ξέρω και τι λένε; Πάντως καλό πρέπει να είναι γιατί το λένε πολλοί).

                                                      Νικόλαος Μ. Βασιλικός         

Διαβάστε περισσότερα...

Δημόσιος υπάλληλος; Στο εκτελεστικό απόσπασμα!

Γράφει ο 

Νίκος Βασιλικός

Δημόσιος υπάλληλος; Στο εκτελεστικό απόσπασμα!

Τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να διαβάζω εφημερίδες, ένας λόγος είναι ότι τώρα με το διαδίκτυο έχω πιο γρήγορη ενημέρωση, ένας άλλος λόγος είναι ότι πάλι από το διαδίκτυο έχω στη διάθεσή μου όλα τα φύλλα και μπορώ να τα διαβάσω, ενώ αντίθετα δεν μπορώ να τα αγοράσω.

Μέσα λοιπόν από αυτή τη διαδικασία έτυχε να διαβάσω ένα άρθρο έγκριτου δημοσιογράφου που ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγορούσε τους δημοσίους υπαλλήλους ότι για την σημερινή οικονομική κατάσταση την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν αυτοί.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι λοιπόν με τους παχυλούς μισθούς, με τον κομματικό συνδικαλισμό, οι τεμπέληδες, οι λαδιάρηδες, οι μονιμοποιημένοι, οι βολεμένοι, τα βύσματα  και άλλα πολλά επίθετα που έχουν προσάψει στους δημοσίους υπαλλήλους, είναι αυτοί που έκαναν την Ελλάδα να βουλιάξει.

Έρχεται μετά από ένα μήνα περίπου ο Υπουργός Υγείας ή όπως αλλιώς έχουν ονομάσει το Υπουργείο αυτό τώρα, ο κ. Λοβέρδος και λέει ότι «ένα εκατομμύριο Έλληνες ταλαιπωρούν τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων!». Υπουργέ μου λάθος κάνεις, δεν είναι ένα εκατομμύριο είναι πολύ λιγότεροι. Δεν είναι ούτε καν πεντακόσιοι, είναι κάτω από τριακόσιοι, διότι εγώ τουλάχιστον δεν βάζω όλους τους βουλευτές στην ίδια κατηγορία όπως έκανες εσύ να μας βάλεις όλους στο ίδιο τσουκάλι.

Υπουργέ μου, γιατί τώρα που είναι τα δύσκολα δεν κάνετε εσείς του ΠΑΣΟΚ και οι άλλοι της Νέας Δημοκρατίας την αυτοκριτική σας, να δείτε το πρόσωπό σας στον καθρέπτη και να απολογηθείτε; Ποιος διόριζε στο δημόσιο και για ποιο σκοπό; Ποιος δεν ελάμβανε υπόψη του τα κριτήρια αξιολόγησης; Ποιος διόριζε σε συγκεκριμένα υπουργεία με μεγάλους μισθούς άτομα άσχετα με το αντικείμενο του υπουργείου και γιατί; Πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αποσπασμένοι στα γραφεία σας; Αν απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα, τότε θα μάθουμε και εμείς ποιος φταίει γι΄ αυτόν τον δημόσιο τομέα που κατακρίνεις.

Απλά βρήκατε το εξιλαστήριο θύμα αυτής της οικονομικής κατάστασης και του φορτώνετε τα πάντα. Το πλιάτσικο στην Ολυμπιάδα του 2004 δεν έχει σχέση, όπως δεν έχει σχέση το ότι τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων έγιναν τοξικά ομόλογα και άλλα παίχθηκαν στο χρηματιστήριο. Επίσης δεν έχουν σχέση τα δημόσια έργα και το δυσανάλογο κόστος τους, όπως και τα θαλασσοδάνεια και οι επιχορηγήσεις σε ημέτερους εφοπλιστές για τις άγονες γραμμές. Βέβαια αυτά δεν τα θυμάστε, περσινά ξυνά σταφύλια που λέει ο λαός!

Τώρα λοιπόν σας φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι και με τον πιο θρασύ τρόπο ο ένας λέει ότι μαζί τα φάγαμε και ο άλλος ότι για την οικονομική κατάντια της Ελλάδας φταίει η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων. Ο στόχος σας είναι διπλός, πρώτον να μειώσετε στο ελάχιστο τους μισθούς των υπαλλήλων και δεύτερον να βάλετε σε διαμάχη τις κοινωνικές τάξεις γιατί έτσι σας συμφέρει. Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Πέρα από τα παραπάνω όμως η κίνησή σας αυτή από μόνη της δηλώνει την αδυναμία να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα της χώρας, κοινώς δεν ξέρετε που πάει η πλώρη σας. Αυτό συμβαίνει διότι μετά από τόσα χρόνια διακυβέρνησης της χώρας, ποτέ δεν αγγίξατε τα μεγάλα προβλήματα του δημόσιου τομέα και της χώρας, πάντα φοβόσασταν μήπως  χάσετε τις επόμενες εκλογές, μη τυχόν δυσαρεστηθούν οι ημέτεροι. Μήπως είναι αναληθές αυτό; 

Από την άλλη βγαίνουν τώρα οι της Νέας Δημοκρατίας. Βγάλε τη σκούφια σου και βάρα, λέει ο λαός! Γίνατε και εσείς προστάτες των εργαζόμενων, κάποιοι βγάλατε και τις γραβάτες για να γίνετε «παιδιά του λαού», λες και ο κόσμος είναι κορόιδο. Εκείνο το «σεμνά και ταπεινά» θυμάστε πότε και γιατί το είπατε;

Νομίζω λοιπόν Υπουργέ μου και εσείς οι άλλοι, ότι κάνετε μεγάλο λάθος να κατηγορείτε αυτό που εσείς φτιάξατε έτσι για τους δικούς σας λόγους ή από τα δικά σας λάθη. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι!

                                                                                     Νικόλαος Μ. Βασιλικός               

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός. Ελλάς το μεγαλείο σου!!!

Γράφει ο
Νίκος Βασιλικός

          Ελλάς το μεγαλείο σου!!!

      Ομπρέλα, ξαπλώστρα, φραπεδιά, ματιές λοξές στα «σπλάχνα» που περνάνε από δίπλα και ξαφνικά sms στο κινητό: Μήτσο η ομάδα έπεσε στη Δ΄ εθνική!! Πώ πώ μεγάλε τι με λες τώρα να πούμε, έγινε τέτοια φάση να πούμε; Έρχομαι!

      Πάει το καλοκαιρινό σκηνικό, δεν μας νοιάζει αν ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την παιδεία, δεν μας νοιάζει η νέα φορολογία που θα έλθει, δεν μας νοιάζει η Τρόικα!    

      Τόλμησες να πειράξεις την ομάδα μας να πούμε; Θα γίνει χαμός! Δηλαδή ρε μεγάλε, άντε έτσι ρίχνουμε την ομάδα στη Δού εθνική; Επειδή να πούμε ο Πρόεδρας είναι «αλογομούρης» και παλεύει με τα παράνομα στοιχήματα εσένα σε ΄νοχλάει να πούμε;

 ΄λαδή τι σε πείραξε, αφού και συ ρε κράτος στοιχηματζής δεν είσαι αλλά στο νόμιμο; Σε κόφτει να πούμε που το αθρωπάκι έβαλε τα φράγκα του για να φτιάξει την ομάδα; ΄λαδή αν δεν ερχότανε ο Πλατινής να πει τι γίνεται θα έκανες τη κορόιδα να πούμε, γιατί το μόνο φράγκο που κουνιέται στην αγορά είναι το μαύρο!  Και εντάξει να πούμε, τώρα σου ξυνίσανε τα μούρα; Αφού ο πρόεδρας ξαναήτανε  σε άλλη ομάδα πρόεδρας και τον έβαλες και στο άθρο 44 της ανάπτυξης να πούμε, τώρα τι στράβωσε;  Είμαστε κράτος να πούμε;

      Για δε ρε να πούμε, που δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα τσαμπουκά. Πλακώνουνε τα καρουμπαλιάρικα πούλμαν να πούμε και κατεβαίνουν οι σιδερόφρακτοι και από εκεί που θα τα καίγαμε και θα τα σπάγαμε μόνοι μας στη πόλη μας ήρθαν και αυτοί να τα σπάσουμε μαζί. Είμαστε κράτος να πούμε, τι με λες τώρα!  

‘λαδή αν αρχίσει να πούμε το πρωτάθλημα αυτά θα έχουμε; Δεν θα μας αφήνουν ούτε να σκοτωθούμε μεταξύ μας για την ομάδα μας και για τον πρόεδρά μας; Τι σε νοιάζει ρε φίλε πως πάω από τη μια πόλη στην άλλη για να δώ την ομάδα μου; Θα σου το πω όμως για να σου φύγει το ντέρτι, με πάει ο πρόεδρας με δικά του πούλμαν καμιά φορά έχει και λίγο χορταράκι και φτιαχνόμαστε, εσένα σε κόφτει να πούμε; Δημοκρατία δεν έχουμε; Ότι γουστάρουμε κάνουμε!

      Άκου λέει χουλίγκάνοι! Ποιος τα λέει αυτά εμείς είμαστε όλοι επιστήμονες, το είπε και ο πρόεδρας και για να καταλάβεις πόσο καλά παιδιά είμαστε, ο πρόεδρας της άλλης ομάδας είπε ότι οι δικοί του είναι ο αφρός της Ελληνικής κοινωνίας!

      Θα σου πω και ένα άλλο πράμα για να δεις ότι εμείς προσφέρουμε. Για πέ να πούμε, πότε εμείς αφήσαμε τον  έλληνα να προβληματιστεί; Αφού κάθε φορά να πούμε, που υπάρχει ένταση στην πολιτική, στη φορομπηχτική, στη μόρφωση και σε άλλα που τώρα δε θυμάμαι να σου πω, εμείς δεν κάνουμε ένα τσαμπουκά και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας για να βλέπετε τι κάνουμε εμείς και όχι εκείνοι που έχουν κάνει την Ελλάδα μπάχαλο; Δεν προσφέρουμε να πούμε; Αφού και η αστενομία να φανταστείς, μας πιάνει και μετά μας αφήνει! Παίρνει τελέφωνο ο κολλητός του πρόεδρα και καθαρίζει για εμάς και άμα λάχει να πούμε αργότερα καθαρίζουμε εμείς για ‘κείνον, έτσι είναι το σωστό αλισβερίσι!

      Κάποια πράγματα δικέ μου δεν αντέχονται να πούμε, μας λένε χουλιγκάνους στα γήπεδα και τραμπούκους στη πολιτική! Είναι κράτος, να πούμε, αυτό; Για δες, να πούμε, από τη Μακεδονία μέχρι τη Κρήτη τα ίδια γίνονται, αυτό πα να πει ότι εμείς είμαστε ο κανόνας, δεν είμαστε η εξαίρεση!

      Άντε τώρα να πούμε, γιατί τα πήρα στη γκράνα! Κράτος είναι αυτό να πούμε;

                                                                     Νικόλαος Μ. Βασιλικός

Διαβάστε περισσότερα...

Σήμερα και κάθε τρίτη στις 17:00 εκπομπή του Νίκου Ιγνατίδη στο Αιγαίο TV. Στην Σημερινή εκπομπή αφορά και το blog μας www. antilogoi.blogspot.com !

Σήμερα και κάθε τρίτη στις 17:00 εκπομπή του Νίκου Ιγνατίδη στο Αιγαίο TV. Στην Σημερινή εκπομπή αφορά και το blog μας www. antilogoi.blogspot.com !

       Δυναμικά κινείται και στο νησί μας το Αιγαίο TV στα πλαίσια του σχεδίου ανάπτυξης του καναλιού.
       Στη συνομιλία που είχαμε με στέλεχος του σταθμού μας είπε για την τοποθέτηση αναμεταδότη στην θέση Σπουμπάρδα εντός της εβδομάδας, ενώ στα σχέδια τους είμαι και η άμεση δημιουργία στούντιο στην Λέρο για τη δυνατότητα απευθείας μετάδοση εκπομπών.
       Το Αιγαίο TV για όσους δεν το πιάνουν μέχρι να μπεί ο αναμεταδότης μπορούν να το παρακολουθήσουν από το ΙΝΤΕΡΝΕΤ στη διεύθυνση www.aegeantv.gr. 

       Εγώ θέλω να ευχαριστήσω τόσο τον κ Νίκο Ιγνατίδη για την προβολή του blog antilogoi μέσα από την εκπομπή του (σήμερα τρίτη 23/08 στις 17:00) όσο και τον σταθμό Αιγαίο TV για την φιλοξενία και τους εύχομαι να πραγματοποιηθούν οι στοίχοι και τα σχέδια τους για την ανάπτυξη του καναλιού.
       Να επαναλάβω για άλλη μια φορά την πρόθεση μας για οποιαδήποτε εποικοδομητική συνεργασία που συμβάλει στην έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση των κατοίκων του νησιού.
Μάκης Αρμενιάκος

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας! 2

Γράφει ο
Νίκος Βασιλικός

Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας! 2

       Στις 19 – 8 – 2011 έγραψα ένα κείμενο με τις απόψεις μου για το κλείσιμο της ΕΤ και  αρκετών ραδιοφωνικών σταθμών της ΕΡΤ. Είχα γράψει ότι είναι πολύ ωραίο το περιτύλιγμα και ότι μας χρυσώνουν το χάπι για να το καταπιούμε αμάσητο. Με αυτή την κίνησή μου το μόνο που ήθελα να αποδείξω είναι το ότι δεν θέλω να με κοροϊδεύουν,  να καταλάβουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι σκεπτόμενοι και πάνω από όλα σκέπτονται Ελληνικά. Ελληνικά σκέπτεσαι όταν σου αρχίζουν τα παραμύθια και ξέρετε τα παραμύθια πάντα έχουν καλό τέλος για τον αναγνώστη, “και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλλίτερα”. Έλα όμως που η πραγματικότητα είναι άλλη και σας την παραθέτω ως απόδειξη αυτών που έγραφα. Δεν γνώριζα οικονομικά στοιχεία της ΕΡΤ, ούτε ήξερα λεπτομέρειες για τις συμφωνίες που υπάρχουν τα διάβασα και εγώ σε μια εφημερίδα της Αριστεράς και είναι οι εξής.

  Μεγάλα ερωτήματα προκύπτουν από τις ανακοινώσεις Μόσιαλου

Τον Οκτώβριο του 2009 παρήλθε οριστικά η εποχή και η νοοτροπία Ρουσόπουλου, με τα χρυσά συμβόλαια, τις απίστευτες σπατάλες, τα “γαλάζια” παιδιά, τα ρουσφέτια, τα golden boys και τα μεγάλα ελλείμματα. Στο πρώτο εξάμηνο του 2011, η διοίκηση της ΕΡΤ πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα που φτάνει τα 27 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τους τελευταίους 18 μήνες τα πρωτογενές πλεόνασμα της ΕΡΤ έχει φτάσει τα 57 εκατομμύρια. Μ' άλλα λόγια, μέσα σε ενάμιση χρόνο η ΕΡΤ έχει καταφέρει να καλύψει πάνω από το 35% των συσσωρευμένων ζημιών της. Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση θα την “αναδιαρθρώσει”, θα την “εξυγιάνει”, θα κλείσει κανάλια, θα απολύσει εργαζομένους και θα μειώσει τα λειτουργικά της έξοδα. Αυτό που δεν θα μειώσει, ωστόσο, θα είναι το ανταποδοτικό τέλος που περιλαμβάνεται σε όλους τους λογαριασμούς της ΔΕΗ...

Σοκ και δέος

Οι προχθεσινές ανακοινώσεις του υπουργού Επικρατείας Ηλ. Μόσιαλου σχετικά με το μέλλον της δημόσιας ενημέρωσης δείχνουν την απίστευτη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου έναντι των ιδιωτών καναλαρχών, που συν τοις άλλοις, παίρνουν και δωράκια. Το σχέδιο προβλέπει λουκέτο ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, αλλά και του ιστορικού περιοδικού “Ραδιοτηλεόραση”. Η μεγαλύτερη εξαγγελία είναι το λουκέτο που θα μπει στην ΕΤ1. Σύμφωνα με τα όσα είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, “πυλώνες” θα αποτελέσουν η ΝΕΤ και η ΕΤ3, με την πρώτη να αναλαμβάνει ενημερωτικό και ψυχαγωγικό ρόλο και τη δεύτερη να εξειδικεύεται σε περιφερειακές ειδήσεις, πολιτιστικά και καλλιτεχνικά προγράμματα. Διατηρείται το Πρίσμα+, το οποίο θα μεταδίδει και παραγωγές των ιδιωτικών σταθμών, προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα άτομα με αναπηρία. Δεν αποτελεί έκπληξη, προφανώς, ότι το κόστος των παραγωγών των ιδιωτικών σταθμών θα βαρύνει τα δημόσια ΜΜΕ, αφού η “εξυγίανση” της ΕΡΤ φέρνει και “δωράκια” στους ιδιωτικούς σταθμούς. Παράλληλα, η δημόσια τηλεόραση θα... επωμίζεται και το κόστος για την μεταγλώττιση ή τον υποτιτλισμό των ξένων παραγωγών, που... πρώτα θα δείχνουν τα ιδιωτικά κανάλια και μετά θα μπορεί να τα προβάλει, σε δεύτερη μετάδοση, η ΕΡΤ...

Αναφορικά με το ραδιόφωνο, μπαίνει λουκέτο σε 10 περιφερειακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, αφού από τους 19 που υπάρχουν σήμερα θα μείνουν 9 κατόπιν συγχωνεύσεων. Ακόμη, καταργούνται οι 15 από τους 20 σταθμούς πομπών στα μεσαία. Οι 3 σταθμοί της Θεσσαλονίκης συγχωνεύονται σε έναν, ενώ ανακοινώθηκε επίσης η σύμπραξη με τον Δήμο της Αθήνας για την παροχή ενιαίου προγράμματος για τους ξένους κατοίκους και επισκέπτες της πρωτεύουσας, με τη συγχώνευση του 106,3 “Φίλιο” με τον ξενόγλωσσο σταθμό του Δήμου Αθηναίων. Όπως προαναφέρθηκε, θύμα της “αναδιάρθρωσης” θα είναι και το ιστορικό περιοδικό “Ραδιοτηλεόραση”, καθώς πλέον η στρατηγική για τα δημόσια ΜΜΕ θέτει ως επίκεντρο τα πολυμέσα. Ο υπουργός Επικρατείας επισήμανε ότι η “Ραδιοτηλεόραση” είχε ζημίες της τάξης του 1,2 εκατ. ευρώ, ενώ όσα DVD και CD διανέμονταν από το εν λόγω περιοδικό θα είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή. Επίσης, ανακοινώθηκε η δημιουργία γενικής διεύθυνσης πολυμέσων, η οποία θα αναλάβει τον έλεγχο της ιστοσελίδας της ΕΡΤ και των υπηρεσιών Web Radio και Web TV. Σε αυτές τις υπηρεσίες θα υπάρξει και σύμπραξη με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων για την παροχή ενημερωτικού περιεχομένου. Θα δρομολογηθούν, δηλαδή, “συμπράξεις” που ισχύουν τώρα για τα μεγάλα συγκροτήματα ΜΜΕ, όπου οι δημοσιογράφοι καλούνται να κάνουν 2, 3 ή 4 δουλειές για... έναν μισθό και ένα επιμίσθιο - στην καλύτερη περίπτωση. Το σχέδιο “εξυγίανσης” της ΕΡΤ περιλαμβάνει, όπως προαναφέρθηκε, και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Ήδη ανακοινώθηκε χθες ότι θα διατεθεί γρήγορα στο υπουργείο Οικονομικών ένα οικόπεδο της ΕΡΤ στην Περαία Θεσσαλονίκης, ενώ οι εγκαταστάσεις στην Κατεχάκη θα παραχωρηθούν στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Ερωτήματα
Πάντως, τα σχέδια της κυβέρνησης προκαλούν πολλά ερωτήματα. Το πρώτο και κυριότερο, όπως προαναφέρθηκε, είναι γιατί η ΕΡΤ μπαίνει στην Προκρούστεια κλίνη, αφού, ακόμη και με όρους κερδοφορίας, έχει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα και δεν επιβαρύνει ούτε κατά ένα ευρώ τον κρατικό προϋπολογισμό. Επίσης, ερώτημα αποτελεί ποιοι θα κερδίσουν από την έξοδο της ΕΤ1 από τη διαφημιστική αγορά. Η απάντηση είναι αυτονόητη: οι ιδιώτες καναλάρχες. Συν τοις άλλοις, είναι ένα ακόμη ερώτημα γιατί η ΕΡΤ αποχωρεί από μια αγορά, όπου τα ιδιωτικά κανάλια προσφέρουν σαπουνόπερες εισαγωγής και η ίδια συντελούσε στη διαφορετικότητα. Και, φυσικά, αφ' ης στιγμής η κυβέρνηση πήρε τις παραπάνω αποφάσεις, προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα: αφού συρρικνώνεται ένας κερδοφόρος οργανισμός και μειώνεται οι δαπάνες λειτουργίας του, αλλά και οι υπηρεσίες που προσφέρει, γιατί παραμένει σταθερό το ανταποδοτικό τέλος;

    Υπάρχει και άλλο κείμενο αλλά αναφέρεται σε απολύσεις εργαζομένων και αυτό δεν το είχα αναφέρει, όχι πως δεν με ενδιαφέρει απλά δεν ήταν το θέμα μου αυτό στο προηγούμενο κείμενό μου.

Από το δημοσίευμα της εφημερίδας πιστέψτε τα μισά και θα δείτε ότι τελικά είχα δίκιο. Ήταν πολύ ωραίο το περιτύλιγμα για να είναι αθώο!!

                                                                                        Νικόλαος Μ.  Βασιλικός    

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός Τα φιντανάκια της Θεατρικής Ομάδας Λέρου

γράφει ο
Νίκος Βασιλικός

Τα φιντανάκια της Θεατρικής Ομάδας   Λέρου

        Είναι στιγμές που νιώθεις μια απέραντη συγκίνηση, μια απέραντη χαρά, που νιώθεις μέσα σου πολύ πιο έντονη την ελπίδα ότι αυτός ο τόπος έχει μέλλον. Είναι τα παιδιά που σου δίνουν αυτή την ελπίδα και στην δίνουν με την προσπάθεια τους, με το κουράγιο τους και με την αφιέρωση του χρόνου από τη διασκέδασή τους και το παιχνίδι τους, για να σου πουν με το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους ότι ναι, υπάρχει πολιτισμός στο νησί μας και θα υπάρχει πάντα.

“Ο πόλεμος της κουτσουλιάς” του Ευγένιου Τριβιζά.

Ότι και να πω για την παράσταση των παιδιών θα είναι λίγο! Δεν είμαι κριτικός θεάτρου, δεν γνωρίζω πολλά πράγματα για την θεατρική τέχνη, είμαι ένας από τους πολλούς που είδαν την παράσταση των παιδιών και το ευχαριστήθηκαν. Τι ομορφιά ήταν αυτή! Φρόντισαν από την στιγμή που θα μπει ο θεατής στο χώρο που θα έδιναν την παράστασή τους, να τον προϊδεάσουν για αυτό που θα έβλεπε. Πολύ όμορφη ιδέα να σε υποδέχονται οι συντελεστές του έργου, αυτά τα παιδιά με το πλατύ χαμόγελό τους, με τη δροσιά τους, με τις φορεσιές τους τις θεατρικές.

Μετά η παράσταση! Το μπράβο είναι λίγο! Τα παιδιά έδωσαν τη ψυχή τους και έβγαλαν αυτό που έπρεπε για να συνεπάρουν μικρούς και μεγάλους στο παραμύθι αλλά και να περάσουν τα μηνύματα του έργου. Ήταν τόσο  όμορφη η παρουσία και ο ρυθμός των παιδιών που η παρουσία δύο μικρομέγαλων ηθοποιών ήταν επικουρική περισσότερο παρά ουσιαστική.

Από το εφετινό έργο της παιδικής σκηνής της ΘΟΛ

       Σίγουρα για όλη αυτή την προσπάθεια θα πρέπει να πούμε και ένα μπράβο στην Ειρήνη και τον Λευτέρη, γιατί χωρίς την διάθεση και την υπομονή αυτών των δύο δεν θα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα, ως προς την σκηνική παρουσία των παιδιών. Όλα ήταν πανέμορφα, από τα σκηνικά μέχρι τις στολές, τη μουσική, το πρόγραμμα, τα πάντα!

Τα παιδιά που αφιέρωσαν τον χρόνο τους για να ανέβει αυτή η παράσταση σίγουρα δεν τον έχασαν. Κέρδισαν την αγάπη μας, κέρδισαν τη χαρά των άλλων  παιδιών που είδαν την παράσταση, άξιζαν το χειροκρότημα μας, άξιζαν το μπράβο μας και σίγουρα τους αξίζει να τα προσέξουμε παραπάνω, για να έχουμε στη Θεατρική Ομάδα ηθοποιούς και στη Λέρο ανθρώπους πιο πολύ του πνεύματος και λιγότερο της ύλης. 

                                                                                Νικόλαος Μ. Βασιλικός     

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός. Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας…

γράφει ο
Νίκος Βασιλικός

Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας…

       Μόσιαλος, εκατό χιλιάδες φορές! Όχι ο άλλος, ο Πεταλωτής! Τι πράμα ήταν και εκείνο, ήθελε να μας πει ένα ψέμα και δεν ήξερε! Βλέπεις ο καινούργιος; Τι περιτύλιγμα είναι αυτό, τι παρουσίαση για το νέο χαπάκι! Το καταπίνεις αμάσητο!

       Για να είναι λέει η δημόσια τηλεόραση αποκομματοποιημένη, να μην εξαρτάται από κανένα, να είναι βιώσιμη η εταιρία, για να δώσουμε στον Έλληνα πολίτη την ενημέρωση και την ψυχαγωγία που του αξίζει! 

       Αυτό δηλαδή ήταν το πρόβλημα και όχι το πάρτυ των διορισμών που έκαναν οι ίδιοι και ο τρόπος διαχείρισης των οικονομικών της ΕΡΤ.

 Δηλαδή ορέ πατριώτη εσύ ξέρεις τι μας αξίζει έτσι; Το ότι ζω στον πισινό της Τουρκίας και δεν έχεις πατήσει ποτέ το ποδαράκι σου εδώ για να δεις σε τι κανάλι είμαστε και τι κουπί τραβάμε, το έχεις μετρήσει; Γιατί αυτό που καταργείς για τα παραπάνω δήθεν, εγώ δεν τα απόλαυσα ποτέ!

        Γιατί αυτό που λες εσύ δημόσια τηλεόραση εγώ την διπλοπλήρωνα, μία φορά μέσω  ΔΕΗ και μία φορά στο συνδρομητικό κανάλι διότι ο αναμεταδότης που είχες βάλει με την πρώτη πορδή, (συγνώμη βροντή ήθελα να πω), καιγόταν και έπρεπε να περιμένω περίπου δυο ημέρες να φτιαχτεί. Θα καταργήσεις κανάλια που ποτέ δεν τα είδα plus κτλ, γιατί ενώ είχες προγραμματίσει ότι σε βάθος πέντε χρόνων θα τα έβλεπα, παρόλο που συμμετείχα με τη συνδρομή μου δεν θα τα δω ποτέ! Όμως για να γίνουν αυτά εγώ πλήρωσα, μήπως τελικά η Ελλάδα είναι η Αθήνα; 

       Ένα χρόνο τώρα μου λες για το digea, πάμε ένα στοίχημα ότι ούτε αυτό θα δω και θα μείνω μόνο με το κλικ – κλικ της διαφήμισης; Θα εξοικονομήσεις λες 8.5 εκατομμύρια το χρόνο από αυτή τη δουλειά, εγώ θα έχω μείωση στην εισφορά μου μέσω της ΔΕΗ;

       Εγώ εδώ που βρίσκομαι θα βλέπω τηλεόραση Ελληνική ή θα βλέπω TRT – TURK; Ξέρεις κ. Μόσιαλε, βλέπουμε πιο πολλά κανάλια της γειτονικής χώρας και μάλιστα HD, επίσης ενδιαφέρονται πιο πολύ για τα νησιά μας και εξ όσων γνωρίζω τους ενδιαφέρει να αγοράσουν σπίτια, κτήματα, επιχειρήσεις και επειδή υπάρχουν πολλοί Έλληνες, που με την αδιαφορία που σας δέρνει, το σκέφτονται να σηκωθούν να φύγουν  φοβάμαι ότι δεν θα βρίσκετε ψηφοφόρους σε λίγο.

       Βέβαια ο τόπος μου είναι μικρός και πάντα δεν συμφέρει το κράτος να κάνει κάποια δαπάνη για τόσο λίγους κατοίκους. Σας συμφέρει όμως όλους εσάς τους πολιτικούς προεκλογικά να ξοδεύεται χρήματα του δημοσίου για να πάρετε έστω και μία ψήφο από το κάθε μικρό νησάκι!    

                                                                        Νικόλαος Μ. Βασιλικός

Διαβάστε περισσότερα...

επιλογές

Νίκος.Βασιλικός. Εγώ με το φτωχό μου το μυαλό...

 Νίκος Βασιλικός. Τι είναι δημοκρατία;

 Νίκος Βασιλικός. Δεν θα ήταν τρελό αν…….

 Νίκος Βαιλικός. Στο νησί της Άρτεμης

 Νίκος Μ. Βασιλικός. Επιτέλους να πανηγυρίσω!!! Νο 2

 Νικόλαος Μ. Βασιλικός: Πάμε ακόμα μια φορά!!

Νικόλαος Μ. Βασιλικός. Εγώ ο "Ακρίτας" γιατί νιώθω ...

Δικαιώματα και υποχρεώσεις!!

 Αντε ρε καραγκιόζη!

 O tempora, o mores ή, Ω καιροί, Ω ήθη! (Κικέρων, από ...
 ΛΕΡΟΣ: Το νησί της γαλάζιας ηρεμίας και της πράσινης ...

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις! έξω από την ...

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός Οι πενταροδεκάρες

Γράφει ο 

Νίκος Βασιλικός

Οι  πενταροδεκάρες

       Πριν αρκετά χρόνια, τότε που είχαμε τη δραχμή σαν νόμισμα υπήρχαν σαν υποδιαίρεση της δραχμής οι δεκάρες και οι πεντάρες. Οι δεκάρες και οι πεντάρες είχαν την αξία τους, γιατί η νοικοκυρά μπορούσε να αγοράσει τα μανταλάκια και λουλάκι  για τη μπουγάδα της, τσιμπιδάκια για τα μαλλιά της. Ο άντρας μπορούσε να πάρει δυό τσιγάρα σέρτικα ή γλυκοσέρτικα χύμα (υπήρχαν και αυτά) και ο πιτσιρικάς να πάρει ένα γλειφιτζούρι ή ένα μεταχειρισμένο “Μικρό ήρωα” να διαβάσει.

       Τα χρόνια πέρασαν και η δραχμή μας μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως νόμισμα  , (θυμάμαι πότε – πότε και καμιά έκφραση του πάλαι ποτέ Σοσιαλιστικού Κινήματος, είπαμε το τελευταίο γράμμα στον τίτλο ΠΑΣΟΚ είναι Κίνημα και όχι Κόμμα όπως κατάντησε τώρα). Μπήκαμε στη Ευρωζώνη και το νόμισμά μας πλέον είναι το ΕΥΡΩ.

      Μας έκαναν τη χάρη και στο νόμισμα γράφει Ελληνικά ΕΥΡΩ!! Εμείς λεγόμαστε ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, δεν το λέω μόνο εγώ το λένε και οι κυβερνώντες και το εννοούν, αφού σιγά – σιγά από τους τίτλους των Υπουργείων αφαιρείται η λέξη ΕΘΝΙΚΗΣ, μόνο η Εθνική Ελλάδος στο ποδόσφαιρο έχει μείνει.

       Στο ΕΥΡΩ λοιπόν υπάρχουν τα εξής  νομίσματα,  τα κέρματα είναι οχτώ: 1, 2, 5, 10, 20 και 50 λεπτών και 1 και 2 Ευρώ, και τα χαρτονομίσματα είναι εφτά: 5, 10, 20, 50, 100, 200 και 500 Ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι υποδιαίρεση του ενός λεπτού ή cent όπως το λέμε εμείς οι Ευρωπαίοι, δεν υπάρχει. Ανοίγεις την τηλεόρασή σου πρωί  πρωί,  αφού έχεις βγάλει τη τσίμπλα από το μάτι και έχεις φτιάξει τον διπλό σκέτο Ελληνικό, έχεις φουμάρει τα δύο από τα τέσσερα άφιλτρα, ακούς τον άλλο να λέει: πλαφόν στη βενζίνη από σήμερα και το λίτρο θα κοστίζει ένα ευρώ, εβδομήντα και τέσσερα. Ρουφηξιά, καφές πρώτα και μετά τσιγάρο, κατόπι έρχεται η σκέψη, τι λέει τώρα αυτός; Πιάνεις το μολύβι που έλυνες το σταυρόλεξο και γράφεις, 1.70,4. Μήπως και δεν έμαθες καλά την αριθμητική στο σχολείο; Πως είναι δυνατόν αφού έχουμε εκατοντάδα να κάνουμε υποδιαίρεση της χιλιάδας; Αφού μετά το ένα λεπτό δεν έχουμε άλλο νόμισμα τι είναι αυτό το τεσσαράκι, που το βρήκανε και το κοτσάρανε; Εντάξει θα πεις, είναι δουλειά του βενζινά για να κονομήσει, έλα όμως που βγήκε και το είπε ο τάδε του τάδε υπουργείου! Ρουφηξιά, καφές πρώτα και μετά τσιγάρο, κατόπι έρχεται η σκέψη, φιλαράκι μου από τους Έλληνες τι περιμένεις, το μυαλό τους είναι στη λαμογιά και στην πονηριά. Αλλιώς χτυπάει το 1,70.4 και αλλιώς το 1.71 , πέρα από τα άλλα τα οποία δεν γνωρίζω. 

       Η δεκάρα λοιπόν έγραφε τότε επάνω ότι είναι δέκα λεπτά, η πεντάρα ότι είναι πέντε λεπτά και εικοσάρα ότι είναι είκοσι λεπτά, δεν θυμάμαι αν υπήρχε άλλη υποδιαίρεση δηλαδή ένα ή δύο λεπτά. Τώρα όμως το μικρότερο κέρμα είναι το ένα λεπτό και άλλη υποδιαίρεση δεν υπάρχει.

       Μη μας δουλεύετε, γιατί βλέπω να σας έρχονται πολλές πεντάρες και πολλές δεκάρες από τις άλλες, ξέρετε εσείς, από εκείνες που πέφτουν πολλές τώρα τελευταία. Μην κάνετε τους χαζούς Ελληνικό χαρακτηριστικό είναι!  

                                                            Νικόλαος Μ. Βασιλικός

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός. Τα στραβά και τα ανάποδα

Γράφει ο

Νίκος Βασιλικός

Τα στραβά και τα ανάποδα

        Ορισμένοι έχουμε γίνει γραφικοί με το να λέμε κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια. Όμως δεν γίνεται αλλιώς πρέπει να υπάρχουν και οι γκρινιάρηδες μήπως και αλλάξει κάτι. 

       Δίκαια μου παραπονέθηκε πρώην Δήμαρχος ότι επί Δημαρχίας του δεν τον άφηνα σε χλωρό κλαρί. Όμως πάντα λέω το πρόβλημα που βλέπω χωρίς να λογαριάζω ποιος είναι στη  Δημαρχία και χωρίς να έχω κάτι προσωπικό μαζί του, ούτε και στην ουσία  να τον αντιπολιτεύομαι γιατί απλά δεν πολιτεύομαι. 

       Προσπαθώ με τα γραφόμενά μου να τους υποδείξω κάτι που ίσως δεν το έχουν αντιληφθεί και τέλος πάντων να διορθωθώσουν  με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, στα πλαίσια του δυνατού και στα πλαίσια του νόμου τα κακώς κείμενα του τόπου μου.

Δρόμος απόΑγ. Αικατερίνη προς
Αγία Μαρίνα

        Φέτος στο Δημοτικό Συμβούλιο πάρθηκαν αποφάσεις για το κλείσιμο ορισμένων δρόμων και τη μετατροπή τους σε πεζόδρομους. Κατά την άποψή μου είναι σωστό το μέτρο, άλλωστε πιο παλιά υπήρχε αυτό το μέτρο και μπορούσε ο κόσμος να κάνει τη βόλτα του στο Λακκί στην Αγία μαρίνα αλλά και στ’ Αλιντα. 

       Στην Αγία Μαρίνα κάποιοι που δεν θέλουν να κάνουν ούτε ένα βηματάκι χωρίς το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι τους “φρόντισαν” να χαλάσουν τις βάσεις που μπαίνουν οι μπάρες, είναι βλέπεις πολύ μακριά το πάρκινγκ και θα πιαστούν τα πόδια τους αν αφήσουν πενήντα μέτρα μακριά το αυτοκίνητό τους. Κάποιοι άλλοι ενώ υπάρχει χώρος για τα ταξί και μάλιστα σημαδεμένος με κίτρινη γραμμή, παρκάρουν εκεί με αποτέλεσμα τα ταξί να σταθμεύουν πιο έξω και να φρακάρει ο δρόμος. 

Άλιντα παραλιακός δρόμος

       Τα πεζοδρόμια εκτός της περιοχής του Λακκιού, είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα. Όμως και σε αυτά που υπάρχουν θα δείς επάνω παρκαρισμένα αυτοκίνητα. 

       Ο δρόμος από την αστυνομία μέχρι το βενζινάδικο στην Αγία Αικατερίνη έχει πάντα κίνηση, είναι κεντρικός δρόμος, υπάρχει ένα μικρό πεζοδρόμιο που χειμώνα καλοκαίρι πάντα υπάρχουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Οι πεζοί και τα παιδιά απαγορεύεται να πατήσουν το πόδι τους εκεί! Τώρα γιατί το λένε πεζοδρόμιο δεν ξέρω. 

       Στο Λακκί έγινε η ρύθμιση για το κλείσιμο τμήματος του δρόμου τα Σαββατοκύριακα, καλό, αλλά κάντε και τη σωστή σηματοδότηση ώστε να βλέπουν οι επισκέπτες μας και τον παράπλευρο δρόμο προς το λιμάνι. Από τη στιγμή που έχετε δώσει τη άδεια για να καλυφθούν τα πεζοδρόμια με τραπεζοκαθίσματα δώστε και στον πεζό χώρο να περπατά με ασφάλεια.

Λιμάνι Λακκί

Πάμε τώρα στο χώρο του λιμανιού. Δεν ξέρω ποιος είναι αρμόδιος ή αν υπάρχει στα σκαριά κάποια λύση γι΄αυτό το πρόβλημα, όμως είναι αδιανόητο στον προβλήτα που δένει το πλοίο της γραμμής και μεταφέρει επιβάτες να δένουν και τα πλοία που μεταφέρουν κάθε είδους καύσιμα.   

       Έχετε σκεφθεί τι μπορεί να γίνει αν συμβεί κάποιο ατύχημα; Περνάει από το μυαλό σας το μέγεθος της καταστροφής; Αν δεν έχουν γίνει ενέργειες θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα. Η εποχή που έφερναν καύσιμα μία φορά το δίμηνο έχει περάσει, τώρα τα γκαζάδικα πάνε και έρχονται πολύ πιο συχνά, ας κάνετε οι υπεύθυνοι μία σωστή κατανομή χώρων στο λιμάνι π.χ εκβάθυνση στο Ακρωτηράκι και ανακατασκευή του προβλήτα.

       Ας πάμε και στ΄ Αλιντα. Τις κίτρινες γραμμές τις κάναμε και τι έγινε; Όλοι τις θεωρούν χώρο παρκαρίσματος. Έγραψα πάλι τον περασμένο μήνα γι΄ αυτό το θέμα, ας μην λέμε αυτή τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχει προσωπικό στην  Δημοτική αστυνομία και στην ΕΛ.ΑΣ από τη στιγμή που και τα δύο περιπολικά κόβουν βόλτες! Υπάρχει δηλαδή πρόβλημα να σταματήσουν και να βγάλουν το μπλοκάκι; Χρειάζονται μήπως μάρτυρες για να βεβαιώσουν την παράβαση;

       Έχω και άλλα να σας γράψω αλλά είναι σε άλλη “ενότητα”  και σε άλλο “τόνο”, τώρα σας βάζω και μερικές φωτογραφίες για του λόγου το αληθές.

                                                                     Νικόλαος Μ. Βασιλικός 

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός. Οι σύγχρονοι κονκισταδόροι

Γράφει ο

Νίκος Βασιλικός

    Οι σύγχρονοι κονκισταδόροι

       Να λοιπόν που αυτά που λένε οι γραμματιζούμενοι είναι αλήθειες! Είπε ένας σοφός ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αυτό συμβαίνει και τώρα.

       Πρίν από κάτι αιώνες για χάρη της Ισπανίας και αργότερα της Πορτογαλίας ξεκίνησε ο Αμέρικο Βεσπούκι, (AmerigoVespucci, 1451-1512 ), μαζί με τον Χριστόφορο Κολόμβο που ήταν πιο παλιός, να ανακαλύψουν νέες χώρες για αυτούς που τους έστειλαν. Εκεί βρήκαν πολιτισμούς αιώνων, Αζτέκους, Ίνκας και άρχισαν να τους “εκπολιτίζουν” σύμφωνα με τους δικούς τους πολιτισμούς. 

       Άρχισαν να τους μοιράζουν καθρεφτάκια, χάντρες, κουτάκια με μουσική και ως αντάλλαγμα έπαιρναν χρυσό, ασήμι και πολύτιμους λίθους. Στην μετέπειτα Αμερική κατοίκισαν όλοι οι εγκληματίες και οι τυχοδιώκτες της εποχής. Καλή ράτσα, εξολόθρευσαν όλους τους ερυθρόδερμους από τον τόπο τους όχι μόνο για τον χρυσό και το ασήμι, αλλά και για τη γη τους. Εδώ το αντάλλαγμα ήταν “το νερό που καίει”, το ουίσκι. Ποιο μετά, άλλα καθάρματα μεγαλύτερα από τα προηγούμενα, δήθεν για να βοηθήσουν τους ντόπιους τους πούλησαν όπλα και έχοντας την σιγουριά του τακτικού στρατού καθάρισαν τον τόπο από τους αυτόχθονες.

       Φθάσαμε λοιπόν στην εποχή μας. Όλη η Μεσόγειος, τα παράλια της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής κατακλύζονται από κάθε εθνικότητας Κονκισταδόρους. Αμερικανοί, Γερμανοί, Γάλλοι, Βρετανοί, όλοι έρχονται για να “σώσουν” τους λαούς της Μεσογείου!

       Αν πιάσεις αυτές τις ράτσες, μεταξύ τους έχουν συγγένεια. Τότε τα παλιά τα χρόνια, αφού βγήκαν από τις σπηλιές και αφού ξεκαθάρισαν μετά από πολέμους μεταξύ τους τις ράτσες τους, άρχιζαν να κάνουν συμμαχίες. Θα παντρευτεί ο τάδε γιός της φυλής μας την τάδε κόρη της άλλης φυλής και θα γίνουμε σόι, μετά ο εγγονός του τάδε θα πάρει την εγγονή του άλλου και θα γίνουμε και από εκεί σόι. Έγιναν λοιπόν συγγενείς, έχουν την ίδια γλώσσα με μικρές παραλλαγές, σχεδόν τα ίδια ήθη και έθιμά και άρχισαν πλέον να βλέπουν τα συμφέροντά τους συλλογικά.

       Σε δύο διαφορετικούς πολιτισμούς όταν ενωθούν θα έχεις αποτέλεσμα τη γνώση. Αν δηλαδή ασχοληθείς με τον πολιτισμό των  Αιγυπτίων και των Ελλήνων θα βρεις πολλά κοινά χαρακτηριστικά, στην τέχνη, στην επιστήμη, ακόμα και στον τρόπο ζωής. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό στους Κονκισταδόρους είναι ο πόλεμος και το πλιάτσικο.

       Τώρα αφού ξύπνησαν οι Αραβικές χώρες και διασφάλισαν τα πετρέλαιά τους τι θα έκαναν; Θα έψαχναν να βρουν που υπάρχουν πετρέλαια, φυσικό αέριο, μεταλλεύματα και ότι άλλο είναι εκμεταλλεύσιμο με χαμηλό κόστος. Φωτιά πολέμου λοιπόν στις χώρες της Βόρειας Αφρικής για να απαλλαγούν δήθεν από τους τυράννους ηγέτες τους, οικονομική φωτιά στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Βρήκαν τρόπο να μας δέσουν οικονομικά χειροπόδαρα και τώρα μας δίνουν τα καθρεφτάκια και τις χάντρες για να πάρουν ότι καλό υπάρχει στον τόπο μας και έχει σίγουρα μεγαλύτερη αξία από αυτά που μας δίνουν.

       Βέβαια μεγάλη ευθύνη έχουν και οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, που το μόνο ενδιαφέρον τους ήταν η νομή της εξουσίας και η συμμετοχή σε συνασπισμούς με την ιδιότητα του φτωχού συγγενή, που ναι μεν σε βοήθησαν αλλά γνώριζαν εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να τα βγάλεις πέρα. Αυτό δεν σου το είπαν τότε, σου το λένε τώρα.

       Τώρα θα πάρουμε ακόμα λίγα καθρεφτάκια και χαντρούλες και θα δώσουμε τα πάντα στους εσαεί Κονκισταδόρους!!

                                                                                   Νικόλαος Μ. Βασιλικός 

πηγή:antilogoi.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βασιλικός. Η κάθοδος των βαρβάρων

Γράφει ο

Νίκος Βασιλικός

Η  κάθοδος των βαρβάρων
       Να το καλοκαιράκι μας, ήλθε!

       Περιμέναμε πώς και πώς  να ανοίξουν οι καιροί, να δούμε το πρώτο κότερο που θα σηματοδοτούσε και την έλευση των τουριστών Ελλήνων και ξένων. Να δούμε την καλοκαιρινή κίνηση για να βγούν και τα σπασμένα του χειμώνα για τους μαγαζάτορες, να μείνουν και πέντε φράγκα για να κουτσοπεράσουν τον επόμενο χειμώνα. 

       Είναι πια γνωστό ότι το καλοκαίρι θα έχουμε λίγη φασαρία παραπάνω, λίγη κίνηση παραπάνω, έ, τι να κάνουμε τα έχει αυτά η εποχή και κάπου κάνουμε λίγη υπομονή παραπάνω.

       Οι ξένοι μας, οι μη Έλληνες εννοώ, τους βλέπεις να περπατούν στο αριστερό μέρος του δρόμου σωστά όπως πρέπει να βαδίζει ο πεζός. Οι δικοί μας εκεί, τους μιλάς δεν τους μιλάς δεξιά θα περπατάνε, τους εξηγείς ότι πρέπει να βλέπεις το όχημα που έρχεται και όχι να του έχεις γυρισμένη την πλάτη, τίποτα αυτό που θέλει αυτός!

Του έχει μείνει από παιδί, είναι βιώματα αυτά. Με το δεξί χεράκι θα τρώς, με το δεξί χεράκι θα γράφεις, δεξιά θα ψηφίζεις! Έ! Τι να σου κάνει; Του έμεινε, όλα δεξιά!
       Έρχεται ο ξένος, ακόμα και ο Ιταλός που λένε ότι είμαστε ίδιοι, φέρνει το τροχόσπιτό του και ρωτά που μπορεί και που επιτρέπεται να πάει να κάνει κάμπινγκ, ο Έλληνας θα πάει όπου του γουστάρει θα παρκάρει ή θα κατασκηνώσει, άντε εσύ να τον πείσεις ότι αυτό που κάνει είναι λάθος!
       Έρχονται στις παραλίες μας, ο Δήμος έχει φροντίσει να χαράξει κίτρινη γραμμή που απαγορεύεται το παρκάρισμα, ο ξένος αφού έχει κάνει στην άκρη του δρόμου και βγάλει από το αυτοκίνητό του ότι χρειάζεται πηγαίνει στο δημοτικό πάρκινγκ και αφήνει το όχημά του. Ο Ελληναράς θα σταματήσει στη μέση του δρόμου θα αρχίσει να κατεβάζει γυναίκα, παιδιά, κουβαδάκια, σαμπρέλες, ρακέτες, ομπρέλες, καρέκλες, ταπεράκια με κεφτέδες και την πεθερά με το καπέλο το ψάθινο. Αν τολμάς μίλα του, θα περιμένεις περίπου ένα 10λεπτο και αν τολμήσεις να πεις κάτι θα πεταχτεί η πεθερά και τότε δεν σε σώζει τίποτα. Καλλίτερα να φας ένα μαγκάλι κάρβουνα παρά να μπλέξεις με το στόμα της.    

       Το αυτοκίνητο φυσικά θα μείνει εκεί, στην άκρη όμως, γι΄αυτό σταματήσαμε στη μέση του δρόμου μη τυχόν και η “μαμά” παραπατήσει και πλακώσει κανένα λουόμενο!  Κατά την αποχώρηση από την παραλία τα ίδια, μόνο που έχουν αφήσει κάτι χαρτάκια από παγωτά, κάτι χαρτοπετσέτες, μερικά κουτιά μπύρας και αναψυκτικών και την πάνα του μικρού  που περιέχει την εκτίμησή του για τον κόσμο που ήρθε να ζήσει. Εδώ που τα λέμε φταίει λίγο και η Δημοτική αστυνομία. Του έβαλες ευγενικά ένα χαρτάκι που τον ενημερώνεις ότι έχει παρκάρει παράνομα, βλέπεις  ότι σε έχει εγγεγραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων του, κόψε του λοιπόν μια κλήση να έχει να πορεύεται.
       Να και οι καπεταναίοι του τρέιλερ! Σκάφος φουσκωτό με μηχανή 350 αλόγατα, γυαλιστερό και ύφος καπετάνιου που έχει φάει τους ωκεανούς με το κουτάλι. Ερώτηση του “καπετάνιου”:
- Καλά δεν έχετε γλίστρα εδώ να ρίξω το σκάφος; 
 -Θα πάτε εκεί κύριε και θα κάνετε τη δουλειά σας, μόνο σας παρακαλώ να βρείτε χώρο για το τρέιλερ.
Αφού λοιπόν πέσει το σκάφος στη θάλασσα θα πάει να δέσει όπου του καπνίσει. Μετά θα πάρει το τρέιλερ να το βάλει στην καλλίτερη περίπτωση στο πάρκινγκ  και θα καλύψει τέσσερις θέσεις αυτοκινήτων μέχρι να φύγει, μετά από δέκα ή δεκαπέντε ημέρες.
       Το σκάφος γυαλιστερό από τις αλοιφές και την περιποίηση και αρχίζουν οι ερωτήσεις:
- Καινούργιο είναι το σκάφος σας;
 - Όχι το έχω πέντε χρόνια.
- Η μηχανή όμως πρέπει να είναι καινούργια.
- Όχι μαζί με το σκάφος την πήρα, δεν έχει πολλές ώρες λειτουργίας, περίπου δέκα ώρες.
Σκέψη:  Καπετανάρα μου που τις έκανες στη λεωφόρο Βουλιαγμένης; να σε προσέχουμε μη τυχόν και βρεθούμε στη πλώρη σου!  
Κάτι τέτοιοι κυκλοφορούν και έχουμε γεμίσει το αμπαράκι της βάρκας μας με σωσίβια, άγκυρες, πυροσβεστήρες, μπαλόνια και κάθε είδους άλλα φιρφιρικά.
       Έρχονται  και με τα σκάφη πολλοί. Ο ξένος μόλις αγκυροβολήσει και τακτοποιήσει το σκάφος του, θα βγει έξω κρατώντας την πλαστική σακούλα με τα σκουπίδια  του για να τα πετάξει στον κάδο απορριμμάτων. Λίγους Έλληνες έχω δει να το κάνουν αυτό και ας είμαστε χώρα με ναυτική παράδοση.            
       Στα εστιατόρια το βραδάκι νωρίς  θα δείς ξένους, είναι μαθημένοι να τρώνε έτσι για να προλάβουν να χωνέψουν και μετά να πάνε σε άλλα κέντρα διασκέδασης για ένα ποτό ή να καθίσουν εκεί και να πάρουν ένα ποτό ή καφέ. Η παραγγελία τους είναι μια φορά, σου λένε συνολικά τι θέλουν και δεν θα ξαναενοχλήσουν τον σερβιτόρο μέχρι να φύγουν εκτός αν θέλουν κάποιο ποτό. Ο Έλληνας πριν το ΔΝΤ ήταν πελάτης που αναστέναζαν τα πιάτα, αλλά και τα νεύρα σου να γίνονται χορδές για βιολί από τις απαιτήσεις και τις παραξενιές του. Πάντα η γυναίκα του μαγειρεύει καλλίτερα από ότι ο μάγειρας του μαγαζιού και  ας είναι σεφ.  Πάντα στα γεμιστά της μαμάς ήταν πιο σπυρωτό το ρύζι, άσχετα αν τρώμε σε fast food τα τελευταία πέντε χρόνια και η μαμά έχει αποδημήσει εις Κύριον εδώ και κάτι χρόνια.
       Τρώνε λοιπόν στο εστιατόριο και απολαμβάνουν το δροσερό αεράκι του γιαλού.    

       Υπάρχει χαλαρότητα γενικά σε κάθε κίνηση τους, άλλωστε διακοπές κάνουν. Τα παιδάκια του παίζουν πετώντας πετρούλες στη θάλασσα, αλλά πιο διασκεδαστικό είναι όταν ακούνε το θόρυβο που κάνει η πέτρα όταν πέφτει μέσα στη βάρκα ή στο τζάμι της καμπίνας της βάρκας. Αν μιλήσεις θα σου πει ο γονιός: -Σιγά μωρέ και τι έγινε; Σου έφαγε τη βάρκα;  Όχι φίλε μου δεν μου έφαγε τη βάρκα, αλλά την άλλη φορά να αφήσω και εγώ τον δικό μου πιτσιρικά να σου πετάει πέτρες στο αυτοκίνητο. Εσύ έχεις αυτοκίνητο και εγώ έχω βάρκα, μέσον το ένα μέσον και το άλλο, μπογιά έχει το ένα ,μπογιά έχει και το άλλο, περιουσία το ένα, περιουσία και το άλλο. 
       Θα έλθει λοιπόν η ώρα να φύγουν οι επισκέπτες μας. Στο λιμάνι ένας χαμός, βλέπεις λοιπόν τον ξένο να περιμένει υπομονετικά και το μόνο που τον ανησυχεί είναι μη τυχόν και αργήσει το πλοίο και χάσει την πτήση του. Στον αντίποδα ο Έλληνας, στρατιωτική επιχείρηση! –Γυναίκα, εσύ με τα παιδιά θα πάτε γρήγορα να βρείτε θέσεις και να βάλετε τις τσάντες στα καθίσματα, η μαμά να κάνει ότι την πονά η μέση της για να βρει θέση και να μπορεί να ξαπλώσει.
       Να λοιπόν το καράβι φάνηκε! Μάχη σώμα με σώμα, εκ του συστάδην, που μας έλεγαν στο στρατό!  Ώχου μάνα μου τι κακό είναι αυτό; Αντί να πηγαίνεις, να σε πηγαίνουν!  -Τάκη το παιδί!  –Βρέ παλιάνθρωπε γιατί μου πιάνεις τον ποπό!  –Πρόσεχε χριστιανέ μου, μου έβγαλες τη γόβα!  -Τη τσάντα μου, τη τσάντα μου!            
       Πάει και αυτό το καλοκαίρι!
       Μετά σου λέει ο άλλος “ Πάς μη Έλλην, βάρβαρος” , τότε έζησες προγονέ μου τότε τα έλεγες !

                                                                Νικόλαος Μ. Βασιλικός    

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Βαιλικός. Στο νησί της Άρτεμης

Γράφει ο

Νίκος Βασιλικός

            Στο νησί της Άρτεμης

       Ήταν μεγάλη η τιμή και η χαρά να διαβάσω αποσπάσματα στην παρουσίαση του βιβλίου της κ. Φωτεινής Ζαμουζαρίδου – Νάκκα, στις 27-7-2011, με τίτλο “ Στο νησί της Άρτεμης”. Η συγγραφέας του βιβλίου ήταν η δασκάλα που μου έμαθε τα πρώτα γράμματα, ήταν εκείνη που με υπομονή πολλή και αγάπη έπλαθε τις αγνές ψυχές μας. Ήξερε με ποιόν τρόπο θα πλησιάσει το κάθε παιδί ξεχωριστά, αλλά και όλα μαζί για να μας διδάξει ορθογραφία, ανάγνωση, γραφή με το μολύβι και αργότερα καλλιγραφία με την πένα. 

       Η δασκάλα μας, η κ. Φωτεινή ήξερε να εκμεταλλεύεται το χρόνο μας στο σχολείο και να μας μαθαίνει να ζωγραφίζουμε, να κάνουμε διάφορες χειροτεχνίες και να τραγουδάμε σωστά το κάθε παιδικό τραγουδάκι.

       Ο σύζυγός της, δάσκαλος και αυτός, ο κ. Νίκος Νάκκας με καταγωγή από την Πρέβεζα, βρέθηκε στο νησί μας σαν μαθητής των Βασιλικών Τεχνικών Σχολών. Τελείωσε εδώ το Μπελλένειο Γυμνάσιο και μετά τις σπουδές του γύρισε πάλι στο νησί μας όπου και έφτιαξαν μαζί με την κ. Φωτεινή μια θαυμάσια οικογένεια με τρία παιδιά, την Χρυσάνθη φιλόλογο, τον Μίλτο μαθηματικό και την Εύη γυμνάστρια. Ο δάσκαλός μας κουβαλώντας μέσα του μνήμες του πολέμου αλλά και του εμφυλίου, είχε μέσα του τη φλόγα του δημοκρατικού ατόμου, απόψεις σωστές, απόψεις ξεκάθαρες πολιτικά χωρίς παρωπίδες.  

      Θυμάμαι ότι ήταν ο ένας και μοναδικός δάσκαλος που ανάμεσα στις φωτογραφίες των ηρώων του 1821 είχε βάλει φωτογραφίες των ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου, τον Γρηγόρη Αυξεντίου και τους Καραολή και Δημητρίου. Χαιρόμουν να τον ακούω!

       Έτσι χάρηκα και όταν μου ζήτησε να διαβάσω αποσπάσματα από το βιβλίο της κ. Φωτεινής. Πήρα στα χέρια  το βιβλίο της δασκάλας μου και διάβασα βιαστικά μερικές σελίδες, νόμιζα ότι άκουγα ξανά τη φωνή της στην τάξη να διδάσκει. 

       Στο βιβλίο της κάνει αναφορά στην εποχή του πολέμου, των 52 ημερών των βομβαρδισμών της Λέρου, αλλά και στην εποχή μετά τον πόλεμο, τότε που η Λέρος μάζευε τα κομμάτια της. Βλέπει κανείς μέσα στα κείμενά της την ίδια να μεγαλώνει και να θυμάται πρόσωπα, πράγματα, γεγονότα και τοποθεσίες της Λέρου. 

       Μέσα από το αληθινό μυθιστόρημά της μιλά για τη φτώχεια που επικρατούσε μετά τον πόλεμο, για τους τρόπους πού έψαχναν οι Λεριοί για να βγάλουν το ψωμί τους, γι΄ αυτούς που χάθηκαν πατώντας επάνω στα ακαθάριστα από νάρκες ναρκοπέδια, γι΄ αυτούς που χάθηκαν ή έμειναν ανάπηροι ανοίγοντας τις βόμβες και τις οβίδες για να πάρουν το υλικό και να φτιάξουν δυναμίτες για να ψαρέψουν και να θρέψουν τα παιδιά τους. 

       Μέσα από τα μάτια της μικρής Φωτεινής του βιβλίου βλέπει κανείς να ξετυλίγεται η Λέρος που χάθηκε και δεν ξαναγυρνά πια, τα κτίσματα που γκρεμίστηκαν από τους βομβαρδισμούς, την παλιά αγορά του Πλατάνου, αλλά και τους ανθρώπους που έφυγαν για να πάνε κοντά στον Πλάστη μας. Μέσα από τους διαλόγους διακρίνει κανείς την αγαθότητα αυτών των ανθρώπων, τον τρόπο της ζωής τους, τον τρόπο των συναλλαγών τους στην καθημερινότητα τους. Δίνει γλαφυρά τον τρόπο ζωής μιας πολυμελούς οικογένειας, ακόμα και την ιεραρχία της οικογένειας της εποχής.

       Αληθινά  χάρηκα διαβάζοντας το αυτό το βιβλίο. Είναι ακόμα ένας κρίκος στην  πνευματική αλυσίδα του νησιού μας, είναι μια φωνή ακόμα μαζί με τις άλλες που υπάρχουν και φωνάζουν, “Η Λέρος δεν είναι  το μαύρο σημάδι στο χάρτη της Ελλάδας”.  

                                                                     Νικόλαος Μ. Βασιλικός   

Διαβάστε περισσότερα...